ஏ.பி.மதன்

அவன் - இவன்: பாலாவின் பரிவட்டம்

2011-06-19T19:17:00.005+05:30

தமிழ் சினிமாவின் போக்கு எங்கே செல்கிறது என்கிற கேள்வி இப்போது எல்லோர் மனதிலும் அதிகரித்திருப்பதென்னமோ உண்மைதான். ஆனால், இப்படி ஒரு பாதையிலும் சினிமாவை நகர்த்த முடியும் என நிரூபிக்கின்ற இயக்குநர்களும் ஒருசிலர் தமிழ் திரையுலகில் இருக்கிறார்கள். அவர்களில் ஒருவர்தான் பாலா.

அண்மைக்காலத்தில் பிரபலமாக இருக்கின்ற இரண்டு கதாநாயகர்களை ஒன்றிணைத்து 'அவன் - இவன்' என்னும் திரைப்படம் பாலாவின் இயக்கத்தில் கடந்தவாரம் வெளிவந்திருக்கிறது. பொதுவான பாலாவின் படமென்றால் எதிர்பார்ப்பு அதிகமாகவே இருக்கும். ஒருசிலருக்கு பாலாவின் படம் புரிவதில்லை. அதனால் எல்லோரையும் திருப்திப்படுத்த முடியாமல் பாலா திண்டாடுவதும் உண்டு.

'அவன் இவன்' திரைப்படத்தினை பார்ப்பதற்காக தெஹிவளை கொன்ஹோட் திரையரங்கிற்கு இரண்டாம் நாள் சென்றேன். வழமையாக புதிய படமென்றால் கூட்டம் அலைமோதும். ஆனால், படம் வெளிவந்து இரண்டாம் நாளென்ற போதிலும் வெளியில் கூட்டம் இருக்கவில்லை. புதிய படம் என்பதால் கூட்டம் அதிகமாக இருக்கும் என நினைத்து ரசிகர்கள் திரையரங்கிற்கு வரவில்லையோ அல்லது பாலாவின் மீது நம்பிக்கை இல்லாமல் திரையரங்கிற்கு வரவில்லையோ தெரியவில்லை.

திரையரங்கில் பணிபுரிகின்ற நண்பர்களிடம் படம் எப்படி என்று கேட்டேன். படம் புரியவில்லை என்றார்கள். அப்பொழுதே பாலாவின் படம் என்பதை உணரக்கூடியதாக இருந்தது. சரி எப்படியாவது படத்தினை பார்த்துவிட வேண்டும் என தியேட்டருக்குள் புகுந்தேன். எதிர்பார்த்ததைவிட கூட்டம் குறைவாகத்தான் இருந்தது. வழமையாக விசிலடிக்கும் கூட்டம் இருக்கவில்லை. மாறாக பாலாவின் கதாபாத்திரங்கள் போன்ற ரசிகர்களே அங்கிருந்தார்.

அவன் - இவன் ஆரம்பித்தது. ஆரம்பத்திலேயே அரண்மனை வாசம் வீசியது. ஜமீந்தாரின் 60ஆவது பிறந்ததின கொண்டாட்ட ஆடல் ஆரம்பமாகியது. பாலாவின் கமெரா கண்ணுக்கு ஆதர் வில்சன் தனது கமெராவால் உயிர் கொடுத்திருக்கிறார். அவன் - இவன் திரைப்படத்தின் முதுகெலும்பாக கமெரா இயங்கியிருப்பது பாராட்டத்தக்கது. அதற்காக ஆதர் வில்சனை நிச்சயமாக பாராட்டியாக வேண்டும். ஏனெனில் பாலாபோன்ற வித்தியாசமாக கதைக்களங்களை தேடுகின்ற இயக்குநரின் திரைக்கதைக்கு உயிர் கொடுப்பதென்பது சாதாரண விஷயமா என்ன?

ஆரம்ப காட்சியிலேயே பெண் வேடமணிந்து குத்தாட்டம் போடுகிறார் விஷால். முறுக்கு உடம்போடு பொலிஸ் வேடங்களிலும் அடிதடி பாத்திரங்களிலும் கலக்கிய விஷால் இந்தத் திரைப்படத்தில் பெண்மை ததும்பும் பாத்திரத்தில் பின்னியெடுத்திருக்கிறார். ஆரம்பமே கலகலவென போகிறது. அடிப்படையில் நகைச்சுவை இளையோடுகிறது. இது பாலாவின் வழமையான திரைப்படத்தின் சாயலிலிருந்து சற்றே மாறுபட்டிருக்கிறது.

அவன் - இவன் திரைப்படத்தின் ஒருவரிக் கதை என்றால் அது 'மிருக வதை'. அதனை சொல்வதற்கு மிகப்பெரிய திரைக்களத்தினை உருவாக்கியிருக்கிறார். பாலாவின் திரைக்கதைக்கு யதார்த்தமான வசனங்களை லாவகமாக உலவவிட்டிருக்கிறார் எழுத்தாளர் எஸ்.ராமகிருஷ்ணன். இலக்கிய உலகில் யதார்த்த நடையில் எழுதக்கூடிய தரமான எழுத்தாளர்களில் ஒருவர்தான் எஸ்.ராமகிருஷ்ணன். இவரது சிறுகதைகள் இதற்கு சான்று. ஏலவே பல படங்களிற்கு வசனம் எழுதியிருந்தாலும் அவன் - இவன் திரைப்படத்தின் வசனங்கள் மிகவும் யதார்த்தமாக இருக்கின்றன. சாதாரண கிராமத்து குடும்பத்தில் லாவகமாக வருகின்ற கெட்டவார்த்தைகள் முதல் பெரியவர்களின் பௌவியமான வார்த்தைகள்வரை அனைத்தையும் மிக நுணுக்கமாக தனது வசனத்தின் மூலம் உயிர்கொடுத்து திரைக்கதையோடு உலாவவிட்டிருக்கிறார் எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்.

மொத்த திரைப்படத்தின் சாரம் என்னவென்றால் இதுதான். சாதாரண ஒரு கிராமம். அவர்களின் பரம்பரை தொழில் களவெடுத்தல். களவெடுப்பதை நிறுத்திவிட்டால் தெய்வகுற்றம் ஆகிவிடுமென்று ஊர் பெரியவர்கள் பயமுறுத்துவதால் களவுத் தொழில் பரம்பரை பரம்பரையாக தொடர்கிறது.

இந்த கிராமத்தில் ஒரே தகப்பனுக்கு இரு தாரங்களின் மூலமாக பிறந்த பிள்ளைகள்தான் ஆர்யாவும் விஷாலும். இருதாரம் கட்டியவனின் யதார்த்த வாழ்வில் என்னவெல்லாம் நடக்கும் என்பதையும் திரைக்கதையில் புகுத்தியிருக்கும் பாலா இப்படத்திற்கு பாடல்களையும் பின்னணி இசையையும் பெரிதும் நம்பியிருக்கிறார். நா.முத்துக்குமாரின் அழகான வரிகளுக்கு யுவன் சங்கர்ராஜா இசைமூலம் உயிர்கொடுத்திருக்கிறார். பின்னணி இசையும் திரைக்கதையோட்டத்திற்கு ஏற்றாற்போல் அமைந்திருப்பது யுவனின் இசை ஞானத்திற்கு நல்லதொரு எடுத்துக்காட்டு.

களவுத் தொழிலை செய்துவருகின்ற கிராமத்தில் கலையினை நேசிக்கும் பெண்மைக் குணம்கொண்ட கதாபாத்திரத்தில் வலம் வருகிறார் விஷால். தனிக்கட்டையாக அரண்மனையில் வாழ்கின்ற ஜமீந்தாராக நடித்திருக்கிறார் ஜீ.எம்.குமார். இந்த ஜமீந்தாரை சுற்றியதாகத்தான் கதை பின்னப்பட்டிருக்கிறது. வாரிசுகள் இல்லாமல் தனி மனிதனாக வாழ்கின்ற ஜமீந்தார் - விஷாலையும் ஆர்யாவையும் தன் பிள்ளைகள்போல் வளர்த்து வருகிறார். ஜமீந்தாரின் சொல்லுக்கு கட்டுப்பட்டவர்களாகவே இருவரும் வளர்ந்து வருகிறார்கள். ஆனால், ஆர்யாவும் விஷாலும் அடிக்கடி மோதிக்கொள்வார்கள். தகப்பன் ஒன்றாகியபோதிலும் தாய்மார் இருவர் என்பதால் அவர்களுக்குள் எப்பொழுதும் ஒரு பனிப்போர் இருந்துகொண்டே இருக்கும்.

இப்படி செல்கின்ற கதையில் கதாநாயகிகளாக இருவர் திணிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். பொலிஸ் கான்ஸ்டபிளாக ஜனனி ஐயரும் (விஷாலுக்கு இவர்தான் ஜோடி) மாணவியாக மது ஷாலினியும் (ஆர்யாவின் ஜோடி) நடித்திருக்கிறார்கள். இதில் மது ஷாலினி ஜமீந்தாரின் எதிரியின் மகள் என்பது ஆர்யா காதலிக்க தொடங்கிய பின்னர் தான் தெரியவருகிறது. இதனை அறிந்ததும் ஜமீந்தார் எதிர்க்கிறார்;. இதனால் ஜமீந்தாருக்கும் ஆர்யா – விஷாலுக்குமிடையில் சிறு பிரிவு ஏற்படுகிறது. அவர்கள் எப்படி ஒற்றுமையாகிறார்கள் என்பதையும் அழகாக பாலா எடுத்துக் காட்டியிருக்கிறார்.

இப்படிச் செல்கிற திரைக்கதையில் மிருகவதை என்ற ஒன்றை காட்டியிருக்கிறார். இதுதான் இத்திரைப்படத்தின் உயிர்நாடி. கட்டாக்காலி மாடுகளை இறைச்சிக்காக கடத்தி விற்கும் வில்லனான ஆர்.கே. நடித்திருக்கிறார். எல்லாம் அவன் செயல் படத்தில் வக்கீலாக வந்து குற்றவாளிகளை கொல்லும் கதாபாத்திரத்தில் நடித்த அதே ஆர்.கே.தான் அவன் - இவனில் வருகின்ற பிரதான வில்லன். இவனது குற்றச் செயல்களை கண்டு பொங்கியெழுகின்ற ஜமீந்தார் ஜீ.எம்.குமார் வில்லனான ஆர்.கேயை பொலிஸில் பிடித்துக் கொடுக்கிறார். இங்குதான் திரைக்கதையில் திருப்பம் ஏற்படுகிறது.

பொலிஸின் பிடியிலிருந்து வெளியில் வருகின்ற ஆர்.கே. – ஜமீந்தாரை கொடூரமான முறையில் கொல்கிறான். ஜீ.எம்.குமார் நிர்வாணமாக இந்த காட்சியிலே நடித்திருப்பார். ஜமீந்தாரை நிர்வாணமாக்கி சாட்டையினால் விரட்டி விரட்டி அடித்துக் கொலை செய்கின்ற காட்சி பாலாவின் தனித்துவத்திற்கு எடுத்துக்காட்டாக அமைகிறது. அதன்பின்னர் வழமையான திரைப்படங்களின் பாணியில் ஜமீந்தாரை கொலை செய்த ஆர்.கேயை ஆர்யாவும் விஷாலும் கொலை செய்து ஜமீந்தாரின் பிரேதத்துடன் சேர்த்து எரிக்கிறார்கள். அத்தோடு படம் நிறைவடைகிறது. இறுதிக்காட்சியில் வில்லனை கொல்கின்ற காட்சிக்களம் மிக அருமை. அப்படி ஓர் இடத்தில் விஷாலுடன் வில்லன் ஆர்.கே. மோதுகின்ற காட்சியை ஒளிப்பதிவாளர் வில்சன் மிக அருமையாக எடுத்துக்காட்டியிருக்கிறார்.

பாலாவின் மூலம் முன்னணி கதாநாயகனாக உயர்ந்த நடிகர் சூர்யா அவன் - இவனின் சிறப்புத் தோற்றத்தில் வருவார். இந்தியாவின் அனைத்து பாகங்களிலும் சிறுவர்களை படிப்பிக்க உதவுகின்ற அகரம் பௌண்டேஷனை பற்றி நடக்கின்ற நிகழ்வில் அதிதியாக கலந்துகொள்வதுபோல் வந்து பல உண்மைகளை சொல்லிச் செல்கிறார். பாலாவின் படத்தில் இது ஒரு விளம்பரம் போல் இருந்தாலும் ஒரு செய்திக்காக அந்தக் காட்சியை வைத்திருக்கிறார் பாலா.

சூர்யாவின் முன்னால் விஷால் மேடையில் நவரசங்களை செய்து காட்டுகிறார். நவரசங்களில் இறுதியாக 'கருணை' யினை விஷால் செய்து காட்டுகின்றபோது திரைக்குள் இருக்கின்ற சூர்யா உட்பட அனைவரும் கண்கலங்கியதோடு மாத்திரமல்லாமல் திரையரங்கில் என்னருகில் இருந்த சிலரும் கண்கலங்கியதை காணக்கூடியதாக இருந்தது. மாறுகண், பெண்மை நடைகொண்ட நடிப்பு என விஷால் இத்திரைப்படத்தில் புதிய பரிணாமத்தினை எடுத்திருக்கிறார். அக்ஷன் ஹீரோவாக வலம்வந்த விஷாலிடம் இப்படியொரு நடிப்பினை யாரும் எதிர்பார்த்திருக்க மாட்டார்கள். இந்த நடிப்புக்காக விஷாலுக்கு விருது கிடைத்தாலும் ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை.

மொத்தத்தில் அவன் - இவன் திரைப்படம் இயக்குநர் பாலாவிற்கு பரிவட்டமாக அமைந்திருந்தாலும் சில குறைபாடுகளும் இருக்கின்றன. ஆர்யாவின் பாத்திரம் ஏனோதானோவென்று இருப்பதுபோல் தோன்றுகிறது. இருந்தாலும் தன்னுடைய பாத்திரத்தினை சிறப்பாகவே ஆர்யா செய்திருக்கிறார். அடுத்ததாக திரைக்கதையில் ஒரு கட்டத்தில் ஒரு கோடி பெறுமதியாக மரங்களை விஷால் கடத்துகிறார். ஆனால் அந்த மரத்திற்கு இறுதியில் என்ன நடந்தது என்பது தெரியவில்லை. திறமையான யதார்த்த எழுத்தாளர் எஸ்.ராமகிருஷ்ணனை வசனம் எழுத வைத்துவிட்டு சில விரசமான வார்த்தைகளை யதார்த்தம் என்ற போர்வையில் உலாவவிட்டிருப்பதும் சிறு உறுத்தலாக இருந்தது. ஆனாலும் கதையோட்டத்திற்கு இது பொருந்தும் என்பதால் பொறுத்துக்கொள்ளலாம். எத்தனைபேர் இதனை யதார்த்தமாக எடுத்துக்கொள்வார்கள் என்பதுதான் கேள்வி.

பாலாவின் ஏனைய படங்களைவிட அவன் - இவன் ஒரு படி கீழேதான் நிற்கிறது. இருந்தபோதிலும் யதார்த்தமான சினிமாவிற்காக அனைவரும் இத்திரைப்படத்தினை பார்க்கலாம். மொத்தத்தில் அவன் - இவன் பாலாவிற்கு நல்லதொரு பரிவட்டம்.

10 தலை நாகமும் பரிகாச உலகமும்..!

2010-12-15T00:00:00.002+05:30

கிட்டத்தட்ட ஒரு மாதங்களிருக்கும்... என்னுடைய மருமகன் கனடாவில் இருக்கிறான். அவன் எனக்கு 10 தலையுடன் இருக்கும் நாகபாம்பின் படத்தினை அனுப்பியிருந்தான். அப்பொழுது நான் அதை விளையாட்டாக விட்டுவிட்டேன். காரணம், கணினி உலகில் இதுபோன்ற மாயைகளை ஏராளம் உருவாக்கமுடியும் என்பதை நன்குணர்ந்ததால்.

இந்நிலையில்தான் கடந்தவாரம் சில ஊடகங்கள் இந்த 10 தலை நாகத்திற்கு புத்துயிர் கொடுத்திருந்தன. தொடர்ந்து இந்த 10 தலை நாகத்தின் படத்தினை பிரசுரித்ததோடு தெய்வாம்ச கதைகளையும் அவ்வூடகங்கள் அவிட்டுவிட்டிருந்தன. மஞ்சள் மழை பொழிந்தாNலு மாரியாத்தா கோபமா இருக்கா என்று பொங்கல் வைக்கிற நம்ம சனங்களுக்கு 10 தலை நாகத்தின் புகைப்படத்தை கண்டவுடன் கிருஷ்ணன் மீண்டும் அவதரித்து விட்டானே என்று பக்திமயமாகிவிட்டார்கள்.

வேளியாகிய புகைப்படங்களை வெட்டி ஒட்டி பூஜை அறையில் வைத்து வழிபட்ட பலரைப்பற்றியும் கேள்விப்பட்டாயிற்று. இது என்ன கொடுமைடா என்று இருந்தபோதுதான் அதன் உண்மை வடிவத்தினை என்னால் காணமுடிந்தது. பேஸ்புக் நண்பர்கள் சிலர் 10 தலை நாகத்தின் சித்து விளையாட்டை அதாங்க கிறபிக்ஸ் விளையாட்டை காட்டியிருந்தார்கள்.

ஒரு தலை நாகபாம்பின் படம் அழகாக இருக்கிறது. மிகப்பெரிய நாகபாம்பு அது. ஆழகாக அதனுடைய நிழல் பின்புலத்திலே தென்படுகிறது. இந்த பாம்பின் படத்தினை எடுத்து அதற்கு 10 தலை கொடுத்திருக்கிறார்கள் கணினி விற்பன்னர்கள். அருமையான கைவண்ணம். எளிதில் கண்டுபிடிக்க முடியாதளவுக்கு இந்த கைவண்ணம் இருந்ததென்னமோ உண்மைதான். பார்ப்பவர்களுக்கு நிச்சயம் புல்லரிக்கும்.

அப்படி அறியாமல் பார்த்த பத்திரிகை ஜாம்பவான்கள் என தங்களை பறைசாற்றிக்கொள்ளும் ஒருசிலர்தான் 10 தலை பாம்புக்கு தெய்வாம்ச கதை புகட்டியிருக்கிறார்கள் என்னும்போது வெட்கக்கேடாக இருக்கிறது. தமக்கு கணினி பற்றிய அறிவு இல்லையெனில் தெரிந்தவர்களிடம் கேட்டு அதனை மீள்பரிசீலனை செய்திருக்கலாம். எல்லாம் தெரிந்த பண்டிதர்கள் என நினைத்து பாமர மக்களை ஏமாற்றுவது எவ்வகையில் பத்திரிகை தர்மம் என்பதை நானறியேன்.

பத்திரிகை வாசகர்கள் பத்திரிகைகளில் வெளிவருகின்ற விடயங்களை அப்படியே நம்பிவிடுவர் (ஒரு சிலரை தவிர). இது அவர்கள் பத்திரிகையாளர்கள் மீது வைத்திருக்கின்ற நம்பிக்கை. அந்த நம்பிக்கையை கெடுக்கின்ற விதமாக பத்திரிகைகள் நடந்துகொள்ளக் கூடாது என்பதை அனைவரும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். இந்த விடயத்தில் குழப்பமடைந்தவர்கள் அப்பாவி மக்கள்தான். பாவம் அவர்கள். பக்தியென்றால் யார்தான் பின்நிற்பார்கள். அறியாமையின் உச்சகட்டத்தை பக்தி வெளிக்காட்டி நிற்பதென்னமோ உண்மைதான். அவர்களின் பக்தி பலவீனத்தை ஊடக விளம்பரத்திற்காக சிலர் பயன்படுத்த முனைவதுதான் அப்பட்டமான பத்திரிகை தர்ம மீறல். இவர்களுக்கு எதிராக சட்ட நடவடிக்கை எடுத்தாலும் தப்பில்லை.

புராண இதிகாசங்களில் இந்த 10 தலை நாகங்களுக்கு தனியிடம் உண்டு. இப்படி சித்திரிக்கப்பட்டிருப்பது அதன் அசாத்திய தன்மையை வெளிப்படுத்துவதற்காக இருக்கலாம். ராமாயணத்தில் ராவணனுக்கும் 10 தலைதான். அதற்கும் காரணம் இருக்கிறது. ராவணனின் அசுர பலத்திற்கு 10 தலைகள் போதாது என்று கூறுவர். ஆக, ஒருவரின் பலத்தினை அதிகரித்து காட்டவேண்டுமென்றால் இப்படியாக எதையாவது சொல்லித்தான் ஆகவேண்டும். இதனையே கருவாகக்கொண்டு கிரபிக்ஸ் விற்பன்னர்களும் அபூர்வ பாம்பினத்தை கணினியில் உருவாக்கி மக்களை ஏமாற்றியிருக்கிறார்கள்.

ஆனாலும் இரண்டு தலையுடன் சில பாம்புகள் உலகத்தில் வாழ்கின்றன. இது அசாத்தியமான விடயம்தான். இயற்கைக்கு முரணான வகையில் பல உயிரினங்கள் வாழ்கின்றன. இவை சாத்தியமான விடயங்கள்தான். அப்படி அசாத்தியமான முறையில் பல தலைகளுடன் ஒரு பாம்பு பிறப்பதற்கான சாத்தியங்களும் இருக்கின்றன. ஆனால் அவற்றுக்கு தெய்வமுலாம் பூசுவதுதான் தப்பு. மனிதனின் பலவீனத்தை உணர்ந்து மற்றவர்கள் பிழைப்பு நடத்தக்கூடாது.

10 தலை நாகபாம்பு என வெளியிடப்பட்ட புகைப்படத்தில் பல வழிகளில் நீங்கள் கிரபிக்ஸ் வித்தை என்பதை அறியமுடியும். 10 தலைகளின் நிழலும் உண்மையான ஒருதலை நாகத்தின் நிழலும் ஒரே மாதிரி இருக்கும். அத்தோடு கணினியின் உதவியில் வெட்டி ஒட்டப்பட்ட தலைகளின் ஒரு பக்கத்தில் 2 என்ற இலக்கம் தலைகீழாக இருக்கும். மறுபக்கம் அது கிடையாது. கீழ்ப்பக்க தலையின் கழுத்துப்பகுதிய ஒரே மாதிரியாக இருக்கும். இப்படியான குறைபாடுகளே அப்படம் பொய்யானது என்பதை உணர்வதற்கு சாட்சியமாக இருந்தபோதிலும் புத்திஜீவிகளுக்கு ஏன்தான் புரியவில்லையோ தெரியவில்லை.

உண்மையான ஒருதலை நாகத்தின் புகைப்படத்தையும் கிரபிக்ஸ் பண்ணப்பட்ட 10 தலை நாகத்தினையும் ஒன்றாக இங்கு தந்திருக்கிறேன். நீங்களே அதனை ஊகித்துக்கொள்ளுங்கள். தயவுசெய்து இப்படியான போலிகளை நம்பி நீங்கள் ஏமாறாதீர்கள். இது மனிதர்களுக்கு மட்டுமல்ல மதங்களுக்கும் அவப்பெயர் ஏற்படுத்தும் ஒரு விடயம் என்பதை நான் இங்கு சுட்டிக்காட்ட விரும்புகிறேன்.

எந்திரன்: தமிழ் திரையுலகின் ஹொலிவூட் படம்

2010-10-02T00:26:00.008+05:30

பிரமாண்டங்களின் கூட்டணி, பிரமாண்ட படைப்பு, பிரபல்யங்களின் கை கோர்ப்பு: இப்படி ஏராளமான 'பிரபல்யம்' ஒன்றாக சேர்ந்த படைப்புத்தான் எந்திரன்.

எல்லோருக்கும் தெரிந்த கதையை மிகவும் பிரமாண்டமாக காட்டியிருக்கும் விதம்தான் எந்திரனின் முதுகெலும்பு. சுமார் 400 கோடி ரூபாய் செலவில் உருவாகியிருக்கும் எந்திரன் திரைப்படத்தினை சாதாரணமாக பிரமாண்ட படம் என்று வர்ணிப்பது பொருந்தாது. ஏனெனில் படம் முடிந்த பின்னரும் அந்த பிரமிப்பிலிருந்து எவராலும் மீளமுடியவில்லை என்பதுதான் அதற்கு சான்று.

கடந்த மூன்று வருடங்களாக இத்திரைப்படத்தினை உருவாக்கி வந்திருந்தார் இயக்குநர் ஷங்கர். வழமையாக தன்னுடைய படங்களுக்கு நீண்ட நாட்களை செலவிடும் ஷங்கர், இத்திரைப்படத்திற்கு மேலும் ஒருபடி மேலே சென்று தனது உழைப்பினைக் காட்டியிருக்கிறார் என்றால் அது மிகையாகாது. தொழில்நுட்ப கலைஞர்கள் பிரமிக்க வைக்கிறார்கள். சரி... எல்லோருக்கும் தெரிந்த கதை என்று கூறியாயிற்று. அப்படி என்னதான் எந்திரன் கதை...?சூப்பர் ஸ்டார் ரஜனிகாந்த் ஒரு விஞ்ஞானி. 10 வருடங்களாக கஷ்டப்பட்டு மனிதனுக்கு ஈடான, தன்னைப்போலவே தோற்றம் கொண்ட ஓர் இயந்திர மனிதனை உருவாக்குகிறார். அந்த எந்திரனை உருவாக்கும் காலத்தில் தனது காதலியான ஐஸ்வர்யா ராயையும் கவனிக்க மறந்துவிடுகிறார். அவ்வளவு முக்கியத்துவம் கொடுத்து தனது எந்திரனை உருவாக்கும் ரஜனி அதில் வெற்றியும் காண்கிறார்.

உருவாக்கிய எந்திரனை மக்களோடு மக்களாக பழகவிட்டு தனது கண்டுபிடிப்பிலுள்ள குறைபாடுகளை ஒவ்வொன்றாக சரிசெய்கிறார். விஞ்ஞானி ரஜனியின் குறிக்கோள், தனது கண்டுபிடிப்பான எந்திரனை இந்திய இராணுவத்திற்கு ஒப்படைத்து படை வீரர்களின் இழப்பை குறைப்பதுதான். இறுதியாக தனது கண்டுபிடிப்புக்கு அனுமதி கோருகிறார்.

அனுமதிகோரும் இடத்திலிருக்கும் தலைமை விஞ்ஞானிதான் ரஜனியின் குரு. இருந்தபோதிலும் ரஜனியின் கண்டுபிடிப்பு மீது பொறாமைப் படுகிறார். மனித குணங்களையுடைய எந்திரனை, தன் நாசகார செயலுக்கு பயன்படுத்த முயற்சிக்கிறார். இதனால் அந்த கண்டுபிடிப்புக்கு எப்படியாவது அனுமதி மறுப்பதையே குறிக்கோளாக அவர் கொண்டிருக்கிறார். இந்நிலையில் பரிசோதனைக்காக வரும் எந்திரனை அனைவருக்கும் பிடித்துப்போய்விடுகிறது. ஆனாலும் தலைமை விஞ்ஞானி அந்த எந்திரனை எப்படியாவது நிராகரிக்கும் முயற்சியில் இறங்குகிறார்.

தனது கட்டளைப்படி அந்த எந்திரனை இயங்கச் சொல்கிறார். அந்த எந்திரனும் அவரது கட்டளைகளை சரியாக செய்கிறது. படிப்படியாக கட்டளைகளை கூட்டி, இறுதியாக விஞ்ஞானி ரஜனியை கத்தியால் குத்தச் சொல்கிறார். எந்திரனும் கட்டளைக்கு கட்டுப்பட்டு ரஜனியை கத்தியால் குத்தமுனைகிறது. உடனடியாக, அந்த எந்திரனினால் மனிதனுக்கு ஆபத்து என்று கூறி அனுமதி மறுக்கப்படுகிறது.கவலையுடன் திரும்பும் விஞ்ஞானி ரஜனிக்கு எந்திரனின் திறமையை நிரூபிக்கும் சந்தர்ப்பம் கிடைக்கிறது. நெருப்பில் சிக்கித்தவிக்கும் மக்களை எந்திரன் காப்பாற்றுகிறது. இந்த செயலை அனைத்து ஊடகங்களும் ஒளிபரப்புகின்றன. சந்தோஷமடையும் ரஜனி, தலைமை விஞ்ஞானியிடம் தகவலை கூறுகிறார். அவர் தொலைக்காட்சியை பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போது எந்திரன் ஒரு தவறை செய்கிறது. அதாவது நிர்வாணமாக குளித்துக்கொண்டிருந்த இளம் பெண் நெருப்பில் சிக்கியிருந்த நிலையில் அப்பெண்ணை நிர்வாணமாக எந்திரன் தூக்கி வருகிறது. இதனால் அவமானமடைந்து அப்பெண் லொறியில் அடிபட்டு இறந்துவிடுகிறாள்.

இதனையே காரணம் காட்டி மறுபடியும் எந்திரனுக்கு அனுமதி மறுக்கிறார் தலைமை விஞ்ஞானி. மனித உணர்வுகளை இந்த எந்திரனால் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. வெட்கம், அவமானம், துக்கம், சந்தோஷம் போன்ற எந்த உணர்வுகளையும் இதனால் புரிந்துகொள்ள முடியாது, ஆகையினால் இந்த கண்டுபிடிப்பு ஆபத்தினை விளைவிக்கும் என்று கூறி மறுபடியும் எந்திரனுக்கு அனுமதி மறுக்கப்படுகிறது.

தன்னுடைய 10 வருட உழைப்புக்கு பலன் கிடைக்கவில்லை என மனம் வருந்தும் விஞ்ஞானி ரஜனி, மேலும் ஒருமாதகாலம் தவணை கேட்டு எந்திரனுக்கு உணர்வுகளை கற்பிக்கிறார். உணர்வுகளை முழுமையாக கற்றுக்கொள்ளும் எந்திரன் உலகிலுள்ள அனைத்து கலைகள், உணர்வுகள், மொழிகள் என எல்லாவற்றையும் தெரிந்துகொள்ளும் மனிதனுக்கு இணையான இயந்திர மனிதனாகிறது.

இந்நிலையில்தான் விஞ்ஞானி ரஜனியின் காதலியான ஐஸ்வர்யாராயை காதலிக்க தொடங்குகிறது எந்திரன். இதனை தடுக்க முடியாமல் தடுமாறும் விஞ்ஞானி ரஜனி, எந்திரனை சுக்குநூறாக்கி குப்பையில் வீசிவிடுகிறார். அந்த எந்திரனின் பாகங்களை தேடியெடுக்கும் தலைமை விஞ்ஞானி, எந்திரனை தீயசக்தியாக உருவாக்குகிறார்.

தீயசக்தியாக உருவெடுக்கும் எந்திரன் பல ஆயிரம் எந்திரன்களை தன்னைப்போலவே உருவாக்கி பல நாசகார செயல்களை செய்வதோடு ஐஸ்வர்யா ராயையும் சிறைபிடிக்கிறது. ஐஸ்வர்யா ராயினை எப்படி விஞ்ஞானி ரஜனிகாந்த் காப்பாற்றுகிறார், தீய சக்தியாக இயங்கும் எந்திரனை எப்படி கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவருகிறார் என்பதுதான் மீதிக்கதை.

எந்திரன் கதையினை திரைக்கதையாக நகர்த்தியிருக்கும் விதம் இயக்குநர் ஷங்கருக்கு சபாஷ் போட வைக்கிறது. பிரபல எழுத்தாளர் சுஜாதா இறுதியாக எழுதிய வசனங்கள் காதுக்கு இனிமையாக இருக்கின்றன. சில இடங்களில் இயக்குநர் ஷங்கரும் கார்க்கியும் வசனங்களை எழுதியிருக்கிறார்கள்.

எந்திரன் படத்தில் இடம்பெறும் பாடல்கள் அனைத்தும் பிரமாதமாக இருக்கின்றன. ஏ.ஆர்.ரஹ்மானின் மற்றுமொரு இசை சாதனை எந்திரன் பாடல்கள். பாடல்களை படமாக்கியிருக்கும் விதம் மனதினை தொட்டுச் செல்கிறது. அழகான இடங்களில் பாடல்களை படப்பிடிப்பு செய்திருக்கிறார்கள்.

சண்டைக்காட்சிகளில் பிரமாதமாக ஒளிப்பதிவு செய்திருக்கிறார் ரத்னவேல். பீட்டர் ஹெய்னினால் வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கும் சண்டைக்காட்சிகள் மெய்சிலிர்க்க வைக்கின்றன. அத்தோடு தொழில்நுட்ப கலைஞர்களின் பங்களிப்பு எந்திரனில் பிரமாதமாக இருக்கிறது.

படமாக்கப்பட்ட அனைத்து காட்சிகளையும் ஒன்றாக தொகுத்து பிரமாதமாக முழுமைப்படுத்தியிருக்கும் அன்டனியின் கைவண்ணத்துக்கு நிச்சயமாக பாராட்டு தெரிவித்தாகவேண்டும். சிறுவர்கள் முதல் பெரியவர்கள் வரை அனைவரும் ரசிக்கக்கூடிய விதத்தில் எந்திரன் உருவாகியிருப்பது பாராட்டத்தக்கதே.

இலங்கையிலும் திரையிடப்பட்டதிலிருந்து கூட்டம் அலைமோதுவதை காணக்கூடியதாக இருக்கிறது. மொத்தத்தில் எந்திரன்: ஹொலிவூட் படங்களுக்கு இணையாக எடுக்கப்பட்டிருக்கும் ஒரு தமிழ் படம் என்பதை யாராலும் மறுக்க முடியாது.

நிலவின் நிழல்...

2010-09-19T18:25:00.003+05:30

சொல்வதற்கு வெட்கம்தான்…

2010-09-10T08:03:00.006+05:30

நல்லூர் கந்தன் பற்றி தெரியாதவர்கள் குறைவுதான். யாழ்ப்பாணத்தின் சின்னமாகவும் இலங்கையின் புனித அடையாளமாகவும் திகழும் நல்லூர் கந்தனின் தேர் உற்சவத்தில் முதல் முதலாக கலந்துகொள்ளும் வாய்ப்பு இல்லையேல் கொடுப்பனவு எனக்கு இம்முறை கிடைத்தது.

யாழ்ப்பாணத்திற்கு பலதடவை சென்றிருந்தபோதிலும் நல்லூர் கந்தனின் அலங்கார ரத பவனியை காணும் சந்தர்ப்பம் எனக்குக் கிடைத்ததில்லை. அதுபற்றிய அனுபவம் எனக்கு கிடைக்கவில்லை என்னும்போது எனக்கு வெட்கமாகத்தான் இருந்தது. காரணம் நானும் வடபகுதியை சேர்ந்தவன் என்பதால். ஆரம்பகாலத்திலேயே புலம்பெயர்ந்துவிட்டதால் அந்த அரிய சந்தர்ப்பம் எனக்குக் கிடைக்காமலே போய்விட்டது. நீ…ண்…ட… காலத்தின் பின்னர் அச்சந்தர்ப்பம் எனக்குக் கிடைத்ததில் பெரு மகிழ்ச்சி.

தற்சமயம் நான் பணிபுரிகின்ற நிறுவனம் இலங்கையின் முன்னணி பத்திரிகை வெளியீட்டு நிறுவனமான விஜயா நியூஸ்பேப்பர்ஸ். இதில் தமிழ்மிரர் இணைய (www.tamilmirror.lk) வெளியீட்டின் ஆசிரியராக நான் இருக்கின்றேன். தமிழ்மிரர் (www.tamilmirror.lk) இணையத்தளத்தில் நல்லூர் கந்தனின் திருவிழா நிகழ்வுகளை உடனுக்குடன் பதிவிட்டு வந்தோம். அதனைத் தொடர்ந்து நேரடியாக, அலங்கார நல்லூர் கந்தனின் ரத பவனியை நேரில் பார்த்து அதன் தொகுப்பை பதிவிடும்படி பணிக்கப்பட்டிருந்தேன். அதற்கமைய என்னுடைய குழுவுடன் இம்முறை நல்லூர் சென்றிருந்தேன்.

இப்படி ஒரு ஜனத்திரளை புகைப்படங்களில் மட்டுமே பார்த்திருந்த எனக்கு நேரில் பூரிப்பை ஏற்படுத்தியது. சுமார் 3 லட்சத்திற்கும் அதிகமான அடியார்கள் ஒரே இடத்தில் கூடி ‘அரோகரா’ என்று ஒலியெழுப்புவது தேவலோகத்தில் இருப்பதுபோன்ற உணர்வை ஏற்படுத்தியது. நீண்ட வரலாற்றினைக் கொண்ட நல்லூர் கந்தன் கோயிலில் இன்னமும் சட்டங்கள் ஒரேமாதிரியாக இருக்கின்றன. பெரும் புள்ளிகள் முதல் சிறு புள்ளிகள்வரை ஒரே நடைமுறைதான். இந்த நடைமுறையை நான் இதுவரை அனுபவித்ததில்லை. 'ஒரு ரூபாய்க்கு அர்ச்சனை' என்னும் நடைமுறை என் நெஞ்சை தொட்டது. பொதுவாக கோயில்களில் பணத்தைப் பெற்று கடமைக்கு அர்ச்சனை செய்வது எனக்கு பிடிக்காத போதிலும், இந்த 'ஒரு ரூபாய் அர்ச்சனை' என்பது ஏழைகளுக்கு ஒரு வரப்பிரசாதம் என்று நினைக்கும்போது பூரிப்பாகவிருந்தது.

நல்லூர் கந்தனின் தேர் பவனியினை புகைப்படம் எடுப்பதோடு ஒளிப்பதிவும் செய்வதற்காக என்னுடைய நிறுவன புகைப்பட கலைஞர் 'வருண' என்னுடன் அங்கு வந்திருந்தார். ஒரே நேரத்தில் ஒளிப்பதிவையும் புகைப்படத்தினையும் எடுப்பது சிரமம் என்பதை உணர்ந்த நான், ஒளிப்பதிவு கருவியை பொறுப்பேற்றேன். புகைப்படம் எடுப்பது, ஒளிப்பதிவு செய்வது எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும். எனக்கு பிடித்த விடயத்தை செய்யும்போது மனம் இன்னமும் உயர பறக்கத் தொடங்கியது. இன்னமும் என்னுடைய கால் நூறுவீதம் குணமடையாத போதிலும் ஆர்வக்கோளாறில் ஜனத்திரளில் நானும் மிதக்கலாகினேன்.

அங்கு கூடியிருந்த அத்தனை அடியார்களும் என்னதவம் செய்தார்களோ தெரியவில்லை, அப்படியொரு பாக்கியத்தினைப் பெற்றிருந்தார்கள். இதோ என் அருகில் அலங்கார கந்தன் ரதமேறி பவனி வருகிறான். அந்த ஆறுமுக கந்தனை மிக அருகில் சந்திக்கின்றேன். இவ்வளவுநாள் அவரை சந்திக்காமல் இருந்தது அருகில் தரிசிப்பதற்குதானோ என எண்ணிக்கொண்டேன். என்னுடைய வலிகளை மறந்து நல்லூர் கந்தனின் ரத ஊர்வலத்தை படமாக்கிக்கொண்டிருந்தேன். ஜனத்திரளோடு கந்தனும் மிதந்து சென்ற அழகு இன்னமும் என் மனதில் நிழலாடுகிறது.

பாதுகாப்பு படை வீரர்கள் முதற்கொண்டு பாமர மக்கள்வரை ஒரே சிந்தனையோடு ஒன்றுகூடியிருந்த இடம் நல்லூர் ஆலயம். இங்கு எனக்குக் கிடைந்த அனுபவத்தை உங்களுக்கு சொல்லியிருக்கிறேன். நீங்கள் பலர் இந்த அனுபவத்தை ஏற்கனவே பெற்றிருப்பீர்கள். இருப்பினும் எனக்கு இது முதற்தடவை என்பதால் பதிவிட்டேன். நல்லூர் கந்தனின் ரத உற்சவ படங்களை www.tamilmirror.lk இல் நீங்கள் பார்க்கலாம்.

நீ…ண்…ட... இடைவெளி…

2010-09-05T10:27:00.005+05:30

வணக்கம் அன்பு நெஞ்சங்களே!

நீ…ண்…ட…தொரு இடைவெளிக்குப் பின்னர் இந்த பதிவிடுதலினூடாக உங்களை சந்திக்கிறேன். எதிர்பாராத துரதிர்ஷ்டத்தில் சிக்கியதால் சிலகாலம் என்னால் எதுவுமே செய்யமுடியவில்லை. கடந்த வருடம் (2009) பெப்ரவரி 22ஆம் திகதி என்வாழ்வில் திருப்புமுனையான நாள். அன்றைய நாள் எனக்கு பல பாடங்களை கற்றுக்கொடுத்த நாள்.

வாழ்வின் எந்தவிட குறிக்கோளும் இல்லாமல் தறிகெட்டு சுற்றித்திரிந்த என்னுடைய வாழ்விற்கு ஆண்டவன் போட்ட கடிவாளம் அந்நாள். எந்தவிதமான சேமிப்புகளோ, நாளைய சிந்தனைகளோ இல்லாமல் அன்றைய வாழ்வை இனிமையாக செலவுசெய்த என் வாழ்வில் இழவுவிழுந்த நாள். இப்படியொரு நாளினை நான் எதிர்கொள்ளாவிட்டால் இன்று இந்நிலையில் நான் இருப்பது சந்தேகமே.

கடந்தவருடம் பெப்ரவரி 13ஆம் திகதி காரியாலய விடயம் சம்பந்தமாக இந்தியா சென்றேன். எக்ஸ்பிரஸ் நியூஸ்பேப்பர்ஸ் (வீரகேசரி) நிறுவனத்தின் ‘இசை உலகம்’ சஞ்சிகைக்கு ஆசிரியராக இருந்தமையால் அந்த வாய்ப்பு எனக்கு கிடைத்தது. பல தகவல்களை இந்தியாவில் திரட்டவேண்டி இருந்தமையால் அங்கு சென்றேன். என்னுடைய நண்பன் டிரோனும் அங்கு என்னுடன் இணைந்துகொண்டான். 9 நாட்கள் இந்தியாவில் தங்கியிருந்து, தகவல்களை திரட்டிக்கொண்டு 21ஆம் திகதி இரவு இலங்கை வந்தோம்.

22ஆம் திகதி ஞாயிற்றுக்கிழமை வழமைபோல் காலையில் எழுந்து உடற்பயிற்சி செய்துவிட்டு வந்திருந்தபோது என்னுடைய செல்லக்குட்டி (அது என்னுடைய வளர்ப்புப் பூனை. ஆதன் பெயர் குட்டி) என்மடியில் ஏறி விளையாடிக்கொண்டிருந்தது. நீண்டநாள் என்னை காணாததால் அதிகமாகவே என்னோடு விளையாடியது என் குட்டி. இப்படியே இருக்கும்போது 'விதி' என்னை அழைத்தது. மதிகெட்டு நானும் செல்ல தயாராகினேன். காலை 10.20 மணிக்கு என்னுடைய மோட்டார் சைக்கிளில் விதியை எதிர்கொள்ள கிளம்பும்போது வாசற்படியில் கால் தடுக்கியது. அம்மா சொன்னா… ‘தம்பி… அஞ்சு நிமிசம் இருந்திட்டு போ…’. மதிமயக்கத்தில் சொன்னேன் ‘இதெல்லாம் யாரு பாக்கிறது… சும்மா இருங்கோவன், நான் அவசரமா போகனும்…’.

அவசரமாக செல்லவேண்டும் என்பதால் வழமையாகவே வேகமாக செல்லும் நான், அன்றைய தினம் என்னும் வேகமாக சென்றேன். சென்னுகொண்டிருக்கும்போது எங்கிருந்தோ வந்த வாகனம் பாதையை குறுக்கிட்டது. அடுத்தநிமிடம் நான் தூக்கி எறியப்பட்டேன். நிமிர்ந்துபார்த்தேன், என்னுடைய தலைக்கும் வாகன டயருக்கும் 'ஓர் அடி' வித்தியாசம்தான் இருந்தது..! 'அப்பாடா… தலைதப்பியது..' என்று நினைத்துக்கொண்டே, அவசரமாக செல்லவேண்டும் என்பதால் எழுந்திருக்க முயற்சித்தேன். என்னால் எழுந்துகொள்ள முடியவில்லை. மறுபடியும் முயற்சித்தேன் முடியவில்லை. என் காலினைப் பார்த்தேன். அது ஒரு சுற்று சுற்றியிருந்தது. அதைப் பார்த்ததும் எனது தலையும் சுற்றியது. என் எதிர்காலம் எங்கோ தொலைவில் போய்க்கொண்டிருப்பதாய் உணர்ந்தேன்.

மறுகணம் என்னை எதிர்பார்த்திருக்கும் விதியின் அழைப்பு. ‘என்னும் வரவில்லையா..?’ என்றது. என்னுடைய விபத்தினை சொன்னேன். அதற்குமேல் என்னாலும் பேசமுடியவில்லை. அழைப்பினை துண்டித்தேன். வலியினால் துடித்தேன். கெண்டைக்கால் எலும்பு இரண்டும் உடைந்து, கால் தொங்கிக் கொண்டிருந்தது. என்னை மோதிய சாரதி பயத்தில் தடுமாறினார். நான் அவரை சமாதானப் படுத்தினேன். 'விபத்து என்பது எதிர்பாராமல் நடப்பதுதானே...' என்றேன். புரிந்தவராய் என்னை மருத்துவமனைக்கு தூக்கிச்சென்றார். செல்லும்போதே என் உடன்பிறவா தங்கை லக்ஷாவின் அழைப்பு. ‘அண்ணா என்னாச்சு..?’ நடந்ததை சொன்னேன். அதன் பின்னர் வீட்டாருக்கு தெரிவித்தேன். அவர்கள் நம்பவில்லை. ஏனொனில் நான் வீட்டிலிருந்து கிளம்பி 15ஆவது நிமிடத்தில் விபத்து. விபத்து நடந்த இடத்திற்கு சாதாரணமாக செல்வதானால் 30 நிமிடங்கள் ஆகும். ஆகையினால் 15 நிமிடத்தில் அவ்விடத்தில் விபத்து என்பதை வீட்டார்கள் நம்பவில்லை. நிலைமையை தெளிவாக விளங்கப்படுத்தினேன். அதன் பிறகுதான் துடிதுடித்தார்கள்.

காலை 11 மணியளவில் மருத்துவமனையில் சேர்த்தார்கள். பரிசோதித்த மருத்துவர்கள், 6 மணித்தியாலங்களின் பின்னர்தான் சத்திரசிகிச்சை செய்யமுடியும் என்றார்கள். உணவு உட்கொண்டு 6 மணித்தியாலங்களின் பின்னர்தான் மயக்க மருந்து கொடுக்க வேண்டும் என்பது மருத்துவ விதி. அங்கும் 'விதி' என்னோடு விளையாடியது.

வலியினை குறைப்பதற்காக மருந்து கொடுத்தார்கள். ஓரளவு வலி குறைந்தது. வலிநீக்கி கொடுத்து 6 மணித்தியாலங்கள் கட்டிலில் கிடந்தபொழுது என் எதிர்காலம் கண்முன்னே தெரிந்தது. 'இனி என்ன செய்வது..?' என்று அப்பொழுதுதான் சிந்தித்தேன். தொலைதூரம்வரை இருள்தான் தெரிந்தது. அந்த 6 மணித்தியாலங்களில் என்னுடைய நண்பர்கள் பலர் அழைத்தார்கள். அவர்களால் நான் விபத்துக்குள்ளாகியதை நம்ப முடியவில்லை. ஒருசிலர் நேரில் வந்தார்கள். அவர்களுடன் உரையாடும்போதும் என்னுடைய நினைவுகள் எதையோ தேடிக்கொண்டிருந்தது. தொலைந்துகொண்டிருக்கும் எதிர்காலம் அது.

மாலை 5 மணியளவில் சத்திரசிகிச்சை செய்தார்கள். அது சாதாரண சிகிச்சைதான். உடைந்த எலும்பை ஒன்றாக சேர்த்து பத்துப்போட்டார்கள். மூன்று மாதங்களுக்கு ஓய்வெடுக்கச் சொன்னார்கள். அப்பொழுது ஓரளவு நம்பிக்கை வந்தது. மூன்று மாதங்களில் சரியாகிவிடும் என்று. காலங்கள் காற்றோடு கலைந்தது. என்னோடு நெருங்கி இருந்த உறவுகள் ‘பொயின் லெஸ்’ என்று சொல்லி ஒவ்வொன்றாய் விலகத் தொடங்கினார்கள். மதனின் கதை அவ்வளவுதான் என்று என் காதுபடவே பலர் கூறினார்கள். இவை என் வாழ்வுக்கு உரமாகியது. என் மனதும் உரமாகியது. உறுதியோடு காத்திருந்தேன். மூன்றாவது மாதத்தில் மருத்துவமனை சென்று பார்த்தபோது மறுபடியும் எலும்பு விலகிவிட்டது என்றார்கள். என் வாழ்வின் எதிர்காலமும் என்னை விட்டு விடகத் தொடங்கியது. என் நம்பிக்கையும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக குறையத் தொடங்கியது.

மறுபடியும் சத்திரசிகிச்சை செய்யப்பட்டது. இன்னும் 3 மாதங்கள் காத்திருக்கச் சொன்னார்கள். காத்திருப்பதைத்தவிர வேறு என்னதான் செய்யமுடியும். அன்று அம்மா சொல்லும்போது '5 நிமிடம்' காத்திருந்திருந்தால் ஒருவேளை என்னுடைய விபத்து தவிர்க்கப்பட்டிருக்கலாம் என நினைத்துக் கொண்டேன். இப்பொழுது என் கூட இருப்பவர்கள் கொஞ்சம்தான். ஏனையவர்கள் ஏனோ என்னை விட்டு விலகத் தொடங்கினார்கள். எதற்காக விலகினார்கள் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. ஆனால் நான் கவனிக்காதிருந்த பல சொந்தங்கள் என்னோடு உறவாடத் தொடங்கின. எந்தவித எதிர்பார்ப்பும் இல்லாமல் அந்த சொந்தங்கள் எனக்கு ஆறுதலாக இருந்தன. அவர்களின் ஆறுதல் வார்த்தைகள்தான் இன்று என்னை வாழவைத்துக் கொண்டிருக்கிறது. சிந்தனையோடே எஞ்சிய மூன்று மாதங்களும் ஓடிவிட்டன. மறுபடியும் மருத்துவமனை. இம்முறையும் கால் எலும்பு விலகியிருந்தது கண்டு வாய்விட்டு அழுதேன். இதற்குமேல் எனக்கு எதிர்காலம் இல்லை என குமுறினேன்.

அரச மருத்துவமனை வேண்டாம் என வெளியேறினேன். சில காலம் ஆயுர்வேத சிகிச்சை செய்தேன். ஓரளவு குணமாகியது. இருப்பினும் என்னுடைய கால் ஓர் அங்குலம் சிறிதாகிவிட்டதாக அந்த ஆயுர்வேத மருத்துவர் கூறினார். அதனை குணப்படுத்த முடியாது. ஆரம்பத்தில் ஏற்பட்ட தவறால் இது நிகழ்ந்திருக்கிறது என்றார்கள். அப்பொழுது நினைத்துக்கொண்டேன்… வாழ்க்கை முழுவதும் நொண்ட வேண்டியது போலத்தான் இருக்கிறது என. 9 மாதங்கள் கழிந்தும் இன்னமும் என் கால்கள் குணமடையவில்லை. மனம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நம்பிக்கை இழக்கத் தொடங்கியது.

இந்நிலையில்தான் என்னுடைய இந்திய நண்பனொருவன் என்னை அங்கு அழைத்தான். அதன் பின்னர் அங்கு சென்று சத்திரசிகிச்சை செய்தேன். 5ஆவது நாள் என்னால் எழுந்து நடக்க முடிந்தது. மறுபடியும் நம்பிக்கை துளிர்விட்டது. என் உடன்பிறப்புகளின் உதவியோடு நடைபெற்ற அந்த சத்திரசிகிச்சைக்கு துணையாக என்னுடைய உடன்பிறவாக சகோதரர்கள்போல் இருந்தவர்கள் அங்கிருக்கும் நண்பர்கள்தான். இயக்குநர் முத்துசெழியன் என்கூடவே 5 நாட்கள் மருத்துவமனையில் தங்கினார். அவரை எனக்கு அறிமுகப்படுத்திய கார்த்திக் (விஜய் டிவி) அடிக்கடி என்னை சந்திப்பார். கணேஷ் (உதவி இயக்குநர்) எப்பொழுது நான் அழைத்தாலும் உடனே ஓடிவந்து உதவி செய்பவர். இவர்கள்தான் எனக்கு உறுதுணையாக நம்பிக்கையூட்டியவர்கள்.

இந்த இடைப்பட்ட காலத்தில் என்னுடைய தொழிலினையும் இழக்கவேண்டி ஏற்பட்டது. நீண்ட விடுமுறையை எந்த நிறுவனம்தான் தாங்கிக் கொள்ளும். அதன் பின்னர் படிப்படியாக குணமடையத் தொடங்கினேன். இப்பொழுது 99 வீதம் குணமடைந்துவிட்டது. மறுபடியும் எழுந்திருக்கிறேன்… என் உள்ளத்தாலும்.

இந்த இடைப்பட்ட காலத்தில் என்னால் எந்தவிதமான விடயத்திலும் மனதினை செலுத்த முடியவில்லை. அதனால்தான் நீண்ட காலமாக என்னுடைய தளத்தினை கவனிக்கவில்லை. இப்பொழுது நானும் என் உள்ளமும் தெளிவாக இருக்கிறது. ஆகையினால் தொடர்ந்து உங்களை சந்திக்கிறேன். என் துக்கத்தில் பங்குகொண்ட அனைந்து சொந்தங்களுக்கும் என் மனமார்ந்த நன்றிகள். நேரடியாகவும் மறைமுகமாகவும் உதவிய அனைவருக்கும் என உளமார்ந்த நன்றிகள் பலகோடி உரித்தாகட்டும்.

உலகின் மிகச்சிறிய குரங்கு

2009-02-12T22:58:00.004+05:30

உலகத்திலேயே மிகச்சிறிய குரங்கினத்தினை Marmouset என அழைக்கிறார்கள். இது பிரஞ்சுக் சொல்லாகும். அதன் அர்த்தம் குள்ள மனிதன், குறுனி இறால் எனப்படுமாம். இந்தவகை Marmousetகள் பிரேஸில், பெரு, கொலம்பியா போன்ற நாடுகளின் மழைக்காடுகளில் வசிக்கின்றனவாம். இதனுடைய வளர்ச்சி 5 தொடக்கம் 6 அங்குலங்கள்தான் இருக்குமாம்... (வால் தவிர்த்து). மிகவும் அபூர்வமாக 6 தொடக்கம் 8 அங்குலங்களும் வளரக் கூடியனவாம். இந்த சிறியவகை குரங்குகள் பெரும்பாலும் மரத்தின் உச்சியில்தான் குடிகொள்கின்றனவாம். ஆகையினால் இவற்றினை நீங்கள் புகைப்படங்களில்தான் பார்க்க முடியும். காட்டினுள் சென்று பார்ப்பவர்களுக்குக் கூட இதன் அசைவுகளைக் கண்டுபிடிப்பது கடினம் என்கிறார்கள் ஆராய்ச்சியாளர்கள்.

காதலர்தின பரிசு...

2009-02-12T22:26:00.003+05:30

வருடத்தில் ஒருதினம் காதலர்களுக்கு என்று ஒதுக்கி வைத்திருக்கிறார்கள். பெப்ரவரி 14ஆம் திகதி வருகிறதென்றாலே அனைத்து வியாபார நிறுவனங்களும் தங்களுடைய நிறங்களையே மாற்றிக் கொள்கிறார்கள். காதலர்களினால் இந்த விழா கொண்டாடப்படுகிறது என்பதற்கு அப்பால், வியாபார விருத்திக்காக காதலர்தினம் பிரபல்யப்படுத்தப்படுகிறது என்று சொன்னால் அதில் தப்பில்லை என நினைக்கின்றேன்.

இலங்கையைப் பொறுத்தமட்டில் தனியார் வானொலிகளின் வரவின் பின்னர்தான் இந்த காதலர்தின கொண்டாட்டங்கள் சூடுபிடிக்கத் தொடங்கின. அதற்குமுன்னர் இதனைப்பற்றி யாரும் அவ்வளவாக அலட்டிக் கொள்வதில்லை. காதலும் வியாபாரமாக்கப்பட்டிருக்கின்றமைதான் இங்கு வேடிக்கையான விடயம். தங்கள் காதல் துணையினை தேடி அலைபவர்களுக்கு இந்த காதலர் தினம் பெரிய கொண்டாட்டமாக அமைகின்றது. அன்றைய தினத்தில்தான் அவர்கள் பல பரிசுப் பொருள்களை வாரி வழங்கும் வள்ளலாக மாறுகின்றார்கள்.

உண்மையிலேயே பரிசில்கள் கொடுப்பதால் காதல் சிறப்படைகின்றதா? என்ற கேள்வியினை ஒவ்வொருவரும் தங்களுக்குள் கேட்டுக்கொள்ளுங்கள். நிச்சயமாக பரிசில்கள் பரிமாறும்போது பாசம் அதிகரிக்கின்றமை உண்மைதான். ஆனால், குறிப்பிட்ட ஒருதினத்தில் சிறப்பான பரிசில்கள் என்ற போர்வையில் காதலை கொச்சைப்படுத்துவது நியாயமா? அப்படியே அன்றை தினத்தை சிறப்பானதாக கொண்டாட நினைத்தால் உங்கள் பாசத்தினை அதிகமாக வெளிப்படுத்திக் காட்டுங்கள். அதைவிடுத்து, பரிசில்கள் என்ற போர்வையில் காதலை வியாபாரமாக்காதீர்கள்.

காதலர்களுக்கிடையில் பரிமாற்றங்கள் இருப்பது சிறந்ததுதான். அது பரிசில்களாக இருக்கலாம், பாடல்களாக இருக்கலாம், கவிதைகளாக இருக்கலாம். அவரவர்க்கு என்ன பிடிக்குமோ அதனை அதிகமாக பகிர்ந்து கொள்வது காதலின் ஈடுபாட்டை அதிகப்படுத்தும். இது ஒரு தினத்தில் மட்டும் செய்யாமல், எப்போதெல்லாம் உங்களுக்கு முடிகிறதோ அப்போதெல்லாம் செய்யுங்கள். விலைகொடுத்து வாங்கிக் கொடுக்கும் பரிசில்களைவிட, விலைமதிக்கமுடியாத எத்தனையோ பரிசில்கள் உங்கள் துணைக்குப் பிடித்திருக்கலாம். அதனைத் கண்டுபிடித்து பரிசளிப்பீர்களேயானால் அதுதான் உங்களுடைய திறமை. அங்குதான் உங்கள் காதல் உயர்ச்சியடையும்.

எனவே, காதலர் தினத்தில் பரிசில்கள் வழங்கவேண்டும் என ஓடித் திரியாமல், பிடித்த விடயங்களை தேடிக் கண்டுபிடித்து காதலை வளப்படுத்துங்கள். வாழ்க காதல், வாழ்க காதலர்கள்...

அலையோசை...

2009-02-12T21:45:00.002+05:30

அந்திப் பொழுதினிலே
ஆர்ப்பரிக்கும் அலைக்கரையில்
அமைதியாக நானிருந்து
நாணியிருக்கும் உன்முகத்தை
பார்த்துரசிக்க ஆசை கொண்டேன்...

சிந்தை நிறைந்த சிந்தனையை
சிதறாமல் மூடிவைத்து
சிலையாக எப்படியுன்னால்
சிலநேரம் நிற்கமுடிகிறது...?
எத்தனைமுறை முயற்சித்தும்
என்னால்மட்டும் முடியவில்லை,
ஓயாத அலையோசைபோல்
மனதோரம் சங்கீதம் எப்போதும்
இனிமையாய் கேட்குதடி...!

அலைமோதும் பாறைதனில்
ஈரக் கசிவுகள் கல்லின் மேலிருக்கும்,
என் பாசக் கனிவுகள் உன் உள்ளத்தில்
உளிகொண்டு செதுக்கப்பட்டிருக்கும்...!
சிறுபிள்ளைத்தனமான உன்பேச்சை
என் மூச்சோடு சேர்த்துவைத்து
சுவாசித்து சுவை அறிவேன்...
அதை அறிந்திருக்கும் நீகூட
உன்பேச்சை சிலநேரம்
சிக்கனமாய் உதிர்ப்பாயே...
என் உள்ளத்தை உசுப்பிப் பார்ப்பதில்
உனக்கு அவ்வளவு பிரியமா...?

கடலின் ஆழத்தை அறிவதற்கு
முடியாது முடமாகிய கோவத்தில்
கரையேறி கல்தனில் தலைமோதிய
ஆர்ப்பரிக்கும் அலையோசை
என்காதில் சொல்வதென்னவோ
உன்மன ஆழத்தையாவது அறிந்துவா
என்றுதான் எண்ணுகின்றேன்...

செறிந்த அன்பதனை பரிவாக உன்மீது
பவளமாய் பதித்திருக்கேன்...
புரிந்தென்னை நேசிக்கிறாய்,
உள்மனது தவிக்குதடி செல்லமே
எப்போதும் என்னோடு சேர்ந்துவா
சொர்க்கங்கள் பலவற்றை
கட்டி நாம் வாழவேண்டுமடி...!

நான் கடவுள்

2009-02-09T19:32:00.006+05:30

மூன்று வருடங்களுக்கு மேலாக இயக்குநர் பாலாவினால் செதுக்கிய சிற்பம் கடந்த 6ஆம் திகதி மக்கள் பார்வைக்காக திறந்து வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. இவ்வளவு காலம் எடுத்து படத்தினை இயக்கியிருக்கிறாரே என பலர் திட்டித் தீர்த்தார்கள் பாலாவினை. இயக்குநர் பாலாவினால் செதுக்கப்பட்ட சிற்பம் 'நான் கடவுள்' அவதாரம் எடுத்து சிறப்பாக பிரகாசித்துக் கொண்டிருக்கிறது. அந்தப் படத்தினைப் பார்ப்பவர்களுக்கு நிச்சயமாக பாலா எடுத்துக்கொண்ட கால அவகாசம் நியாயமானது என ஏற்றுக்கொள்வார்கள்.

தன்னைத்தானே கடவுள் என நினைத்து வாழ்கின்ற அகோரிகளைப் பற்றிய அடிப்படைக் கதை. காசியிலே வாழ்கின்ற அகோரிகளின் வாழ்வினை மிகவும் சிரமப்பட்டு படமாக்கியிருக்கிறார் இயக்குநர் பாலா. படத்தின் கரு என எடுத்துக்கொண்டால் பிச்சைக்காரர்கள் தான். பிச்சைக்காரர்களின் வாழ்க்கையில் ஏற்படுகின்ற கசப்பான அனுபவங்களை தத்ரூபமாக வடித்திருக்கிறார் பாலா. நந்தா, சேது, பிதாமகன் போன்ற படங்களிலும் இப்படியான பல நடைமுறைப் பிரச்சினைகளைப் படமாக்கியிருப்பார் பாலா. அதே பாணியினைத்தான் நான் கடவுள் படத்திலும் பின்பற்றியிருக்கிறார்.
ஆரம்ப காட்சியே அழகான காசியினைக் காட்டுவதாக அமைகின்றது. சன நெருக்கடி மிகுந்த காசியில் படமாக்கியிருக்கின்ற விதம் மெய்சிலிர்க்க வைக்கின்றது. ஜோதிடர் ஒருவர் சொன்ன கதையினை நம்பி தனது மகனை காசியிலே கொண்டுவந்து விட்டுச் செல்கின்ற தகப்பன், 14 வருடங்களின் பின்னர் அவனைத் தேடி காசி வருகிறார். வருகின்ற தகப்பன் அகோரி வடிவில் இருக்கின்ற தனது மகன் ஆர்யாவைக் காண்கின்றார். ஆர்யாவின் அறிமுகமே அசத்தலாக இருக்கின்றது. வேறு எந்த கதாநாயகனுக்கும் கிடைக்காத அறிமுகம் ஆர்யாவுக்கு இந்தப் படத்திலே கிடைத்திருக்கின்றது எனலாம்.

காசியிலே பிணங்கள் எரிகின்ற மயானத்தில் அகோரியாக குருவின் கட்டளைக்குப் பணிந்து இருக்கிறார் ஆர்யா. எரிகின்ற உடலின் ஆத்மா சுவனம் செல்லவேண்டுமா? நரகம் செல்ல வேண்டுமா? என்பதை அகோரிகள் அறிவார்களாம். அதனால்தான் எங்கோ இறந்தவர்களின் உடலினை காசியிலே கொண்டுவந்து அகோரிகள் முன் எரிப்பார்களாம். அப்படியிருக்கின்ற தனது மகனை அழைத்துச் செல்ல முயற்சிக்கும் தந்தையின் வேண்டுதல் பலிக்கிறது. தன்னைக் கடவுளாக நினைத்து வாழ்கின்ற ஆர்யாவினால் சொந்த பந்தங்களுடன் பழக முடிவதில்லை. அதனால் தனிப்பட குகைகளில் வாழ்கின்றார்.

இந்தச் சூழ்நிலையில்தான் பிச்சைக்காரர்களை உருவாக்கி, அவர்கள் எடுக்கின்ற பிச்சையிலே தான் குளிர்காய்கின்ற ராஜேந்திரன் அறிமுகமாகிறார். அவர்தான் வில்லன். ஊனமுற்ற பிச்சைக்காரர்களை உண்மையிலேயே பயன்படுத்தியிருக்கிறார் இயக்குநர் பாலா. அவர்களை எப்படித்தான் நடிக்கவைத்தாரோ தெரியவில்லை. அதனால்தான் பாலாவிற்கு நீண்ட காலம் தேவைப்பட்டிருக்கலாம். இப்படிப் பிச்சைக்காரர்களை தேடிப்பிடிக்கின்றவர்கள் கையிலே மாட்டுகின்றார் கண் தெரியாத பூஜா. அழகுதேவதையாக தோன்றுகின்ற பூஜாவா இது என்னும் அளவுக்கு அற்புதமாக நடித்திருக்கிறார். மன்னிக்கவும், வாழ்ந்திருக்கிறார் என்று சொன்னால்தான் பொருந்தும். அகோரியா ஆர்யா நடிப்பில் பின்னி எடுக்கின்றார் என்றால், கண்தெரியாத பிச்சைக்காரியாக பூஜா அசத்தியிருக்கிறார். இருவரும் விருதுக்கு போட்டிபோட்டு நடித்திருக்கிறார்கள். இவர்கள் மட்டுமல்ல அந்தப் படத்தின் அத்தனை கதாபாத்திரங்களும் நிஜமாக வாழ்ந்திருக்கிறார்கள்.

இந்த பிச்சைக்காரர்களை மையமாக வைத்து கதை நகர்ந்து செல்கிறது. இதற்கிடையில் மூட நம்பிக்கை, கடவுள் நம்பிக்கை என பலதும் சுழல்கிறது. இயக்குநர் பாலாவின் பசிக்கு அற்புதமாக தீனி போட்டிருக்கிறார் கமெராமான் ஆதர் வில்சன். ஒவ்வொரு காட்சியும் நம் மனக்கண்ணில் பதியுமளவிற்கு அற்புதமாக கமெரா கண்ணினால் பார்த்திருக்கிறார் ஆதர் வில்சன். இந்தப் படத்தின் மற்றுமொரு பலம் ஜெயமோகனின் வசனம். ஜெயமோகன் சிறந்த பல நாவல்களை எழுதிப் புகழ்பெற்றவர். அதில் ஒன்றுதான் 'விஷ்ணுபுரம்'. பௌத்தம், இந்து சமயம் சார்ந்த இந்த நாவலினால்தான் இயக்குநர் பாலா தன் படத்திற்கு வசனம் எழுதக் கொடுத்தாரோ தெரியவில்லை. ஆனால் தன்னுடைய பணியினை மிக அருமையாகச் செய்திருக்கிறார் ஜெயமோகன். பல இடங்களில் அவரது வசனங்கள் மனதைத் தொடுகின்றன. எதிர்பார்ப்பிற்குப் பஞ்சமில்லாமல் தான் இன்னமும் ராஜாதான் என நிரூபித்திருக்கிறார் இசைஞானி இளையராஜா. பாடல்கள் அற்புதமாக இருக்கின்றன. அதனைவிட பின்னணி இசையினைப் பொறுத்தமட்டில் நிஜமாகவே எங்களை திரைக்கதையோடு அழைத்துச் சென்றிருக்கிறார் இளையராஜா. மொத்தத்தில் அனைத்துமே அற்புதமாக அமைந்திருக்கிறது பாலாவிற்கு.

இடைவேளையின் பின்னர் படத்தினிலே அவசரம் தெரிகிறது. சென்ஸர் செய்த சதியாகக்கூட இருக்கலாம். படமும் மிக விரைவாகவே முடிந்துவிடுகிறது. இறுதிக் காட்சியிலே ஆர்யாவின் நடிப்பும் பூஜாவின் நடிப்பும் எங்களை மெய் சிலிர்க்க வைக்கிறது என்னமோ உண்மைதான். நிச்சயமாக இவர்களுக்கு விருது கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கை இருக்கிறது. இவ்வளவுகாலம் பொறுத்திருந்ததற்கு நல்ல பலன் கிடைத்திருக்கிறது.

நான் கடவுள் படத்தினைப் பொறுத்தமட்டில் குறைகளை குடையாமல் அனுபவித்துப் பார்த்தால் பல அர்த்தங்கள் அந்தப் படத்திலே பொதிந்திருக்கின்றன. பாலாவின் மற்றுமொரு அசத்தலான படைப்பு 'நான் கடவுள்'.

கனிகின்ற காலம்...

2009-02-06T14:38:00.004+05:30

கடலுக்குள் தீவொன்று
தனியாக அமைத்துன்னை
மார்போடு அணைத்துவைத்து
வாழ்க்கையின் வாசனையை
உயிரோடு கலக்கவைக்க
காலத்தை எண்ணியெண்ணி
எண்ணத்தை உருக்குகிறேன்...

திண்ணையிலே படுத்தாலும்
தொல்லைதரும் சொந்தங்கள்,
எல்லைதாண்டி சென்றாலும்
மல்லுக்கட்ட துள்ளிவரும்...
கடலுக்குள்ள வீடுகட்டி
தனிமையில வசித்திடலாம்
நீ மட்டும் என்னருகில்
கடிகாரமாய் ஒட்டிவந்தால்...

காலங்கள் நமக்கெதற்கு
முக்காலமும் நமதாகும்...
விக்கல்வந்து செத்தாலும்
விம்மியழுது புலம்பினாலும்
உன்னருகில் நானிருந்து
உண்மையன்பை காட்டவேண்டும்...

உன்மடியில் நான் சாய்ந்து
வற்றுமட்டும் கண்ணீரை
தாரையாக வடிக்கவேண்டும்...
வற்றிவிட்ட கண்ணீரும்
ஊற்றெடுக்கா வரமும் வேண்டும்...

உன்முகத்தில் சிரிப்பைத்தவிர
வேறெதுவும் தோணவேண்டாம்...
அழுகின்ற வாழ்க்கையெல்லாம்
அந்தரத்தில் அறுந்துபோகட்டும்...
நிரந்தரமாய் நாமும் வாழ
கனிகின்ற காலமதை
துணிவோடு எதிர்கொள்வோம்...

வெறும் வானம்...

2009-02-06T14:20:00.003+05:30

வெட்டவெளி வானத்தில
ஒற்றைநிலா மட்டும் காணம்...
தொட்டுப்பார்க்க ஆசைவந்து
வானை எட்டிப் பார்க்கையில
வானம் மட்டும் வெட்டையாக
தனிமையில தவிச்சிருக்கு...
ஒட்டியிருந்த நட்சத்திரமும்
ஒளியிழந்து தனிச்சிருக்கு...

என்வீட்டு முற்றத்தில
கூடுகட்டி வாழ்ந்திருந்த
மணிப்புறாவும் பிரிஞ்சிருக்கு...
கோழிகூட கொஞ்சநாளா
கொக்கரிக்க மறந்திருக்கு...

கண்ணைமுட்டும் தூக்கம்கூட
தூக்குப்போட்டு செத்திடுச்சு...
நெஞ்சுக்குள்ள நீண்டநாளா
தீயொன்னு எரிஞ்சிட்டிருக்கு...

வாழ்க்கையோடு ஒட்டிவந்த
பற்றுக்கூட பறந்துதான் போயிடிச்சு...
தொற்றுநோயாய் தொற்றிவந்த
காதல்கூட கசப்பாச்சு...

நிலத்துக்குள்ள ஓடுகின்ற
வேருகூட காய்ஞ்சுபோச்சு...
தண்ணியூற்றி வளர்க்கின்ற
மரமும்கூட சரிஞ்சுபோச்சு...
நெஞ்சுக்குள்ள தீயை அணைக்க
கண்ணீரத்தான் கொட்டுகின்றேன்
வழிந்தோடி போகுதடி
வலிமட்டும் போகுதில்லை...

நொந்துபோன நெஞ்சுக்கெல்லாம்
சொந்தம் எதற்கு...
அந்தரத்தில் தொங்கும் வாழ்வை
எந்திரிச்சு நிக்க வைக்க
நீ வேணும் என் செல்லமே...!

கரைசேரா வாழ்வு...

2009-02-05T16:14:00.004+05:30

இரவுகள் சிலநேரம்
நீளமாய் விரிகிறது...
படுக்கையில் தினம்தோறும்
தேடல்கள் தொடர்கிறது...
வாழ்த்தியனுப்பிய வாழ்க்கையின்று
தொலைந்துபோய் விட்டதடி...
நித்தமும்தான் தேடுகிறேன்
சொற்பமேனும் சிக்கவில்லை...

யதார்த்தத்தின் ஓரத்தில்
நம்வாழ்க்கை வழுக்கியதோ...
இழுக்கின்ற குற்றுயிராய்
சிலகாலம் தவிக்குதடி...

படகேறி பயணித்த நம்காதல்
திசைமாறி தவிக்குதடி...
தொடுவானம் தொட்டுவிட
துணிந்துதான் பயணித்தோம்
தனியோடம் கரைதனிலே
கறைபடிந்து கிடக்குதடி...

கரைசேர நினைத்துத்தானே
படகேறி கனதூரம் பயணித்தோம்...
படகுமட்டும் கரைசேர்ந்தது
நம் வாழ்வு நடுக்கடலில்
நர்த்தனம் புரிகிறதடி...

நம்பிக்கை இழக்கவில்லை
தொடுவானம் நெடுந்தூரமில்லை...
படகது முடங்கி கரையொதுங்கலாம்,
முதுகினில் சிறகு முளைத்து
முடிவில்லா சிகரம் தொடுவோம்...
திகட்டாத இன்ப வாழ்வை
இனிப்பாக வாழும் காலம்
நெடுந்தூரம் இல்லையடி...

உன்சோகம் தனைமறைத்து
என்நெஞ்சில் பால் வார்ப்பாய்...
நீ பாவம் என்றெண்ணி
என்மனதில் அடக்கிவைப்பேன்
துடிக்கின்ற வேதனையை...
இதுதான் வாழ்க்கையானால்
எதிர்காலம் என்னாகும்...?
நிகழ்கால இருட்டதனில்
தொலைத்துவிட்ட நம் வாழ்க்கை
எதிர்கால வெளிச்சத்தில்
கிடைக்கின்ற காலம் வருமா...?

அசைவ மரக்கறி...

2009-02-03T13:12:00.014+05:30

மரக்கறி சாப்பிட்டால் உடம்பிற்கு நல்லது என மருத்துவர்கள் சொல்கிறார்கள். ஆனாலும் சத்துள்ள மரக்கறிகளை தேடிச் சாப்பிட்டால் மட்டுமே சரியான போஷாக்கு கிடைக்கும். இல்லையேல் தள்ளாடிப் போய்விடுவீர்கள். கூடியளவு அரை அவியல் அல்லது பச்சையாக மரக்கறிகளை உட்கொள்வது சிறந்ததாம். அசைவப் பிரியர்களுக்கு சைவம் ஒத்துவராதுதான். ஆகையினால்தான் அசைவ வடிவில் மரக்கறிகளை வடிவமைத்திருக்கிறார்கள். இது எப்படியிருக்கு...?

தனிமை...

2009-02-03T10:53:00.004+05:30

இருக்கின்ற இடத்திலேயே
இறுக்கத்தை நீயுணர்ந்து
தனிமைதான் நாடிநின்றாய்,
நாடிகூட துடிக்கவில்லை
தேடி அலைந்தாய் தனிமையை
துளிகூட எட்டவில்லை
தேம்பியழுது தொய்ந்துபோனாயே...

இருளுக்குள் நீயிருந்து
வெளிச்சத்தை பழிக்கின்றாய்
நிழல்தந்த குகைகூட
கும்மிருட்டாய் ஆனபின்பும்
நிழல்தேடி அலைகின்றாய்...
தொலைதூரம் சென்ற வாழ்வை
வால்தொட்டு இழுக்கின்றாயே...

நிலவோர நட்சத்திரமாய்
சிலநாட்கள் தங்கிவாழ
பலகாலம் காந்திருந்தேன்...
அமாவாசை இருட்டதனில்
நட்சத்திரம் ஜொலிக்கிறது
நிலவினைத்தான் காணவில்லை...

சிலநேரம் சிந்தித்தால்
நம்பிக்கை தெம்பிழக்கும்...
எதிர்கால வாழ்வெண்ணி
புதிர்வாழ்வு வாழ்கின்றாய்
உதிராத உன்னன்பு
உதிரம் உறையுமட்டும்
என்னோடு ஒட்டிவாழும்...

என் சிறு கவிகள்...8

2009-02-02T16:42:00.005+05:30

வீரத்தமிழன்..!

2009-02-02T10:39:00.004+05:30

எலும்பைச் சுற்றி சதையும்
சதையின் மேலே தோலும்
போர்த்திக் கொண்ட மானுடனாய்
மானமின்றி அலைகின்றேன்...

தமிழனென்று சொல்வதற்கு
சொற்பமேனும் அருகதையற்று
காற்றோடு கதைபேசி
காலத்தை வீணடிக்கிறேன்...

வித்துடல்கள் பல புதைத்து
வேர்விட்டு விருட்சமாகி
பலருக்கு நிழல் காட்டும்
புண்ணியபூமி நமதன்றோ...

யார்விட்ட சாபமதோ
தளிர்விட்டு போயின்று
பேயாட்டம் ஆடுறதே
பாவம் நம் சொந்தம்...

தமிழனில்லா நாடில்லையாம்
தமிழனுக்கே குடிலில்லை
குடிப்பதற்கு நீருமில்லை
குழிதோண்ட சக்தியில்லை...

அரசாட்சி காலந்தொட்டு
மனசாட்சி செத்துப்போச்சு...
பொய்சாட்சி சொல்லிவாழ
தன்மானமற்ற தமிழினம் நாமில்லை...

நம் தமிழின விடிவிற்காய்
குளிர்காயும் நம்மினங்கள்
குரல் கொடுப்பர்
வன்னியின் வரம்பு மீறல்களுக்காய்...

குறையின்றி வாழ்வதற்கு
உடலெரித்தான் முத்துக்குமார்...
துளிகூட இரங்கவில்லை
சர்வதேச சமூகமின்று...

பாதுகாப்பு வலையமென
பொய்யுரைத்த அரசாங்கம்
பொறிகிடங்காய் ஆக்கியதே
தமிழினத்தின் அழிவுக்காய்...

முதுகெலும்பு உனக்கிருந்தால்
நெஞ்சினிலே குத்திப்பார்...
செத்துப்போன உடல்களிலே
பெற்றோலூற்றி கொழுத்தாதே...

இனத்துக்காய் இடர்தாங்கும்
நம்குடி அழிவதா...?
சொடக்குப்போடும் நேரத்திலே
அடக்கிவிடுவர் ஆடாதே..!

புலம்பெயர் தமிழர்கள்
இடம்பெயர் சொந்தங்களின்
கரங்களில் தீப்பந்தங்களை
தாரைவார்ப்பர் கலங்காதே...

சுட்டெரிக்கும் தீப்பொறியாய்
சுடர்விட்டு எரித்துவிட
சுட்டுவிரலை தானமாக
தமிழினம் தந்துதவும்...

நாதியற்ற சொந்தமென
நாய்பாடு படுத்தாதே...
தேய்கின்ற பிறைகூட
பிரகாச நிலவாகும்...!

பிய்ந்துதொங்கும் கையைபார்த்து
சிரித்திருக்கும் பிஞ்சுமுகம்
நெஞ்சத்தை பிழிகிறது
அழிகிறதா நம்மினம்...?

அடக்கிவைத்த நம்குரலை
உடைத்தெறியும் காலம்வரும்
மடைதிறந்த வெள்ளம்போல்
உள்ளம்நிறைய வெல்லம் வழியும்...

உலகறிந்த உண்மைத்தமிழா!
உன் கால்களைக் கட்டிவைக்க
கவசப்படை தேவையென
உலகத்தின் பிச்சைகேட்கிறது அரசு...

முரசுகொட்டும் காலம் வரும்
வீரத்தமிழன் வீறுகொண்டெழுவான்
பார்முழங்க வெற்றிக்கோஷமிடுவான்
அன்றுதான் தமிழன் தலைதூக்குவான்!

ரோஜா மலரே...

2009-01-30T16:06:00.003+05:30

புன்னகைப்பாய்
பூவைப் பார்த்து...
உன்விரலால்
வீணை மீட்டுவாய்
நாதம் வாசனையாய்
பரவிவரும்..!

உன் முத்தம் பெற்றிடவே
வாடியதாய் நடிக்கிறது
ரோஜா பூக்கூட...!
நானும்தான் நடிக்கின்றேன்
எட்டிநின்று கேட்கிறாய்
'ஏன் வாடியிருக்கிறாய்?'

தன் இதழ் விரிக்கும்போது
ஆனந்தக் கண்ணீரால்
பன்னீர் தெளிக்கிறாய்...
புன்னகைக்கும் ரோஜா,
உன் அணைப்பை எண்ணி!

ரோஜாவின் அங்கமெலாம்
உன்விரல் வீணை மீட்டும்...
என்னைமட்டும் எதற்காக
தொடுவதற்கே தயங்குகிறாய்..?

உதிர்கின்ற இதழ்களையே
பதிவேட்டில் பதிக்கின்றாய்...
உன்னைத் தொட்டால்
முறைக்கின்றாய்...
ரோஜாவைத் தொட்டால்
பதைக்கின்றாயேடி...

உன் முத்தம் வாங்கிடவே
பருவத்தை மீறி பூக்கிறது
உன் வீட்டு ரோஜா செடி...
தன் இதழ்களின் மென்மைதனை
சோதிக்கிறதாம் உன் இதழ்கள்...
மலர்கூட வெட்கித்து புலம்பிடும்
'மென்மை என்பதன்
பெயரை மாற்றுங்கள்...'

பூ - நெஞ்சில் தவிப்பு(பூ)!

2009-01-30T11:23:00.008+05:30

கொஞ்சநாளாகவே என்னுடைய அலுவலகத்தில் சரியான வேலை. தலைக்குமேல வேலைன்னு சொல்லுவாங்களே, அதுமாதிரித்தாங்க இது. நேற்றையோட அந்த வேலைங்க எல்லாத்தையும் முடிச்சிட்டு நிம்மதியா இருந்தன். அப்போதான் நான் மிஸ் பண்ணின படம் ஞாபகம் வந்திச்சு. அத பாத்திடனுங்கிற ஆசையும் தோணிச்சு. அழகான கவிதையாக வெளிவந்த படம்னு கேள்விப்பட்டன். ஊர் உறங்கிற நேரத்தில, நான் விழிச்சிருந்து படம் பார்க்கிறதுதான் எனக்குப் பிடிக்கும். அப்படிப் பார்த்த படம்தான் "பூ'. இந்தப்படம் வெளியாகி ரொம்ப நாளாச்சு. ஆனாலும் நான் நேற்றுத்தான் பார்த்தேன். பிடிச்சிருந்திச்சு, எழுதனுனு தோணிச்சு எழுதிறன்.

ச.தமிழ்செல்வனின் 'வெயிலோடு போய்' என்ற சிறுகதையை மையமாக வைத்து, சசி என்கிற இயக்குநர் திரைக்கதை எழுதி இயக்கியிருக்கிறார் (கதையோடு வாழ்ந்திருக்கிறார் என்று சொன்னால் பொருத்தமாக இருக்கும்...). திரைப்படத்திலே பல புதுமுகங்கள், சில பரிட்சய முகங்கள். அத்தனையும் முத்துக்கள். ஸ்ரீகாந்த் நீண்ட நாட்களுக்குப்பின் கதாநாயகனாக வாழ்ந்திருக்கிறார். பார்வதி என்கிற நாயகி அறிமுகமாகியிருக்கிறார். பருத்திவீரன் பிரியாமணியை அடிக்கடி ஞாபகப்படுத்துகிறார். இவர்களோடு இனிகோ, இன்பநிலா, பறவைமுனியம்மா என நீண்ட பட்டியல் தொடர்கிறது.

படத்தின் ஆரம்பத்திலேயே கிராமத்து வாசனை வீசுகிறது. வழமையாக கிராமம் என்றால் பசுமைக்கு முக்கியத்துவம் கொடுப்பார்கள். இங்கு கிராமத்தின் வரட்சியை, குளிர்மையை கலந்து காட்டியிருக்கிறார்கள். பசுமையைவிட வரட்சிதான் அதிகமாக தெரிகிறது... (புண்பட்ட நெஞ்சத்தின் வரட்சி, காட்சிகளிலும் தெரிகிறது).

படத்தின் ஆரம்பத்திலேயே படுக்கையறை காட்சி. அழகான சிரித்த முகத்துடன் கதாநாயகி அறிமுகம். எப்பொழுதும் சிரித்துக்கொண்டே இருக்கும் பெண் அவள். காலில் அடிபட்டாலும் சிரிப்பாள், கணவன் திட்டினாலும் சிரிப்பாள். வெகுளியான பாசக்காறி. அந்தப் பெண்ணுக்குள் இருக்கின்ற வலிதான் கதையின் கரு (ஏற்கனவே இந்தப் படத்தின் விமர்சனங்களை நீங்கள் அறிந்திருப்பீர்கள் என்பதால் சுருக்கமாகச் சொல்கிறேன்...).

கிராமத்தில், சிறுவயதில் ஏற்படுகின்ற உறவுக்காதல். இனம்புரியாத வயதிலேயே தொற்றிக்கொள்ளும் காதல். ஆழமாக ஆழ்மனதில் வேர்விட்டு விருட்சமாகிவிட்ட காதலின் பிரிவினை அழகாக திரைக்கதையாக சொல்லியிருக்கிறார் சசி. தன்னுடைய மாமன் மகனின் நிழலைக்கூட உயிராக நினைத்து வாழும் பெண்ணின் தவிப்பு(பூ) இந்தப்படத்திலே தெரிகிறது. ஆண்களின் ஓட்டோகிராபினை சேரன் சொல்லித்தந்தார். அதேபோல் பெண்களின் ஓட்டோகிராபினை சசி சொல்லியிருக்கிறார்.

வழமையான காதலாக இருந்தாலும், பிரிவென்று வரும்போது தன்னவன் நன்றாக வாழவேண்டும் என்பதற்காக தன் வாழ்வையே அர்ப்பணிக்கின்ற காதலின் சிகரம் கதாநாயகி. பிரிவில்கூட சிரிக்கின்ற கதாநாயகி, தன்னுடைய காதலனின் வாழ்விற்காக தன் காதலை மூடி மறைக்கின்றாள். ஆனால், தன் அன்புக்குரியவனின் வாழ்வு நிம்மதியற்று இருக்கிறது என்பதை அறிந்தபோது அடக்கிவைத்த ஆசைகளை கண்ணீராய் சிந்துகிறாள். அந்த கதறலோடே படமும் நிறைவு பெறுகிறது. எங்கள் மனதும் கனக்கிறது.

சுருக்கமான கதை இதுதான். இதன் காட்சிகளை அழகாக படம்பிடித்துக் காட்டியிருக்கிறார் ஒளிப்பதிவாளர் பி.ஜி.முத்தையா. கிராமத்தின் காட்சிகளை கமெரா கண்களால் துல்லியமாக எடுத்துக் காட்டியிருக்கிறார் முத்தையா. அந்தக் காட்சிகளை அழகாக தொகுத்திருக்கிறார் மதன் குணதேவா. படத்தின் கதைக்கு பலம் சேர்த்திருக்கிறது இசை. எஸ்.எஸ்.குமரனின் இசை அற்புதமாக இருக்கிறது. அனைத்துப் பாடல்களும் நெஞ்சைத் தொடுகின்றன. நா.முத்துக்குமார் பாடல்களை எழுதியிருக்கிறார். 'சூ...சூ...மாரி...' பாடல் ரொம்பப் பிரபல்யம். அதேபோல் ஒரு பாடலில் அறிமுகமாகியிருக்கிறார் ச.ஞானகரவேல். 'சிவகாசி ரதியே...' என்ற பாடலில் பழைய காதலின் நினைவுகளை அழகாக வடித்திருக்கிறார் அறிமுக பாடலாசிரியர். அதேபோல் நடன அமைப்புகளும் அருமை. கலை இயக்குநரான கே.வீரசமர் அருமையாக உழைத்திருக்கிறார்.

பூ- படத்தினைப் பொறுத்தவரையில் நட்பு(பூ), வெறுப்பு(பூ), தவிப்பு(பூ), கற்பு(பூ), சகிப்பு(பூ), மதிப்பு(பூ) என அனைத்துப் பூக்களுமே இருக்கின்றன. உறவில் திருமணம் முடித்தால் பிறக்கின்ற பிள்ளை ஊனமாக பிறக்கும் என்ற படிப்பினையும் சொல்கிறது கதை. அதேபோல் நட்புக்கும் காதலுக்கும் இடையில் நடக்கின்ற போராட்டம் என அழகாக நீள்கிறது கதை. நீண்ட நாட்களின் பின்னர் என் நெஞ்சில் ஒரு தவிப்பு(பூ). அழகான கவிதையினைப் படித்த உணர்வு இன்னமும் என் மனதில் நிழலாடுகிறது.

நிம்மதியான தூக்கம்...

2009-01-29T17:36:00.014+05:30

நம் வாழ்க்கையிலே உறக்கம் என்பது மிகவும் முக்கியமான ஒரு விடயம். உறக்கம் இல்லை என்றால் என்னாகும் என்று யோசித்துப் பாருங்கள். பட்டினியாக சில நாட்கள் உயிர் வாழலாம். ஆனால், தூக்கம் இல்லாமல் எத்தனை நாட்களுக்கு இருக்க முடியும்? உழைத்து சலிப்பாக இருக்கும் வேளையிலே நித்திரை என்பது எமக்கு சொர்க்கப்படுக்கை போல் இருக்கும். இங்கும் இவர்கள் நிம்மதியாகத் தூக்குகிறார்கள். இவர்கள் மனிதர்களல்ல, பூனைகள்! தம் எதிரிகளின் தொல்லைகளை மறந்து எப்படி நிம்மதியாக உறங்குகிறார்கள் பார்த்தீர்களா? (ம்... எத்தனையோ நம் சொந்தங்கள் தூக்கமின்றி தவிக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு எப்பதான் விடிவு பிறக்குமோ....?).

என் சிறு கவிகள்...7

2009-01-29T17:00:00.005+05:30

சீண்டல்...

2009-01-27T14:26:00.004+05:30

உன் ஒருதுளி கண்ணீரில்
என் ஓராயிரம் ஆத்திரங்கள்
அர்த்தமிழக்கின்றன...

அடங்காத ஆசைகூட
அடங்கித்தான் போகிறது
உன் கடைக்கண்
பார்வையிலே செல்லமே...

செல்லமாக இருந்தென்னை
வலியின்றி கொல்கிறாய்...
நான் பாவமில்லையடி
நீதான் வலிதாங்கமாட்டாய்...

கோவமாக இருப்பதாக
இறுக்கமாக நீ சொல்வாய்...
பாவமாக உனைப்பார்ப்பேன்
அணைக்கப்போவது நானல்லவோ?

மூர்க்கமான வார்த்தைகளை
முணுமுணுக்கும் வேளையிலே
தர்க்கத்தில் நீ குதிப்பாய்...
விக்கித்திப் போய் நிற்பேன்
உன் விம்பம் பார்த்துத்தான்...

சுகமான சண்டைகளை
வேண்டாமென்றாலும்
நீ தொடுப்பாய்...
கடுப்பாகி திட்டிவிட்டால்
கண்ணீரால் கதை சொல்வாய்...

என்னை சீண்டிப்பார்ப்பதில்
நீ தடைதாண்டியவள்...
என் கோவத்தை நீ ரசிப்பாய்,
சீண்டும் உன்னை
சிகரத்தில் நான் பதிப்பேன்...

என் சிறு கவிகள்...6

2009-01-26T16:33:00.009+05:30

கட்டிப்புடி கட்டிப்புடிடா...

2009-01-26T14:20:00.005+05:30

உணர்வு என்பது மனிதனுக்கு அதிகமாகவே இருக்கின்றது. ஒவ்வொரு உணர்வும் வெவ்வேறு விதமாக அமைந்துவிடுவதுதான் மனிதனின் சிறப்பே. சிலருக்கு சிரிப்பு என்பது பெரிய உணர்வைக் கொடுக்கும். அதேசமயம் சிலருக்கு அழுகைகூட வேறு விதமான உணர்வைக் கொடுக்கும். இப்படி இருக்கையில் கட்டிப்பிடித்தல் பற்றி சற்றுச் சிந்தித்துப் பாருங்கள்.

'கட்டிப்புடி... கட்டிப்புடிடா...' என்று ஒரு பாடல்கூட இருக்கிறதல்லவா... இதுதவிர 'வசூல்ராஜா' படத்தில் 'கட்டிப்புடி வைத்தியம்' என்ற ஒரு புதுவிடயத்தை கமல் புகுத்தியிருந்தார். உண்மையில் இந்தக் கட்டிப்பிடித்தலுக்கு இந்த சக்தியெல்லாம் இருக்கின்றதா என்ற சந்தேகம் பலருக்கு எழுவது நியாயமே.

சாதாரணமாக இந்தவிடயத்தை வீட்டில் நீங்கள் அவதானித்திருப்பீர்கள். பிறந்த குழந்தை அடம்பிடித்து அழும்போது தன் தாய் அரவணைத்துத் தூக்கியதும் அழுகையை நிறுத்திவிடும். இதுகூட ஒருவகை தொடுகைச் சிகிச்சைதான். பாசத்தை வெளிப்படுத்துவதற்கு பல வழிகள் இருக்கின்றன. அதில் கட்டிப்பிடித்தலும் ஒரு சிறந்த வழியாகும். சிறந்தது என்று சாதாரணமாகச் சொல்வதைவிட அதிசிறந்த வழிமுறை என்று கூடச் சொல்லலாம்.

இரண்டு நண்பர்களை உதாரணத்துக்கு எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். இருவரும் இணைபிரியாத நண்பர்கள் என்பதை வெளிப்படுத்துவதற்கு அவர்கள் அரவணைத்துக் கொள்வார்கள். இவ்விடத்தில் அவர்களின் நட்பின் பலம் அதிகரிக்கின்றது. அதேபோல் தெரியாத இரு பிரமுகர்கள் சந்திக்கும்போது கூட கைலாகு கொடுப்பார்கள். அதன்பின்னர் தோளில் தட்டி, கட்டிக்கொள்வதை நாம் அவதானித்திருப்போம். இவ்விடத்தில் அவர்களின் ஆளுமையின் பலம் அதிகரிக்கிறது. காதலர்கள் தங்களை தழுவும்போது இனம்புரியாத உலகத்துக்கு அழைத்துச் செல்கின்றது அவர்களின் உணர்வு. இவ்விடயத்தில் அவர்களது காதலின் பலம் அதிகரிக்கின்றது.

ஆக... கட்டிப்பிடித்தலுக்கு எவ்வளவு 'சக்தி' இருக்கின்றது என்பதை சிந்தித்துப் பாருங்கள். எமது நாட்டை பொறுத்தமட்டில் ஆண், பெண் நண்பர்கள் கண்டவுடன் கட்டிக்கொள்வது மிகக் குறைவு என்றுதான் கூறவேண்டும். ஆனால் மேலைத்தேய நாடுகளில் கண்டவுடன் கட்டிக்கொள்வது அவர்களின் கலாசாரமாக இருக்கின்றது. அந்தக் கலாசாரத்தின் சாராம்சம் 'அன்பின் வெளிப்பாடு' என்பதேயாகும்.

கட்டிப்பிடிக்கும்போது எமக்குள் என்ன நடக்கின்றது எனச் சிந்தித்திருக்கிறீர்களா? சற்று சிந்தித்துப் பாருங்கள் (இல்லையேல் அனுபவித்துப் பாருங்கள்). தொடுகைச் சிகிச்சைமுறை என்பதை நீங்கள் அறிந்திருப்பீர்கள். மனித உடலிலுள்ள நரம்புச் சக்கரங்களைக் கண்டறிந்து அவ்விடத்தில் தொடுதல் சிகிச்சை செய்வதன் மூலம் பல நோய்களைக் குணப்படுத்துவதே தொடுகைச் சிகிச்சை. நாம் கட்டிப்பிடிக்கும் போதும் இதுவேதான் நிகழ்கின்றது. அதாவது, எமது அணைப்பு உடலின் தூண்டுதலை ஏற்படுத்துகிறது. இதனால் இரத்தோட்டம் அதிகரிக்கின்றது. எமது மூளையின் வேகமும் அதிகரிக்கின்றது. இதன் பயனாக நாம் புத்துணர்ச்சியடைகின்றோம்.

பார்த்தீர்களா... சாதாரண ஒரு கட்டிப்பிடித்தலினால் எமது உணர்வுகள் புதுப்பொலிவு பெறுகின்றதல்லவா? இப்படியான செலவில்லாத மருத்துவத்தை நாமாகத்தான் பெற்றுக்கொள்ள முடியும். சிலருக்கு இப்படியான விடயங்கள் வெறுப்பைத் தரலாம். ஆனாலும் உண்மை அதுதானே. ஆகையினால் எம்மால் முடிந்தளவு நம் நண்பர்களுக்குள்ளாவது கட்டிப்பிடி வைத்தியம் செய்யலாம்தானே. எமது நட்பும் அதிகரிக்கும், உணர்வுகளும் புத்துயிர் பெறும்.

எது எப்படியிருப்பினும் காதலர்களின் அணைப்பின் சுகத்தை எவராலும் மறக்க முடியாது. அந்தச் சுகத்தினை வார்த்தைகளால் வர்ணிக்கவும் முடியாது. அனுபவித்த காதலர்களிடம் கேட்டுப்பாருங்கள்... கட்டிப்பிடித்தலின் சுகத்தினை வெட்கத்திலேயே சொல்லி முடித்துவிடுவார்கள்.

தொடுகை...

2009-01-26T14:12:00.004+05:30

செத்துவிட தோனுதடி
உந்தன் மடிதனிலே...
மானுடனாய் வாழவைத்த
தங்கரதம் நீயல்லவோ...

காலங்கள் கரையுதென
எத்தனைமுறை கலங்கியும்
தெளிவில்லா வாழ்வதனை
உன்மடியில் தொலைத்திடவே
உள்மனது ஓடிவரும்,
தெளிவில்லா குழப்பத்தை
குழந்தைச் சிரிப்பில்
புதைத்துவைக்கும் என்னவளே,
உன் மாயம்தான் என்னதடி...?

உன் புருவ இடுக்கில்
எனை இதமாய் இருத்தி
உரத்தே சொல்லிடுவாய்
உன்னவன் நானென்று...
என்னைநான் நொந்திடுவேன்
உண்மையாய் வாழ்ந்திடவே...

தொடுகையற்ற காதல்தான்
வடுவற்றதென்கிறாய்...
என் உள்ளத்தை தொட்டதனால்
நீதான் என்னவளானாய்...!
இப்பொழுது சொல்லிவிடு,
தொடுகை இதமானதா இறுக்கமானதா?

முயற்சியே மூலதனம்...

2009-01-23T10:04:00.002+05:30

ஒவ்வொரு ஆணின் வெற்றிக்குப் பின்னாலும் ஒரு பெண் இருப்பாள் என்று கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம். பெண் இருப்பாளோ இல்லையோ நிச்சயம் நம்பிக்கையும் விடாமுயற்சியும் இருத்தல் வேண்டும். இன்றைய ஆண்கள் பெரும்பாலும் க.பொ.த. சாதாரண தர, உயர்தரப் பரீட்சை முடிந்ததும் தொழில்நுட்பக் கல்வியை தொடர்கின்றனர். அவ்வாறே சில காலங்களை கடத்துகின்றனர். அதன்பின் தொழில் தேடுகின்றனர். இதில் அவர்களில் காலத்தின் பெரும்பகுதி வீணாகிவிடுகிறது. வேலை கிடைக்கும்வரை பெற்றோரின் உழைப்பிலேயே வாழ்கின்றனர். இது தவறு. பாடசாலைக் கல்வி முடிந்ததும் சிறு தொழிலையாவது தேடிக்கொள்ள வேண்டும். அவ்வருமானத்தில் தொழில் கல்வியை தொடரவேண்டும். ஏனெனில் காலம் மிகவும் பொன்னானது. காலத்தை வீணடிக்கக்கூடாது. உயர்தரப் பரீட்சை முடிந்தபின் கல்விக்கென்று மட்டுமே வாழ்நாட்களில் காலங்களை ஒதுக்குவது தவறு. அவ்வேளை ஏதாவது தொழிலை செய்துகொண்டே கற்கவேண்டும். ஏதாவது தொழிலில் இருக்கும்போது தொழில் அனுபவத்தைப் பெற்றுக்கொள்ளமுடியும். அதைவிட நான் என் சொந்தக்காலில் நின்று முன்னேறுவேன் என்ற நம்பிக்கையுடன் செயற்படவும் முடியும். ஏனெனில் தாம் உழைக்கும்போதுதான் பணத்தின் மதிப்பு தெரியும். மேலும் உழைக்க வேண்டும் என்ற வெறி, சிறு வயதிலேயே தோன்றும்.

இன்று பல வெற்றிகளைப் பெற்று போற்றுதற்குரிய நிலையிலுள்ள ஆண்களின் கடந்த காலங்களை நோக்கினால் அதில் எண்ணற்ற அவமானங்கள், சரிவுகள், பாதிப்புகள் என்று கரடு முரடானதாகவே இருக்கும். அத்தனை தடைகளையும் தாண்டியே அவர்கள் இந்நிலைக்கு வந்துள்ளனர் எனலாம். நிச்சயமாக அவர்களுக்கு சிறுவயதிலிருந்தே உழைக்கவேண்டும் என்ற அவா இருந்திருக்கும்.

ஆனால், பல ஆண்கள் தங்கள் திறமைக்கு ஏற்ற தொழில் கிடைத்ததும் அதுவே போதும் என்று தொழில் செய்வதிலும் நண்பர்களுடன் அரட்டை அடிப்பதிலுமே காலத்தை செலவிடுகின்றனர். இதில் எந்தவித முன்னேற்றமும் இருக்காது. நிச்சயம் தாம் இருக்கும் நிலையிலிருந்து உயர் நிலைக்குச் செல்ல வேண்டும் என்றே ஒவ்வொரு நிமிடமும் சிந்திக்கவேண்டும். வீணாக காலத்தை நண்பர்களுடன் அரட்டை அடிப்பதில் செலவிடாது தமது தொழிலில் முன்னேறுவதற்கான முயற்சிகளில் ஈடுபடவேண்டும். நேரம் கிடைக்கும்போதெல்லாம் படிக்கலாம். மேலதிக பட்டப்படிப்பைப் தொடரலாம். இன்றைய இளைஞர்கள் பலபேர் படித்து முடிந்ததும் தொழில் தேடுவது... அதுவரை தமது பயணம் முடிந்து விட்டதாக கருதுகின்றனர். அதன் பின் திருமணம், குழந்தைகள் என்று பெண்களைப் போலவே ஒரு வட்டத்திற்குள் இருக்க நினைக்கின்றனர். இதைவிடுத்து எதையாவது சாதிக்கவேண்டும். எத்துறையிலாவது பிரகாசிக்கவேண்டும் என்று செயற்பட்டால் என்ன? ஒரு சிறு வெற்றி கிடைத்தாலும் அது பெரிய விடயம்தானே...?

எல்லாவற்றையும் விட நல்லவராக இருக்க முயற்சி செய்யுங்கள். முதலில் வீட்டில் நல்லவராக இருங்கள். பெற்றோருக்கு அன்பான பிள்ளையாக, மனைவிக்கு ஆசைக் கணவனாக, குழந்தைக்கு பொறுப்புள்ள தந்தையாக இருங்கள். பின் உங்கள் பெருமை தானாக வெளியில் பரவும். நீங்கள் தொழில் செய்யும் இடத்தில் நேர்மையாக இருங்கள். எப்போதும் உண்மையைப் பேசுங்கள். மற்றவர்கள் மதிப்பை சம்பாதித்துக் கொள்ளவேண்டும். உங்கள் நடவடிக்கையைப் பார்த்தே பிறர் உங்களை மதிப்பர். எனவே நல்ல முறையில் நடந்துகொள்ள முயற்சி செய்யுங்கள். அனைவரையும் மதிக்கக் கற்றுக்கொள்ளுங்கள். யாராவது சின்ன அறிவுரை சொன்னாலும் கூட கேட்கத் தவறாதீர்கள்.

எடுக்கும் சம்பளப் பணத்தை வீணாக செலவழிக்காது ஒரு திட்டம் தீட்டி செலவிடப்பாருங்கள். நாம் எதையாவது ஒன்றைப் பெறவேண்டுமானால் ஏதாவது ஒன்றை இழந்துதான் ஆக வேண்டும். எனவே, சிக்கனப்படுத்தி உங்கள் முன்னேற்றத்திற்கு ஏற்ற செலவுகளை மட்டும் செய்யுங்கள். இன்றைய ஆண்களுக்குரிய மிகப் பெரிய மைனஸ் பொயின்ட் அவர்களது கோபம். அதனால் எண்ணற்ற பல வாய்ப்புகளை தவறவிடுகின்றனர். எப்போதும் பொறுமையை கடைபிடிக்க முயற்சிசெய்யுங்கள். உங்கள் வழியில் தெளிவு ஏற்படுமளவிற்குச் செயற்படுங்கள்.

எச்சந்தர்ப்பத்திலும் நம்பிக்கையை இழக்கவேண்டாம். எத்தனை சரிவுகள் வந்தாலும் எடுத்த கருமத்திலிருந்து பின்வாங்க வேண்டாம். நீங்கள் இருக்கும் துறையிலேயே நீங்கள் முன்னுக்கு வரலாம். தொடர்ந்து முயற்சி செய்து, காலத்தை வீணடிக்காது, உங்கள் குறிக்கோளையே சிந்தித்து, வேறு எண்ணங்கள் இல்லாது செயற்பட்டால் வெற்றி நிச்சயம்.

குளிர்காற்று...

2009-01-22T21:13:00.003+05:30

பலகால நினைவுகள்
பவளமாய் என்மனதில்
துயில்கின்ற இரவில்
மயிலிறகாய் தடவிடுமே
விடிகாலை குளிரது...

உள்ளத்தின் உணர்வுகள்
சில்லிடும் சிலிர்ப்பில்
மிதிர்வான சீண்டுதலாய்
குளிர்காற்று தழுவிடுமே...
நினைவோடு நிஜங்களும்
நிம்மதியாய் சிலிர்த்திடும்
ஜில்லென்ற குளிர்காற்றில்...!

மனதோர மயக்கத்தை
இயக்கமின்றி தடுத்திடவே
தயக்கமின்றி உள்நுழையும்
மாயக்காரன் நீயா...?
தூய சிந்தனையை
பாய்விரித்து உறங்கவைக்க
இரக்கமின்றி துரத்திறாயே...

என்னவளின் நினைவென்ற
நிம்மதிப் போர்வையில்
புதைந்துதான் பார்க்கின்றேன்,
வதைக்கின்ற குளிர்காற்றே
பகைக்காதே போய்விடு..!
இதமான நினைவுகளை
இறுக்கமாக்கும் குளிர்காற்றே,
வதைக்காதே போய்விடு...

விடிகாலை நினைவோடு
மேனிதழுவும் குளிர்காற்றில்
ஆற்றோரம் நடைபயில
தேக்கமாய் நினைவுகள்
புதைந்துதான் கிடக்கின்றன...
குளிர்தண்ணி கையேந்தி
மேல்தனில் தெளிக்கையில்
ஜில்லிடும் உடல்
உள்ளமும் ஊமையாகும்..!

கரம்பற்றும் வாழ்வதனை
கனவுலகில் வாழ்கின்றேன்...
நிஜமாகும் நேரமதை
நினைத்துத்தான் பார்க்கையில்
குளிரின்றி மயிர்சிலிர்க்கும்,
உள்ளத்தில் ஒளி பிறக்கும்...!

உணர்வுகளுக்கு உயிர்கொடுக்கும் முத்தம்

2009-01-22T19:09:00.003+05:30

மனித உடம்பில் ஏற்படுகின்ற அனைத்து உணர்வுகளையும் ஒன்றுதிரட்டுகின்ற சக்தி எதற்கிருக்கின்றது என்று நினைக்கிறீர்கள்? ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொன்றைக் குறிப்பிவார்கள். ஆனால் முத்தத்திற்கு அந்தச் சக்தி இருக்கின்றது என்றால் நம்புவீர்களா? ஆனால் உண்மை அதுதான்.

சத்தம் போட்டு சாதிக்க முடியாததை ஒரே ஒரு முத்தத்தினால் சாதித்துவிடமுடியும். இதை நீங்கள் வீடுகளிலும் உணர்ந்திருப்பீர்கள். சில சமயங்களில் பிள்ளைகள் அடம்பிடித்துக் கொண்டிருப்பார்கள். எவ்வளவு சத்தம் போட்டுத் திட்டினாலும் அவர்கள் அதை பொருட்படுத்தாமல் செய்ததையே திரும்பத்திரும்பச் செய்வார்கள். இப்படியான சந்தர்ப்பத்தில் அன்பாக அவர்களை அரவணைத்து, கன்னத்தில் அல்லது நெற்றியில் முத்தமிட்டு 'செல்லம் இப்படிச்செய்யக்கூடாது...' என்று சொல்லிப்பாருங்கள். அந்தப்பிள்ளை குழப்படியினை நிறுத்திவிடும். அந்த முத்தத்திற்கு அவ்வளவு சக்தி இருக்கிறது.

முத்தம் என்ற சொல்லுக்கே தனியொரு அழுத்தம் இருக்கிறது. அந்த வார்த்தையை உச்சரித்துப்பாருங்கள். முத்தம் என்ற அந்த வார்த்தையின் அழுத்தத்தினை நீங்கள் உணர்வீர்கள். உச்சரிப்பிலும் அழுத்தம் மிக்க அந்த வார்த்தை உள்ளத்தையும் அழுத்தம் மிக்கதாக மாற்றும் ஆற்றல் மிக்கது. எம் உணர்வுகளுக்கு உயிர் கொடுக்கும் சக்தி அந்த முத்தத்திற்கு இருக்கிறது.

இப்படி பல சக்திகளை உள்ளடக்கிய அந்த முத்தம் பல வகைப்படும். அதாவது முத்தத்தினைப் பரிமாறும் விதத்தில் அது வேறுபடுகிறது. ஒரு தாய், தன் பிள்ளைக்குக் கொடுக்கின்ற முத்தத்தில் ஒருபாசம் இருக்கிறது. அதே தாய், தன் கணவனுக்கு முத்தம் கொடுக்கும்போது அந்த இடத்தில் காதல் இருக்கிறது. அதே தாய், தன் சகோதரனுக்கு அல்லது சகோதரிக்கு முத்தம் கொடுக்கும்போது அங்கு சகோதரத்துவம் இருக்கிறது. இப்படி யார் யாருக்கு முத்தம் கொடுக்கின்றோமோ அதைப்பொறுத்து முத்தத்தின் பெறுமதி வேறுபடுகிறது. விலை மதிக்கமுடியாத பரிசுகளில் ஒன்று முத்தம் தான்.

காதலின் ஆரம்பம் கண்களில் தொடங்குவதாகச் சொல்வார்கள். ஆரம்பம் கண்களாக இருந்தாலும் காதலில் வளர்ச்சி முத்தத்தில்தான் தங்கியிருக்கிறது. இதை காதலர்கள் ஒத்துக்கொள்வார்கள் (ஒரு சிலரைத் தவிர). காதலிப்பதே ஒரு சுகம்தான். அந்த சுகத்திற்கு இன்னும் சுகம் சேர்ப்பதுதான் இந்த முத்தம். அப்படி என்னதான் இருக்கிறது இந்த முத்தத்தில்...? இப்படி ஒரு கேள்வியைக் கேட்டால் முறையாக யாரும் பதில் சொல்லமாட்டார்கள். முத்தம் கொடுக்கின்றபோது உச்சந்தலையிலிருந்து உள்ளங்கால்வரை உள்ள அனைத்து உறுப்புக்களும் உணர்வு பெறுகிறது. இரத்தம் மிக வேகமாக ஓடுவதால் இரத்தம் சுத்திகரிக்கப்படுகிறது. இத்தனை பாரிய சக்தி அந்த முத்தத்திற்கு இருக்கிறது.

ஆனால் ஒரு சிலரது கருத்து என்னவெனில் முத்தம் கொடுப்பது தப்பென்பதாகும். அதாவது முத்தம் கொடுக்கும்போது எச்சிலினூடாக கிருமிகள் பரவி நோய் தொற்றுக்கள் ஏற்பட்டுவிடுமென்று கூறுவார்கள். இதில் ஓரளவு உண்மையிருக்கிறதுதான்.அதாவது நோயுள்ள ஒருவர் இன்னொருவருக்கு முத்தமிடும்போது கிருமிகளின் தொற்று மிக வேகமாக இடம்பெறுவதாக கூறுகின்றார்கள். ஆகையினால் நோயுள்ளவர்கள் முத்தமிடுவதை தவிர்த்துக்கொள்வது சிறந்ததாகும். குறிப்பாக உதட்டில் முத்தமிடுவதைத் தவிர்த்துக்கொள்ளலாம்.

எங்களுடைய சுவாசம் எப்போழுதும் தூய்மையாக இருக்க வேண்டும். சுவாசம் தூய்மையாக இல்லாதவிடத்து எமது வாய்நாற்றம் அதிகமாக இருக்கும். இப்படியான சந்தர்ப்பத்தில் முத்தத்தின் சக்தி இல்லாமல் போய்விடும். எனவே முத்தமிட நினைப்பவர்கள் உங்களுடைய வாய் நாற்றத்தையும் கவனத்திற்கொள்ளவேண்டும். சுவாசம் தூய்மையாக இருக்கவேண்டுமானால் அதிகமாக தண்ணீர் அருந்தவேண்டும். அதேபோல் நிறைய பழவகைகள் சாப்பிடவேண்டும். குளிர்மையான ஆகாரங்கள் எடுக்கவேண்டும். இப்படிச் செய்துவந்தால் உங்களுடைய சுவாசம் எப்பொழுதும் தூய்மையாக இருக்கும். முத்தமிடுவதற்கு முன் உங்களுடைய மூச்சுக்காற்று முகத்தில்படும்போது உணர்வுகள் தூண்டப்படுகின்றன. அந்த மூச்சுக்காற்று தூய்மையாக இருக்கும்போதுதான் உணர்வுகள் தூண்டப்படும். இல்லையேல் முத்தத்தில் வெறுப்புத்தான் ஏற்படுமாம். ஆகையினால் முத்தப்பிரியர்கள் கட்டாயமாக தங்கள் சுவாசத்தினைத் தூய்மையாக வைத்திருக்கப் பழகிக்கொள்ளவேண்டும்.

முத்தத்தினை வெறுக்கின்ற உள்ளங்கள் இருக்கமாட்டார்கள். மேலைத்தேய நாடுகளில் முத்தம் என்பது அத்தியாவசியமான ஒரு ஸ்பரிஸமாக இருக்கிறது. ஒருவரையொருவர் காணும்போது முத்தத்தினைப் பரிமாறிக்கொள்கிறார்கள். ஆனால் எமது கலாசாரம் அதற்கு இடம்கொடுப்பதில்லை. ஆகையினால் முத்தம் என்றாலே அது ஆபாசம் என்று நினைக்கிறார்கள். உண்மையில் முத்தம் என்பது ஆபாசமானதொன்றல்ல. ஆரோக்கியமான ஒன்றென்றே கூறவேண்டும். ஆகையினால் முத்தத்தினைப் பரிமாறிக்கொள்வதில் தயக்கம் காட்டத்தேவையில்லை. ஆனால் யாருக்கு முத்தம் கொடுக்கிறோம் என்பதைப்பொறுத்து முத்தத்தின் தன்மையை மாற்றிக்கொள்ளுங்கள். அண்ணன், தங்கைக்கு உதட்டில் முத்தமிட முடியுமா? அதேபோல் நாம் யாருக்கு முத்தமிட நினைக்கிறோமோ அதற்கமைய முத்தம் கொடுக்கும் இடத்தினை மாற்றிக்கொள்ளுங்கள்.

பொதுவாக யாராக இருந்தாலும் நெற்றியில் முத்தமிடுங்கள். இது ஓர் உறவினை வலுப்படுத்துவதாக அமையும். சிறியோர் முதல் பெரியோர் வரை எவருக்கு வேண்டுமானாலும் நெற்றியில் முத்தமிடலாம். இந்த முத்தம் பாசத்தின் வெளிப்பாடாகவே கருதப்படும். இப்படியான முத்தங்களைப் பரிமாறும்போது எமது அனைத்து உறுப்புக்களுக்கும் புதுத் தெம்பு கிடைக்கிறது. இப்படி தெம்பாக இருக்கும்போது எந்தவிடயத்தையும் தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ளக்கூடிய தன்மை ஏற்படுகிறது. உறைந்திருக்கும் எமது இரத்த ஓட்டத்தின் வேகத்தினை அதிகரிக்கச் செய்யும்போது புது உற்சாகம் ஏற்படுகிறது. இச்சந்தர்ப்பத்தில் எமது மூளை மிக நிதானமாகச் செயற்படுகிறது. அவ்வேளையில் நாமெடுக்கின்ற முடிவுகள் மிக நிதானமானவையாக இருக்கின்றன.

பார்த்தீர்களா... ஒரு சாதாரண முத்தத்தில் எத்தனை நன்மைகள் பொதிந்திருக்கின்றன என்று... இப்படிப்பட்ட முத்தத்தினை வெறுப்பது சரியா...? எனவே உங்கள் பாசத்தின் வெளிப்பாடாக முத்தத்தினை அதிகளவில் கொடுங்கள்... புத்துணர்ச்சியைப் பெறுவீர்கள்...! (தவறாக யாருக்கும் முத்தம் கொடுத்து அடி வாங்கினால் நான் பொறுப்பல்ல... ஹி... ஹி... ஹி...).

நீ வேண்டும்...

2009-01-19T11:00:00.003+05:30

அரவமற்ற காரிருளில்
கவிக்குயிலாய் என்னருகில்
கவிபாட நீ வேண்டும்...
கவியோடு என் கவலை
காற்றோடு கலைந்து
பறந்தோடி போகவேண்டும்...

தூற்றும் உள்ளங்கள்
போற்றும் காலம்
எமைநாடி வரவேண்டும்...
வாழ்வின் வாசனையை
தோல்வியின்றி சுவாசித்திட
அகிலத்தில் நீ வேண்டும்...

மகிழ்வென்ற மகுடத்தை
மரணம்வரை சுமந்திட
கணம் தப்பாமல் எப்போதும்
என்கூட நீ வேண்டும்...
புண்பட்ட நெஞ்சத்தில்
ஒத்தடமாய் உன்விரல்கள்
தாளங்கள் போடவேண்டும்...

தப்பொன்றும் செய்யாத
வழிகாட்டி நீயாக
எப்போதும் என்னோடு
நிஜமாக நீ வேண்டும்...
உன் தோள்சாயும் வேளையில்
தலைகோதும் விரலாக
பலருள்ளம் போற்றிடவே
உளமருகில் நீ வேண்டும்...

பந்தாக நீயும்
பந்தாவில்லாமல் நானும்
எந்நாளும் ஒன்றாக
காற்றோடு கதைபேச வேண்டும்...
சேற்றுநில தாமரையாய்
போற்றும்வாழ்வு வாழ்ந்திடவே
காலமெல்லாம் காதலியாய்
என்னோடு நீ வேண்டும்...

Wrist Phone

2009-01-17T17:14:00.003+05:30

தொலைபேசி என்பது தவிர்க்க முடியாத ஒன்றாகிவிட்டது நம் வாழ்வில். அதிலும் கைத்தொலைபேசி என்பது மனிதனின் உறுப்புகளில் ஒன்றுபோல் ஆகிவிட்டது என்றால் மிகையாகாது. அந்தளவிற்கு அதன் தேவை இருக்கின்றது. சிலசமயங்களில் ஆபத்தில் இருக்கும்போது இந்த கைத்தொலைபேசிகளின் தேவை அளப்பரியது. அதனால்தான் இந்த புதியவடிவிலான மணிக்கட்டு தொலைபேசி (Wrist Phone) ஒன்றினை அறிமுகப்படுத்தியிருக்கிறார்கள். இது தீயினாலோ அல்லது நீரினாலோ அழிந்துவிடாது. ஆகையினால் ஆபத்தான வேளையில் உங்கள் கையில் மணிக்கூடுபோல் ஒட்டியிருக்கும் இந்த தொலைபேசியூடாக அழைப்பினை ஏற்படுத்தி, ஆபத்திலிருந்து மீள முடியுமென கண்டுபிடிப்பாளர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள். இதன் விலையும் மிகக் குறைவாம். சரி, அந்த Wrist Phoneஇன் அழகினை படங்களில் காணுங்கள்.

பாசிப்படி...

2009-01-16T16:20:00.004+05:30

பாசிபடிந்த படிகளிலே
ஏறித்திரிந்த காலங்களை
ஏங்கியின்று தவிர்த்திருக்கேன்...
எட்டாத உயரத்தை
தொட்டிடத்தான் பாசிப்படி
உதவிடுவதாய் மாயைகொண்டு
மண்மீதில் சறுக்கிவிட்டேன்...

திகட்டாத அன்பதுவை
உன்மீது வைத்ததனால்
பகட்டில்லா வாழ்விதனை
நுகர்கின்றேன் வசந்தமாய்...
அன்போடு நீ அழைக்கும்
என் நாமத்தின் குரலினை
செவிவழி வாங்கிடமுன்
இதயத்துள் நுழையுதடி...

அன்போடு ஒரு வார்த்தை
நீ அழைக்கும்போது
நூறாண்டு உன்னோடு
வாழ்ந்திடவே மனம்துடிக்கும்...
துணையாக நீ வந்தால்
துயரேது என் வாழ்வில்...?

கரையில்லா வாழ்விதனை
கறையின்றி வாழ்ந்திடவே
கரம்சேர்ப்போம் ஓடிவா...
இதயத்தின் ஓரத்தில்
இருக்கின்ற இறுமாப்பை
உருக்கியே உடைத்துவிட்டு
உதிரத்தில் கலந்துவிட
உண்மை அன்பை நீ தா...!

இனிப்பான வாழ்வை
தனிமையில் வாழ்ந்திடவா
தவிப்பினில் இருக்கிறேன்...?
உன்னோடு வாழ்ந்திடவே
உண்மையாய் நேசிக்கிறேன்
உரிமையோடு அழைப்பேன்
என்னவளாய் நீ வா..!

அன்பு...

2009-01-16T15:05:00.002+05:30

சிரிக்கவேண்டும் போலிருக்கு
சிந்தைகெட்ட மானுடமெண்ணி...
நெஞ்சிலுள்ள சோகங்களால்
சிரிப்புக்கூட சினமாகுது...!
வஞ்சம்தனை நெஞ்சில் சுமந்து
கொஞ்சிப்பேசும் உறவுகளை
வேரறுக்க மனம்துடிக்கும்,
வீண்பழி உனைச்சேருமென
அடக்கிக்கொள்வேன் மனமதுவை...

பொறுமைகொள்ளும் உரிமைகூட
அடக்குமுறை ஆகிறதே...
அன்பிற்கு அடிபணியும்
பண்பெனதென்பதால்
அடக்கிடத்தான் நினைக்காதீர்...
உண்மை அன்பு எங்களது,
ஆகையினால் உங்கள் கோள்கள்
கேவலமாய் போயிடுமே...!

சிரிக்கின்ற முகத்தின் பின்னால்
சீற்றமும் ஒழிந்திருக்கும்...
பொறுமையோடு அடக்கிவைக்க,
வெறுமையானவன் என்றெண்ணி
கொச்சைப்படுத்தாதீர் அன்பிதனை...
வருங்காலம் நமதாகும்,
அதுவரை நம் அன்பிருக்கும்..!

ஐஸ் வளையம்...

2009-01-15T11:35:00.004+05:30

உலகத்தில் அவ்வப்போது அதிசயங்கள் பல இடம்பெறுவது வழமை. எத்தனையோ அதிசயங்கள் கண்ணுக்கு தெரியாமலே மறைந்து விடுவதுமுண்டு. சில செக்கன்களில் மறைந்துவிடுகின்ற அதிசயங்களும் நிகழ்வதுண்டு. அப்படி சில நிமிடங்கள் நிகழ்ந்த அதிசயம் பற்றிய தகவலே இது. இங்கிலாந்தின் தெற்குப்பகுதியில் இருக்கின்ற டெவொன் (Devon) என்ற நாட்டின் ஆற்றில் இடம்பெற்றிருக்கிறது இந்த அதிசயம்.

ஐரோப்பாவில் இப்பொழுது கடும் குளிர் காலம் என்பதை யாவரும் அறிவீர்கள். காலநிலை மோசமான நிலைமையினால் பலர் தவிக்கின்றார்கள். Roy Jefferies என்பவர் வழமையாக காலையிலே தனது செல்லப்பிராணியான நாயுடன் ஆற்றங்கரையில் நடைபயில்வது வழமை. அன்றும் அப்படித்தான் அவர் ஆற்றங்கரையில் செல்லப்பிராணியுடன் சென்றுகொண்டிருந்தார். தற்செயலாக ஆற்றினைப் பார்த்தவருக்கு ஆச்சரியம் தாங்கமுடியவில்லை. ஆற்றின் நடுப்பகுதியிலே ஏதோ ஒரு தட்டு சுழன்று கொண்டிருப்பதை அவதானித்தார். இவரினால் அதனை என்னவென்று அனுமானிக்க முடியவில்லை. உடனே அருகில் வசிக்கும் தனது நண்பர் Blissetஐ அழைத்தார். தான் கண்ட அந்த அதிசயத்தை தனது நண்பருக்குக் காட்டினார். அவரினாலும் இதனை நம்ப முடியவில்லை.

நம்பமுடியாத நிகழ்வுகள், அதிசய நிகழ்வுகள் பற்றி தெரிந்து வைத்திருப்பவர் Blisset. ஆகையினால் அந்த அதிசயத்தை இலகுவில் இனங்காண முடிந்தது அவரால். மிகவும் அபூர்வமாக தோன்றுகின்ற "ஐஸ் வளையம்'தான் அது எனத் தெரிந்துகொண்டார். தன்னுடைய கமெராவினால் படமும் எடுத்துக்கொண்டார். சுமார் 10அடி விட்டம் கொண்ட அந்த "ஐஸ் வளையம்' நீரின் நடுவில் அழகாக சுழன்றுகொண்டிருப்பதை தனது கமெராவினால் பதிவுசெய்தார். அவர் பதிவுசெய்ய படங்களைத்தான் நீங்கள் இங்கு காண்கிறீர்கள். மெதுவான நீர் ஓட்டத்தினைக் கொண்ட ஆற்றில், குளிர்காலங்களில் இப்படியான ஐஸ் வளையங்கள் தோன்றுமாம். மிகவும் அபூர்வமாக தோன்றும் இந்த அதிசய ஐஸ் வளையம் குறுகிய நேரத்தில் இல்லாமலும் போய்விடுமாம் அல்லது உறைந்துவிடுமாம்.

வலம்புரி...

2009-01-15T10:29:00.002+05:30

வலம்புரியாய் நீயிருக்க
இடர்தனில் நான் தவிக்க
மரணத்து சங்கோசை
சந்தோஷமாய் கேட்குதடி
வசைபாடும் உள்ளங்களின்
கன்றாவி காதுகளில்...

கோள்காவும் கோமாளிகளின்
கேலிப் பேச்சுகளில்
குளிர்காயும் பலருக்கு
உண்மை அன்பு உவர்ப்புத்தான்...
உவர்ப்பினிலே வாழ்கின்ற
வலம்புரி சங்காக
நீயென்னை சுற்றி இருக்குமட்டும்
உளம்குளிரும் எந்நாளும்...

அன்புக்கு இலக்கணம்தெரியா
ஈரமில்லா நெஞ்சங்களுக்கு
பாரமாகத்தானிருக்கும் நம்மன்பு...
உண்மையான உலகத்தினை
அன்பினிலே அறிந்திடலாம்...
பண்பில்லா பரதேசிகளின்
பார்வைகள் நம்மீது பட்டாலே
கோவம்தான் நமைச்சூழும்...

பாவம் அவர்கள்...
பிழைத்துப்போகட்டும்!
தளைத்துக்கொள்ளும் நம்மன்பு
கவலையில்லை எங்களுக்கு...
உள்ளத்தில் நீயிருக்க
ஊருக்கு ஏன் கவலை...?
காலங்கள் கனிந்துவிட்டால்
வையமே நம்பக்கம்
வைத்தகண் வாங்காது..!

தை பிறந்தால்...

2009-01-13T16:44:00.003+05:30

தை பிறந்தால்
வழி பிறக்குமாம்...
பழி கேட்கும்
சுமைதாங்கிக்கு
வலியில்லாத
சாவு கிடைக்குமா...?

ஊரெல்லாம் பறந்துவரும்
ஊர்க்குருவி நானாக
பறந்திடத்தான்
ஆசைப்பட்டேன்...
வேரறுந்து வீழ்ந்தமரம்
ஆனதுபோல் வாழ்விதனை
பறைசாற்றி கவிழ்த்துவிட்டேன்...

வரிகளுக்கு சொந்தங்கூறும்
ஒரு சொந்தம்...
நொந்துபோன மனதுக்கு
வலிகொடுத்து பார்ப்பதுதான்
வேடிக்கையடா..!

விறகெரித்து குளிர்காயும்
மானுடம்போல்
எனை எரித்து கருக்கிடவா
காத்திருந்தாய்...?
குத்திவிட்ட கொடுமைக்காரர்
சிரிக்கின்ற சிரிப்பொலிதான்
மரணச்சங்கானது
எம் உறவதனில்...

சோகத்தில் சொல்லிவைக்கும்
வார்த்தைகளில் கோரங்கள்
ஆழமாக என்மனதில்
ஈட்டியாக குத்திநிற்கும்...
குத்துகின்ற வார்த்தைகளால்
சொட்டுச் சொட்டாய்
பிரிகின்ற பாசத்தினை
வேஷம்போட்டு ஒட்டிவைக்க
துளிகூட விரும்பவில்லை...

வாழ்வென்றால் விருப்பு வேணும்
சந்தேக வாழ்வதனில்
சதிகள்தான் சாதிக்கும்...
மோதிவாழ வாழ்வொன்றும்
குத்துச்சண்டை போட்டியல்ல...
தீராத தலைவலியாய்
தொடருகின்ற மோதல்கள்
காதலுக்கு அழகல்ல...
போலியாக வாழ்வதைவிட
பிரிந்துன்னை தவிப்பதுவே
பெரிதென எண்ணுகிறேன்...!

66th Annual Golden Globe Awards

2009-01-12T21:31:00.001+05:30

புகழ் என்பது பலருக்கு சில சமயங்களில் மட்டும்தான் கிடைக்கும். ஆனால் இவருக்கோ புகழ் என்பது கேட்காமலே இவரை வந்து சேர்கிறது என்றால் மிகையாகாது. விருதுகள் வாங்கி வாங்கியே புகழின் உச்சியில் இருக்கின்றார். அவர் வேறுயாருமல்ல, அவர்தான் இசைப்புயல் ஏ.ஆர்.ரஹ்மான். ஏராளமான தேசிய விருதுகளுக்கும், சர்வதேச விருதுகளுக்கும் சொந்தக்காரர். அண்மையில் உலகத்தையே தன்பக்கம் திரும்பிப்பார்க்க வைத்திருக்கின்றார். 'Slumdog Millionaire' என்ற படத்திற்கான இசையில் Best Original Score என்னும் பிரிவில் Golden Globe விருதினை வென்றிருக்கிறார். இந்த விருதினைப் பெறும் முதல் இந்தியர் என்ற பெருமையும் இவரைச் சேருகின்றது.

'Slumdog Millionaire' என்ற படத்தினை Danny Boyle என்பர் இயக்கியிருக்கிறார். மும்பையின் சேரிப்புறத்தில் இருக்கின்ற சிறுவன் ஒருவன் பணக்காரனாவது பற்றிய கதைதான் இது (ஒருவரிக்கதை இதுதான்). Simon Beaufoy என்பவர் இதன் திரைக்கதையினை எழுதியிருக்கிறார். ஒளிப்பதிவாளராக Anthony Dod Mantle என்பவர் கடமையாற்றியிருக்கிறார். எடிட்டிங்கில் புகுந்து விளையாடியிருக்கிறார் Chris Dickens என்பவர் (ஒரு பாடல் பார்த்தேன் சூப்பரா இருக்கு எடிட்டிங்). உலகத்தின் மூன்றாவது மிகப்பெரிய விருது வழங்கும் விழாவாகக் கருதப்படுவது Golden Globe Awards ஆகும். 1944ஆம் ஆண்டுமுதல் இந்த விருதுவழங்கும் விழா நடைபெற்று வருகின்றமை சிறப்பானதாகும். இம்முறை நடைபெற்றது 66ஆவது விருது வழங்கும் விழா. Hollywood Foreign Press Association (HFPA) என்னும் அமைப்பே இந்த விழாவினை ஒவ்வொரு வருடமும் நடத்திவருகின்றது.

'Slumdog Millionaire' என்ற இந்தப் படம் Vikas Swarup என்பவரின் Q and A என்ற நாவலை மையமாகவைத்தே எடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. Vikas Swarup புகழ்பெற்ற எழுத்தாளரும் ராஜதந்திரியுமாவார். இவரது இந்த நாவலும் பல விருதுகளைப் பெற்றிருக்கின்றமை குறிப்பிடத்தக்கது. இந்த நாவலினை மையமாக வைத்து எடுக்கப்பட்ட 'Slumdog Millionaire' பல விருதுகளை தனதாக்கியிருக்கிறது. அதில் அண்மையில் நடைபெற்ற 66ஆவது Golden Globe விருது வழங்கும் விழாவில் Best Motion Picture - Drama, Best Director - Motion Picture (Danny Boyle), Best Screenplay (Simon Beaufoy), Best Original Score (A.R.Rahman) ஆகிய விருதுகளை தனதாக்கியிருக்கின்றமை சிறப்பம்சமாகும்.

இந்த விருதுவழங்கும் விழா இரண்டு இந்தியர்களுக்கு பெருமை சேர்த்துத் தந்திருக்கிறது. விருதுபெறும் முதல் இந்தியர் என்ற பெருமையை இசைப்புயல் ஏ.ஆர்.ரஹ்மான் பெறுகிறார். அதேபோல் விழாவில் அறிவிப்புச் செய்த மற்றுமொரு இந்தியர் என்ற பெருமையை பொலிவூட் நடிகர் ஷாருக்கான் பெறுகின்றார்.

கலியுகம்...!

2009-01-12T12:17:00.003+05:30

பொத்திவைத்த இதயத்தினை
காற்றோடு பறக்கவிட்டு
கைகொட்டி சிரிக்கின்றேன்
நேற்றோடு முறிந்த சொந்தம்
மீண்டுவந்த சந்தோஷத்தில்...

தேற்றங்கள் பலபடித்து
கணக்குப்போட்டு பழகியதால்
வாழ்க்கைக் கணக்கை சரியாக
கணிப்பிடத்தான் மறந்திட்டேன்...
ஊற்றெடுக்கும் அன்பதனை
பார்போற்ற சொல்லியதால்
மார்பெல்லாம் குளிருதடி...

யார்யாரோ வந்துபோன வாழ்வதனை
வேரறுத்து வீசிவிட்டேன்...
உண்மை அன்பை
உள்ளங்கையின் உணர்ந்திடவே
பெண்மை உன்னை
தொலைத்ததனை நினைக்கின்றேன்...
நீர்க்குமிழி வாழ்விதனில்
குழிபறித்த பாவி நானல்லவோ...?

வாழ்வென்றால் வசந்தமென்பர்
உணரத்தான் முடிவதில்லை...
துடிக்கின்ற உணர்வுகளை
அடக்கித்தான் நானிருக்கேன்,
தூற்றிய உள்ளங்கள்
எமைப்போற்றும் காலமதை
கலியுகத்தில் தேடுகிறேன்...

ஆற்றல்கள் பல கண்டாய்
தேற்றுதல் வார்த்தை வடிப்பாய்,
துடிக்கின்ற இதயத்தை
வெடிக்காமல் பார்த்திடுவாய்...
படிக்கின்ற காலத்தில்
பருவத்தை உருக்கியதால்
வெறுக்கின்ற வாழ்வதனை
தொலைத்துவிட்டேன் சீக்கிரமே...
நிம்மதியை மீட்டுத்தர
முழுமதியாய் நீயுதித்தாய்...
அவள் நினைவோடு நிஜமாக
காலமெல்லாம் சேர்ந்துவர
வரம்தாராய் கலியுகமே...

ஐயோ பாவம்...!

2009-01-11T20:46:00.005+05:30

இயந்திரமயமான நம் வாழ்க்கை பாதையிலே, நாம் எங்கோ பயணித்துக் கொண்டிருக்கிறோம். எவருக்கு என்ன நடந்தாலும் நம்முடைய வேலைகளை பார்த்துக்கொண்டு போய்ட்டே இருக்கின்றோம். இதுதான் இயந்திர வாழ்க்கை என்கிறார்கள். மனிதம் என்ற ஒன்று இல்லாமல் போய்க்கொண்டிருக்கிறது. மனிதம் செத்துப்போய், மனிதன் என்ற பெயருடன் வாழ்வதில் என்ன பயன்...? அப்படி வாழ்பவர்கள்தான் இன்று உலகத்திலே அதிகமாக இருக்கின்றார்கள்.

குரங்கிலிருந்து மனிதன் பிறந்தான் என்கிறார்கள். இதில் பல மாற்றுக்கருத்துக்கள் முன்வைக்கப்பட்டாலும் குரங்கிற்கும் மனிதனுக்கும் பல ஒற்றுமைகள் இருக்கின்றன. அதனால்தான் முதல் பரிசோதனைகளுக்காக குரங்கினைப் பயன்படுத்துகிறார்கள் விஞ்ஞானிகள். இங்கு நான் சொல்ல வந்தது நெஞ்சை உருக்கும் ஒரு சம்பவம்.

பாதையிலே எவர் காயப்பட்டுக் கிடந்தாலும் அவர்களுக்கு உதவுவதற்கு முன்வருபவர்கள் அரிதே. இதற்குப் பல காரணங்கள் இருக்கின்றன. ஒன்று, இயந்திரமயமான வாழ்க்கையில் நின்று அடுத்தவன் பிரச்சினையைப் பற்றி யோசிப்பதற்கு நேரமின்மை. மற்றையது, தேவையில்லாத பிரச்சினைகளில் தலைபோட்டால் நாங்கள் மாட்டிக் கொள்வோமா என்ற பயம். இப்படி பல காரணங்கள் இருக்கின்றன.

ஆனால், இந்தக் குரங்கினைப் பாருங்கள். தன்னுடைய குட்டி, வாகனத்தில் அடிபட்டுவிட்டது. அடிபட்ட குட்டியினைத் தாக்குவதற்கு நாய் முயற்சிக்கிறது. துணிந்து போராடி, நாயினை விரட்டியடிக்கிறது தாய்க்குரங்கு. இதுதான் தாய்மை என்பது. தன் உயிரைப் பணயம் வைத்தாவது தன் குழந்தையைக் காப்பவள் தாய். அந்தத் தாயின் அன்பிற்கு நிகர் வேறு எதுவுமே கிடையாது. இந்த உலகத்தில் மட்டுமல்ல எந்த உலகத்திலும் அந்த அன்பு கிடைக்காது.

மனிதம் செத்துக்கொண்டிருக்கும் இயந்திர உலகில், இந்தக் குரங்கில் செயல் சற்று திருப்தியளிக்கிறதல்லவா?

குழந்தை...

2009-01-11T20:10:00.003+05:30

ஏக்கங்கள் உங்களுக்கு
தேக்கங்களாய் இருக்கலாம்,
எங்களுக்கோ அத்தனையும்
போதனைகள்தானாம்...!

அடிக்கின்ற அம்மாவை
அருவருப்பாய் பார்ப்பதுண்டு...
பொங்கியெழும் அப்பாவை
எதிரியாக முறைப்பதுண்டு...
அடிக்கடி சண்டையிடும்
அண்ணாவை எண்ணும்போது
ஆத்திரமாய் இருக்குமப்பா...
அக்காவைக் கண்டாலே
துண்டாகப் பிடிக்காது...
சொந்தங்கள் கொஞ்சினாலே
உளமெல்லாம் கொதிப்பேறும்...

குழந்தையாக இருப்பதாலே
தொந்தரவு தாறார்கள்...
பெரியவளாய் வந்துவிட்டால்
பிரச்சினைகள் பறந்துவிடும்...
அக்காமட்டும் இல்லையென்பாள்
எனக்கு அது விளங்கவில்லை...

சிறிதாவே இருந்துவிட்டால்
சிரிச்சிட்டே வாழ்ந்திடலாம்
என்றுதான் நினைச்சிருந்தா
தொல்லைகள் கூடுதடா...
குழந்தையை தெய்வமென்பர்
சாமிகளை கட்டிப்பிடிச்சா
கொஞ்சி கும்பிடுவிங்கள்...?
எங்களுக்கும் மனசிருக்கு
படிப்பினைகள் எண்டுசொல்லி
தண்டிப்பது நியாயமா...?

செல்போன்...

2009-01-09T15:56:00.004+05:30

காதுக்கடியென
கையடக்க தொலைபேசியை
தொல்லையாக சொல்லிடுவர்
உள்ளத்தை உண்மையாக
உணர்ந்திட மறந்தவர்கள்...

காதலுக்கு சாட்சியாக
ஆடையில்லா ஆண்டியாக
எம்மோடு ஒட்டிவந்து
காதோரம் சூடாக்கும்
சூட்சுமக்காரன்...

இனிமையான வார்த்தைகளை
இனிப்பாக காதோரம்
சொல்லிவைப்பாய்...
என்னவளை என்னருகில்
முத்தமிட அழைத்துவருவாய்...
உன்னை ஏன் தொல்லையென
தள்ளி வைக்கின்றார்கள்...?
செல்லமாக இணைந்திருக்கும்
செல்போன் நீயல்லவோ...

இலக்கங்கள் தேயுமட்டும்
உன்மேனிதனை தடவியே
உயிர்மட்டும் மிச்சம் வைத்து
உள்ளதெல்லாம் உறிஞ்சிவிட்டேன்...
என்னவளை என் காதோரம்
சேர்த்து வைத்த செல்போனே...
என் முத்தங்களை மொத்தமாய்
சுவைத்திட தருகிறேன்
உறங்கித்தான் போயிடாதே...
என்னவளின் குரல் அழைத்தால்
ஓடிவந்து சொல்லிவிடு...!

அருவி...

2009-01-09T15:30:00.003+05:30

அருமையான அருவியிலே
அணுவணுவாய் நனைந்திடவே
ஆழ்மனதில் ஆசை பொங்கும்...
என்னவளும் அருகிலிருந்தால்
பொங்கும் ஆசை பூத்துக் குலுங்கும்...

பாறையிலே தவழ்ந்துவரும்
நீர்த்துளிகள் பார்க்கையிலே
உன்னோடு நான்பேசும்போது
மார்போடு வழிந்தோடும்
வியர்வைத்துளி நினைவுவரும்...

புரியாத ஓசையினை
அருவியிலே நான் கேட்பேன்...
நீபாடும் பாடல்கள்
என்காதில் எதிரொலிக்க,
தாளத்தை அருவி போடுவதாய்
உளமார நானுணர்வேன்...

ஆனந்தமாய் கைகோர்த்து
அருவியிலே நாம் நனைந்தால்
வெட்கித்தான் திரும்பியோடும்
கீழிறங்கும் நீர்த்துளியும்...

தூறல்களில் துள்ளியோடும்
மான்குட்டியாய் நீயிருக்க
பாரங்கள் பறந்துபோகும்
மனதுக்கும் சிறகுமுளைக்கும்...

முளைத்திட்ட சிறகதனால்
உலகத்தை சுற்றிவர
பலமாக நீ வேண்டும்
உளமார கேட்கின்றேன்
நிஜமாக நீ வாராயோ...?

World Beard and Moustache Championships

2009-01-08T18:44:00.005+05:30

தாடி, மீசை வளர்த்தால் பலருக்கு பல பிரச்சினைகள் என்று சொல்வார்கள். காதலில் தோற்றதால் தாடி வளர்க்கிறான் என்பார்கள் சிலர். ஆனால் உலகளாவிய ரீதியில் தாடி, மீசை வளர்ப்போர் கழகத்தினால் (இதுக்கெல்லாமா...?) போட்டிகள் நடத்தப்படுகின்றன. தாடி, மீசை வளர்ப்போர் கழகத்தினரால் 1990ஆம் ஆண்டு சிறியளவில் ஆரம்பிக்கப்பட்ட இந்தப்போட்டி, 1995ஆம் ஆண்டு தொடக்கம் இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை உலகளாவிய போட்டியாக நடைபெற்று வருகின்றமை சிறப்பானதாகும். 2007ஆம் ஆண்டு லண்டனில் இந்தப்போட்டி நடைபெற்றது. இந்தவருடம் மே மாதம் 23ஆம் திகதி அலஸ்காவில் இந்த தாடி, மீசை போட்டி நடைபெறவிருக்கிறதாம். விரும்பினால் நீங்களும் முயன்று பாருங்கள். ஏற்கனவே போட்டிகளில் பங்குபற்றிய சிலரது படங்களையே இங்கு காண்கிறீர்கள்.

The Salt Hotel

2009-01-08T18:05:00.004+05:30

உப்பில்லா பண்டம் குப்பையிலே என்று சொல்வார்கள். அதனால்தான் என்னமோ இந்த ஹோட்டல் முற்றுமுழுதாக உப்பினால் உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது. பொலிவியா (Bolivia) என்ற இடத்திலே இருப்பதுதான் இந்த ஹோட்டல். உலகத்தில் மிகப் பெரிய உப்புப் படையினைக் கொண்ட இடம் இது. சுமார் 10,582 சதுர கிலோமீற்றர் பரப்பளவில் உப்புப் படை காணப்படுகிறதாம். இதுதான் உலகிலேயே மிகப்பெரிய உப்புப்படை என்கிறார்கள். இந்த இடத்தில்தான் 1993ஆம் ஆண்டு இந்த உப்பு ஹோட்டலினை நிறுவியிருக்கிறார்கள். 15 தங்கும் அறைகள், ஹோல், சாப்பாட்டறை, பார் , நீச்சல்தடாகம் என அனைத்து வசதிகளும் இங்கு இருக்கின்றதாம். கூரை முதல் படுக்கைவரை உப்பினாலேயே வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. மழைகாலங்களில் புதிய உப்புக்கட்டிகளை மாற்றி அமைப்பார்களாம். ஆனாலும் இது மிகவும் வலிமையான கட்டடம் என்று குறிப்பிடுகிறார்கள். உலகத்தில விதம்விதமா அனுபவிக்கிறதுக்கு என்னென்னமோ இருக்கு இல்லிங்களா? நம்மளால பார்த்து ரசிக்க மட்டும்தான் முடியும்.

மாற்றி யோசி..!

2009-01-08T15:21:00.007+05:30

சில விலங்குகளைப் பார்க்கும்போது எங்களுக்கே பொறாமையாக இருக்கும். இவ்வளவு அழகாக இருக்கின்றனவே என்று அதிசயித்ததுண்டு. ஆனால் எங்களுடைய கிரபிக்ஸ் விற்பன்னர்கள் சற்று மாற்றி யோசித்திருக்கிறார்கள். இது எப்படி இருக்கிறதென்று நீங்களே பார்த்துக்கொள்ளுங்கள்.

பொய்யான வரிகள்..!

2009-01-08T13:33:00.004+05:30

இத்தனை தடைகளை
எப்படி தாண்ட வைத்தாய்...
வலிக்காத வரிகளை
வலிமையாய் தேடுகிறேன்
துளிகூட கிடைக்குதில்லை...

தூரிகை கொண்டுன்னை
வரைந்திட்டேன் என்மனதில்
ஆழமாய் பதிந்துவிட்டாய்
அழிக்கத்தான் முடியவில்லை...
துளைக்கின்ற உன்வார்த்தை
துளியேனும் பிடிக்கவில்லை
அழுகின்றேன் மனதார
யாரறிவார் என் சோகம்..!

ஆத்திரத்து வார்த்தைகளை
பொத்தித்தான் வைத்திருந்தேன்
தூக்கியதை தெளித்துவிட்டால்
துடித்துத்தான் போயிடுவாய்...
என்ன நான் செய்துவிட்டேன்
பொய்யான வரிகளென்றாய்..?
மெய்யாக நானுன்னை
தூய்மையாய் நேசித்ததால்
என் அன்பில் தூசு என்கிறாய்...
பழகித்தான் போனதனால்
பழிகூட வலிக்கவில்லை
வாழ்க்கைதான் வெறுக்கிறது..!

இறுக்கமாய் இணைந்திருக்க
பொறுக்காத ஆண்டவனும்
வெறுத்துத்தான் பார்க்கிறான்...
துரத்தித்துரத்தி காதலித்தும்
தூய்மையில்லை என் அன்பாம்...
வாய்ச்சொல்லால் வதைக்கின்றாய்
பொய்யாக சொன்னாலும்
மெய்யாக வலிக்குதடி என்நெஞ்சு...

நூறாவது பதிவு..!

2009-01-08T12:58:00.005+05:30

இது என்னுடைய நூறாவது பதிவு. நேற்றுத் தொடங்கியதுபோல் இருக்கிறது. கடந்த நவம்பர் 20ஆம் திகதி "ஏன் இப்படி...?' என்ற கவிதையுடன் என்னுடைய வலைப்பதிவைத் தொடங்கிய ஞாபகம். இன்றோடு 49 நாட்கள் என்னுடைய தளத்திற்கு. இதற்குள் 100ஆவது பதிவினை இடுவதையிட்டு மகிழ்வடைகின்றேன். எழுத்துத்துறையோடு நீண்ட காலமாக இருந்துவிட்டாலும், இது எனக்கு புது அனுபவமாக இருக்கின்றது. இத்தனைக்கும் என்னை ஊக்கப்படுத்திய அத்தனை உள்ளங்களுக்கும் நன்றிகளைச் சொல்லிக்கொள்ள கடமைப்பட்டிருக்கிறேன்.

இந்தத் தளத்தினை வடிவமைப்பதற்கு மறைமுகமாக உதவிய வெற்றி எப்.எம். முகாமையாளர் லோஷனுக்கு மனமார்ந்த நன்றிகள். இவரது அறிவிப்புப் பாணியைப் போன்றே எழுத்தும் ரொம்ப சுவாரஸ்யமாக இருக்கும். ஒரு ஜனரஞ்சக கலைஞர், என்னுடைய நண்பர் என்பதில் பெருமிதம். அதேசமயம் தளப் பதிவு பற்றி சந்தேகங்கள் வருகின்றபொழுது நான் அடிக்கடி தொந்தரவு செய்யும் ஒரு நபர் இருக்கின்றார். அவர் ஆதி. என்னுடைய நீண்ட நாள் நண்பர். பல துன்பங்களில் என்னோடு தோள்கொடுக்கின்ற தோழன். எந்தவிதமான எதிர்பார்ப்புமின்றி அன்புக்காக மட்டும் பழகும் நல்ல மனிதன். நான் நேசிக்கும் ஒரு நல்ல மனிதன். இவர்கள் தவிர தமிழ்மன்றம், தமிழ்மணம் பிரியர்களுக்கும் நன்றிகளைக் குறிப்பிட வேண்டும். குறிப்பாக தமிழ்மன்றத்தில் என்னை இணைத்த ஷர்தார் அவர்களுக்கு சிறப்பு நன்றிகள்.

இவர்கள் எல்லாரையும்விட முக்கியமான ஒரு விடயத்தை கட்டாயம் சொல்லியாக வேண்டும். நான் எப்படி இந்த எழுத்துத் துறைக்குள் நுழைந்தேன் என்பது பற்றியதுதான் அது. பாடசாலைக் காலங்களில் என்னுடைய குரு ஏ.ஆர்.எம்.ஜிப்ரி அவர்கள்தான். ஓர் அறிவிப்பாளனுக்குரிய தகமைகள், நுணுக்கங்கள் எப்படி இருக்கவேண்டும் என்ற அடிப்படைகளைச் சொல்லித்தந்தவர் அவர்தான். அவருடைய வழிகாட்டுதலில் பல வானொலி நிகழ்ச்சிகளையும் செய்திருக்கிறேன். அப்பொழுதிலிருந்தே நான் ஓர் அறிவிப்பாளனாக வரவேண்டும் என்றே ஆசைப்பட்டேன். அதற்கான முயற்சிகளில்தான் அதிகமாக ஈடுபட்டிருந்தேன். ஆனால் எனக்கு அந்தத்துறை கைகூடவில்லை. இதற்கு என்னுடைய குரல் ஒரு காரணமாக இருந்திருக்கலாம். வானொலி அறிவிப்பு என்பதற்கு விஷேடமாக குரல் அமைப்பு இருக்கவேண்டும். அது என்னிடம் ஏதோ குறைவதாக நானாகவே உணர்ந்துகொண்டேன். இருப்பினும் வானொலிமீதுகொண்ட பற்றினால்தான் இன்றும்கூட ஒலி/ஒளிபரப்புத்துறை சார்ந்தவர்கள்தான் அதிகமாக என் நண்பர்களாக இருக்கின்றார்கள். இதில் நான் பெருமையடைகின்றேன்.

இப்படி என்னுடைய வாழ்க்கை நகர்ந்துகொண்டிருக்கும்போதுதான் என்னுடைய வாழ்க்கையில் வானத்து முழுமதியாய் ஒரு சொந்தம் வந்து சேர்ந்தாள். எனக்குள் இருக்கின்ற எழுத்தாற்றலை வெளியில் காட்டியவள் அவள்தான் என்பதில் நான் பெருமிதமடைகிறேன். நான் எழுதுகின்ற சின்னச்சின்ன வரிகளைக்கூட கவிதை நயத்துடன் படித்துக் காண்பித்து என்னை உட்சாகப்படுத்துவாள். இந்த உட்சாகத்திலேயே பல வரி(லி)களை வடித்திருக்கிறேன். அவை மற்றவர்களுக்கு மட்டமாக இருந்தாலும் அவளுக்கு மட்டற்ற மகிழ்வைத் தந்ததை நன்குணர்ந்தேன். அந்த உத்வேகம்தான் என்னை பத்திரிகைத்துறைக்குள் இழுத்து வந்தது. பின்னர் பல மாற்றங்கள் என்னுள். காலவோட்டத்தில் அடிபட்டு, கரையொதுங்கி மீண்டுவந்த தெம்பு. நீண்டகால அன்பிற்கு சாட்சியாக இந்த தளத்தினில் எழுதுகின்றேன். சிலவரிகள் அவளுக்கு மட்டுமே புரியக்கூடியனவாக இருக்கும். மற்றவர்களுக்கு வேறொரு அர்த்தத்தைத் தரும். இன்று என்னுடைய வரிகள் பலராலும் மதிக்கப்படுவதை எண்ணி என்னைவிட அவள்தான் அதிகமாக சந்தோஷப்படுபவள்.

வாழ்க்கை என்பது நிரந்தரமில்லாதது. அந்த நிரந்தரமில்லா வாழ்வில் வருகின்ற சில சொந்தங்களும் நிரந்தரமில்லாமல் பிரிந்துவிடுவதுமுண்டு. அப்படிப் பிரிந்தாலும் உண்மைகள் உவர்ப்பாவதில்லையே. இந்த உண்மைகளை நான் எந்தவிடத்தில் சொல்வதற்கும் தயங்குவதில்லை. நான் ஒன்றும் பெரிய எழுத்தாளன் இல்லை. எழுத்துலகில் சாதித்தவனும் இல்லை. நிறைய சாதிக்க துடிப்பவன். நல்ல ரசிகனாக இருக்க விரும்புபவன். சின்னச்சின்ன விடயங்களையும் ரசிப்பவன். இதுதான் என்னுடைய பலமும் பலவீனமும்.

என்னுடைய கலைத்துறைச் சேவைக்கு சான்றாக அண்மையில் ஒரு விருது கிடைத்தது. நிந்தவூர் ஆர்.கே. மீடியாவினால் வழங்கப்பட்ட "பல்கலை கலைஞர்' என்பதே அந்த விருது. மக்கள் தோட்ட முகாமைத்துவம் மற்றும் அபிவிருத்திப் பிரதியமைச்சர் அல்ஹாஜ் எஸ்.நிஜாமுதீன் அவர்கள் இந்த விருதினை வழங்கினார்கள். இதில் என்னுடன் சேர்த்து 22 கலைஞர்கள் கௌரவிக்கப்பட்டார்கள். இதிலொருவர் என்னுடைய குருநாதர் ஏ.ஆர்.எம்.ஜிப்ரி. அவர்முன்னிலையில் கௌரவிக்கப்பட்டமை, நான் அவருக்குச் செய்த நன்றிக்கடனாகக் கருதுகின்றேன்.

இந்தனை பெருமைகளையும் எழுத்துத்துறையால் தேடித்தரச் செய்தவள் என் அன்புக்குரியவள்தான். ஆகையினால் இந்த தளத்தினை நான் நேசிக்கும் அந்த முழுமதிபோல் வந்தவளுக்கு சமர்ப்பிக்கின்றேன். இன்றுபோலவே என்றும் என்னுடைய எழுத்துக்களின் குறை, நிறைகளை சுட்டிக்காட்டி வழிநடத்தவிருக்கும் சொந்தங்கள் அனைவருக்கும் மீண்டும் ஒருமுறை என்னுடைய நன்றிகள் உரித்தாகட்டும்.

காதல்கறை...

2009-01-06T16:26:00.003+05:30

தொன்னூற்றி ஒன்பதில்
எனக்கு நீ செல்லப்பிள்ளை...
தொன்னூற்றொன்பதாவது பதிவில்
உனக்குநான் என்னசொந்தம்..?
விருப்பற்ற வேண்டாதவனா...
செருக்குள்ள தெருப்பொறுக்கியா?
சுருக்கமாய் சொல்லிவிடு
இல்லையேல் சுருக்கிட்டு கொன்றுவிடு...

காதலென்ற கறைதனை
கைக்குட்டையால் துடைத்தெறி...
கரைசேரா வாழ்வதனில்
காதல் கறைமட்டும் எதற்காக..?
கருவறையில் கரைக்காத காதலிதை
உருமாற்றம் செய்யாதே...
உண்மையான அன்பிருந்தால்
உரிமையோடு திட்டிவிடு
உணர்வோடு கேட்கின்றேன்...
இல்லையேல் உதறிவிடு,
ஒட்டாத கடிகாரமுள்ளாய்
எட்டவே இருப்பதைவிட
உயிரோடு புதைகிறேன் மண்ணில்..!

கறுப்புக்கொடி...

2009-01-06T16:09:00.003+05:30

இருக்கு ஆனால் இல்லை..!

2009-01-06T15:46:00.004+05:30

"உனக்காக நான் எவ்வளவு நேரம் பார்த்திருந்தன் தெரியுமா... ஒரு எஸ்.எம்.எஸ். ஆச்சும் பண்ணினியா? இல்லாட்டி ஒரு கோலாச்சும் பண்ணியிருக்கலாம் தானேடா... என்மேல பாசமிருந்தா இப்பிடியெல்லாம் செஞ்சிருப்பியா...? என்மேல உனக்கு கொஞ்சங்கூட அக்கறையில்லை... என்னை காக்க வைக்கிறதில உனக்கு அவ்ளோ ஆனந்தமா...?"

"என்னதான் இருந்தாலும் நீங்க அவ பக்கத்தில உட்கார்ந்து வந்தது தப்புதான்... அவ யாரு உங்கமேல அவ்வளவு அக்கறை காட்டிறதுக்கு... என்னைவிட அவ முக்கியமானவளா போயிட்டாளா..?"

இப்படியான சின்னச்சின்ன சண்டைகள் அடிக்கடி காதலன்+ காதலி, கணவன் + மனைவி ஆகியோரிடையே இடம்பெறுவது சகஜமே. காதலன், காதலிக்கிடையில் ஏற்படும் இப்படியான சண்டைகளால் பலரது காதல் வாழ்வு இடையிடையே முறிவடைவதும் உண்டு. அதேபோல் கணவன், மனைவிக்கிடையில் ஏற்படுகின்ற சண்டைகள் விவாகரத்துவரை சென்றுவிடுவதும் உண்டு.

உண்மையிலேயே இப்படியான சண்டைகள் எதனால் ஏற்படுகின்றன என நினைத்துப் பார்த்திருக்கின்றீர்களா? அநேகமாக எல்லோரும் சொல்வது 'புரிந்துணர்வின்மை' என்பதேயாகும். ஆனால், புரிந்துணர்வு என்பதற்கு அப்பால் 'அன்பு' என்ற ஆதிக்கம் இருப்பதே மூலகாரணமாகும். உண்மை அதுதான், சிந்தித்துப் பாருங்கள். நெருங்கிப் பழகியவர்கள் சண்டைபிடிப்பதுதான் சகஜமான விடயம். தெரியாதவர்கள் சண்டைபிடித்தால் அதைப்பற்றி எவரும் அலட்டிக்கொள்வதில்லை.

"நான் அவன்கூட எவ்வளவு பாசமா இருந்தன் தெரியுமா... எதையுமே மறைச்சதில்லை. எது செஞ்சாலும் அவனைக் கேட்டுத்தான் செய்வன். அப்படியிருக்கிறபோ எனக்குத் தெரியாம, எனக்குச் சொல்லாம அவன் பிறண்ட்ஸ் கூட சினிமாவுக்கு போயிருக்கான். எனக்கு எவ்வளவு கோவம் வந்திச்சு தெரியுமா..?'' இப்படி சிலர் புலம்புவதை நீங்கள் உங்கள் வாழ்க்கையில் உணர்ந்திருப்பீர்கள். இது ஒரு சாதாரண விடயமாகத்தான் தெரியும். ஆனால், அதை ஆழமாகச் சிந்தித்தான் அதிலுள்ள பாசம் தெரியும்.

சின்னச்சின்ன விடயங்களுக்கெல்லாம் கோவம் வருகிறதென்றால் உண்மையிலேயே பாசத்தின் வெளிப்பாடாகத்தான் இருக்க முடியும். சிலருக்கு வேலை செய்துகொண்டிருக்கும்போது எவராவது குழம்பினால் கெட்டகோவம் வரும். ஏனெனில் அவர் அந்த வேலையை நேசிக்கின்றார் என்பதால் கோவம் வருகிறது. அதிகமாக நேசிக்கும் விடயத்தில் எவராவது தலையிட்டால் எங்களையும் மீறி வெளிப்படும் உணர்வு கோவம் என்றால் அது மிகையாகாது.

அதிகமாக காதலருக்கிடையில் அடிக்கடி இப்படியான குட்டிக் குட்டிச் சண்டைகள் ஏற்படுவது வழமை. ஆண்களைவிட பெண்களுக்குத்தான் இந்த செல்லமான சண்டைக்குணம் அதிகம். வரச்சொன்ன நேரத்தைவிட தாமதமாக காதலன் வந்தால் "ஏன் இவ்வளவு லேட்... எங்க போனிங்க... என்னைவிட உங்களுக்கு அப்பிடி என்ன முக்கியமாக வேலை...?'' அப்பிடி இப்பிடின்னு பின்னி எடுத்திடுவாங்க நம்ம காதலிங்க. உடனே காதலன் "ஏன் என்னை புரிஞ்சிக்க மாட்டேங்கிற... நானும் உன்மேல் பாசமா இருக்கேன்தானே...'' என்று காதலி புரிஞ்சுக்காம தன்னோடு சண்டை பிடிப்பதுபோல் நம்ம காதலன் கோவப்படுவார். இதுதான் ஊடல் என்பது.

என்னுடைய நண்பனொருவன் அடிக்கடி ஒரு வசனம் சொல்வான்... "ஊடல் இல்லாத வாழ்க்கை உப்பில்லாத கறிபோன்றது' என்பதே அதுவாகும். சற்று யோசித்துப் பார்த்தால் அதுதான் உண்மையென்பது புரியும். எமது வாழ்க்கை எப்பொழுதும் சந்தோஷமாக இருந்தால் அதில் இன்பம் காணமுடியாது. இடையிடையே சின்னஞ்சின்ன சண்டைகள் இருக்குமானால்தான் அந்த வாழ்க்கையில் சுவாரஸ்யமே இருக்கிறது. சண்டை ஒன்று ஏற்பட்டால்தான் சமாதானம் தேவைப்படும். அந்த சமாதானத்திற்காக பரிமாறுகின்ற அன்பு வார்த்தைகள் எம்மை புது உலகத்திற்கே அழைத்துச் செல்லும்.

சண்டையின் பின்பு வருகின்ற வார்த்தைகள் தேன்போல் இனிக்கும். அந்த வார்த்தைகளின் இன்பத்தினை உணர்ந்தால்தால் புரியும். சொல்லமுடியாத ஸ்பரிஷம் நம் உடலுக்குள் ஏற்படுவதை ஒவ்வொருவரும் உணர்ந்திருப்பீர்கள். இந்த ஸ்பரிஷத்துக்காக சண்டைபிடிக்கின்ற காதலர்கள், கணவன்+ மனைவிமார் என பலர் இருக்கிறார்கள். ஆக, இதிலிருந்து இந்த ஊடலின் மகிமையை புரிந்துகொள்ளக்கூடியதாக இருக்கின்றதல்லவா? இதைவிடுத்து எல்லோரும் சொல்வதுபோல் 'புரிந்துணர்வின்மை' என்பது வேறுவிதமான சண்டைகளைக் குறித்து நிற்கும். அதாவது அங்கு பாசத்திற்கு இடமிருக்காது. வெறுமனே சண்டைதான் அடித்தளமாக இருக்கப்போகின்றது. இப்படியான சண்டைகள் குடும்ப வாழ்விற்கோ அல்லது நட்பிற்கோ ஆரோக்கியமானதல்ல. இதைத்தான் கண்மூடித்தனமான சண்டைகள் என்று குறிப்பிடுவார்கள். இப்படியான சண்டைகளால் நம் உடல் நலத்திற்குத்தான் கேடு. வீணான ரத்தக் கொதிப்பு, பிறஸர் போன்ற நோய்களை தேடிக்கொள்கின்ற சண்டைகளாக அது மாறிவிடும். இப்படியான சண்டைகளை தவிர்த்துக்கொள்வதே சிறந்ததாகும்.

முதலில் குறிப்பிட்டதுபோல் இரு பாசமான உள்ளங்களுக்கிடையில் ஏற்படுகின்ற குட்டிக் குட்டிச் சண்டைகளின் விளைவுகள்தான் மிகமுக்கியமானவை. ஆக, நாம் சண்டைக்கோழிகளாக இருக்கின்றோமே என எவராவது ஆதங்கப்பட்டால் அது உங்கள் தவறு. ஏனெனில் நீங்கள் அதிகம் பாசத்தினை எதிர்பார்க்கின்ற ஒருவர் என்பதனை மறந்துவிடாதீர்கள்.

அதீத பாசத்தின் வெளிப்பாடாகத்தான் இந்தக் கோவம் வெளிப்படுகிறது. அதற்காக எல்லா நேரமும் அப்படி என்று நினைத்து சந்தோஷப்பட்டுக் கொள்ளாதீர்கள். சிலசமயங்களில் உங்களை மீறி நீங்கள் கோவப்படுவீர்கள். இப்படியான கோவங்களால் உங்களுக்கு நஷ்டங்கள்தான் அதிகம் ஏற்படும் என்பதை மறந்துவிடாதீர்கள்.

என்ன...? ரொம்ப குழப்பமா இருக்கா? இப்போ நீங்க சண்டை பிடிக்க போகிறீர்களா... இல்லையா? இதுதானே குழப்பமாக இருக்கிறது. இருக்கு ஆனால் இல்லை... அதுபோல்தான் சண்டை பிடியுங்கள், ஆனால் சண்டை பிடிக்காதீர்கள். ஆ... ஆ... ஆ... தலையைப் பிய்த்துக்கொள்ள வேண்டும்போல் இருக்கிறதல்லவா? உண்மை அதுதானே. அன்பாக சண்டை பிடியுங்கள்... ஆனால், ஆத்திரப்பட்டு சண்டைபிடிக்காதீர்கள். இதை உணர்ந்தால் உங்கள் வாழ்வு இனிமையாகவே இருக்கும். (நான் என்னுடைய நண்பர்களுடன் அடிக்கடி சின்னச்சின்ன சண்டைகள் பிடிப்பேன்... நீங்கள் எப்பிடி...?).

நிலா பெண்...

2009-01-06T10:47:00.002+05:30

நிலாவின் நிழலாக
நீ தோன்றினாய்...!
நிஜமாக நீ என்னை
தொடர்வாய் என
நெடுநாளாய் கனவுலகில்
கால் நனைத்தேன்...
ஈரமாகியது கால் மட்டும்தான்
பாரமாகித் தவிக்கிறது
பாவியிவன் உள்ளமது..!

போலியான பாசமென
வேலிபோட்டு காட்டிவிட
நம் காதலொன்றும்
பச்சோந்தி பட்சியல்ல...
பாசத்தின் எல்லைதனை
அடிக்கடி தொட்டுக்காட்டும்
அருகதையற்ற அன்பிற்கு
அடிபணிய தூண்டுவது
அன்பிற்கு இழக்காகுமே..!

பட்டென்று தூக்கியெறிய
பாவியிவன் உள்ளமென்ன
பாவனையற்ற பொருளா..?
யாருமில்லா உலகத்திலே
உன்நிழல்மட்டும் போதுமென
நிஜமாக ஏங்கியது என்தப்பா?
குத்தல் வார்த்தைகளால்
தினம் குத்திக் கிழிக்கிறாய்
புண்பட்ட உள்ளத்தை...
தொல்லையென்றால் சொல்லிவிடு
உன் நிழல்கூட தொடமாட்டேன்...
உன் நினைவென்ற நிஜத்தோடு
அமைதியாய் வாழ்ந்திட
நெடுநாளாய் பழகிவிட்டேன்..!

இது காதலா?

2009-01-05T20:07:00.004+05:30

காதல்... இந்த வார்த்தையின் அர்த்தம் புரியாதவர்கள் உலகில் உயிருள்ளவர்களாக நடமாடுவதில் அர்த்தமே இல்லாதவர்கள். காதலை சிலர் வலி என்பர்..., சிலர் துன்பம் என்பர்..., சிலர் இன்ப வலி என்பர்..., சிலர் வர்ணிக்க முடியாத சுகம் என்பர். ஒவ்வொருவரும் புரிந்துகொள்கின்ற முறைக்கேற்ப காதல் சுகமாகவும் சுமையாகவும் பரிணாமமெடுக்கிறது.

கரடுமுரடான இந்தப் பூமியிலே பிறந்த ஒவ்வொருவருக்கும் அதாவது ஒவ்வொரு உயிருக்கும் காதல் ஏற்படுவது சகஜமே. சிலருக்கு காதல் பாதை, பூக்கள் நிறைந்ததாகக் காணப்படும். இன்னும் சிலருக்கோ காதல்பாதை முட்கள் நிறைந்தனவாகக் காணப்படும். இந்த வித்தியாசம் எதனால் ஏற்படுகிறது என்று பார்த்தால் அது அவரவர் மனதினால்தான் என்பது வெளிப்படையாகிறது.

உண்மையிலேயே காதல் என்பது மிகப் புனிதமான ஓர் உணர்வு. காதல் என்ற புனித உணர்வில் காமம் கலக்கின்றபோது உணர்வு உணர்ச்சிவசப்படுகிறது. அப்படி உணர்ச்சிவசப்படுகின்ற புனித உணர்வினால் காதல் காமத்தின் வசப்படுகிறது. இந்தச் சந்தர்ப்பத்தில் காதலின் புனிதம் தூசுபடிந்த வைரமாகிவிடுகிறது. இதுதான் ஜதார்த்தம்.

காதல் திருமணம் செய்த பெற்றோர்கூட தம் பிள்ளைகள் காதலிக்கிறார்கள் என்றால் எதிர்க்கத்தான் செய்கிறார்கள். இதற்குக் காரணமில்லாமலில்லை. தாம்பட்ட வேதனை தம்பிள்ளைகள் படக்கூடாது என்ற நோக்கம் ஒருபுறம் இருக்கத்தான் செய்யும். இது ஒவ்வொரு பெற்றோருக்கும் இருக்கின்ற நியாயமான உணர்வுதானே? (ஒருசிலர் தேவையில்லாமலும் எதிர்ப்பர்...).

ஆனால், காதல் வயப்பட்ட பிள்ளைகளுக்கு அந்நேரத்தில் பெற்றோரின் அறிவுரைகள் எரிமலைக் குளம்புபோல் கொதியாய் கொதிக்கும். அந்தக் காதல் உணர்வு படுத்தும் பாடு அது.

காதலுக்கு கண்ணில்லை என்பார்கள். ஆனால், காதல் வயப்பட்டவர்கள்தான் கண்கெட்டதனமாக நடந்துகொள்கிறார்கள் எனவேண்டும். காதல்கொண்ட உள்ளங்கள் எப்பொழுதும் தூய்மையாக இருக்க வேண்டும். உள்ளங்கள் தூய்மை இழக்கும்போது அங்கு காதல் செத்துவிடுகிறது.

இன்றைய உலகில் காதலர்களை எடுத்துநோக்கினால் கடற்கரையில் குடையுடனோ அல்லது ஏசி பஸ்ஸில் பின் ஆசனத்திலோதான் காதல் லீலைகள் புரிகிறார்கள். பொது இடங்களில் காதலென்ற போர்வையில் காமலீலை புரிகிறார்கள். காதலின் சின்னம் இதயம் என்ற நிலைமாறி குடை என்ற நிலைக்கு மாறிவிட்டது. காதலருக்கு குடை அத்தியாவசியப் பொருளாகிவிட்டதென்னமோ துரதிர்ஷ்டவசம்தான். குடைக்குள் மழையாக காதல் சுகம் தேடுபவர்களுக்கு தாம் செய்வது சரியா? தப்பா? என்றுகூடத் தெரிவதில்லை. அதைப்பற்றி சிந்திப்பதற்கும் அவர்களின் புத்தி இடம்கொடுப்பதில்லை. காதல் என்ற அந்த சிற்றின்பம் வாழ்க்கை என்னும் பேரின்பத்தை மூடி மறைத்துவிடுகிறதல்லவா? இதனைத்தான் குறிப்பிடுகிறார்கள் தன்னிலை மறத்தல் என்று. எதையும் நாங்கள் அதிகமாக நேசிக்கின்றபொழுது எம்மை நாம் மறந்துவிடுகின்றோம். எதை நினைக்கின்றோமோ அதைத்தவிர வேறெதுவும் நம் கண்களுக்குத் தெரிவதில்லை. சிலர் கடவுள் கும்பிடும்போது தன்னிலை மறந்து சத்தமாக தேவாரம் பாடி கும்பிடுவார்கள். இவ்விடத்தில் அவர்கள் தங்களை மறக்கின்றார்கள். இதுபோல்தான் காதலர்கள் அளவுகடந்து காதலிக்கும்போது தம்மைச் சுற்றி என்ன நடக்கின்றது என்பதை மறந்துவிடுகிறார்கள்... இது சமாளிப்பதற்காக சொல்லும் கருத்தல்ல, யாதார்த்தம் அதுதான். இந்நிலையை வெல்வதுதான் மனிதத்தன்மை.

உண்மையிலேயே காதல் என்பது ஒருவகை தீராத நோய் போன்றது. இந்த நோய் எளிதில் அனைவரையும் தொற்றிக்கொள்ளும். ஆனால் அதைக் குணப்படுத்த நினைப்பது முடியாத காரியமாகும். காதல் நோய் நம்மைத் தாக்காமல் கட்டுப்படுத்த நாமொன்றும் உணர்ச்சியில்லாத ஜடமல்லவே...?

ஆனால், இந்தக் காதல் நோய் ஒவ்வொரு உள்ளங்களையும் வெவ்வேறுவிதமாகத் தாக்குகின்றது. அந்த நோயின் தாக்கம் சிலருக்கு பாரியளவாக இருக்கலாம். ஆனால் அதன் தாக்கத்திலிருந்து எவரும் தப்பமுடியாது.

எதிர்பாலார் மீது ஏற்படுகின்ற கவர்ச்சியின் வெளிப்பாடுதான் இந்தக் காதல். இந்தக் கவர்ச்சி அதிகமாகி ஈர்க்கப்படும்போதுதான் காதலருக்கு குடைக்குள் மழை பெய்கிறது. கடற்கரையில் எந்நேரத்தில் நீங்கள் சென்று பார்த்தாலும் அங்கே ஏதோவொரு பாறையின் பின்னால் ஏதோவொரு நிறக்குடை தெரியும். காலையில் வேலைக்குச் செல்பவர்கள், மதியத்தில் பாடசாலைப் பிள்ளைகள், மாலையில் பொதுவான அனைவருமென கடற்கரைப் பாறைகளில் தஞ்சம் புகுகிறார்கள். காதலருக்கு இது தொந்தரவில்லாத இடமாக இருக்கலாம். ஆனால், காதலுக்கு அது தொந்தரவான இடம். ஏனெனில் அந்த வர்ணவர்ணக் குடைகளுக்குள் காதல் மட்டும் நடப்பதில்லை, காமத்தின் எல்லைவரை சென்றுவிடுகிறார்கள்.

இப்படியான சம்பவங்களால்தான் உண்மையான காதல்கள் பல கைகூடாமல் போயிருக்கின்றன. மருண்டவன் கண்ணுக்கு இருண்டதெல்லாம் பேய் என்பார்கள். அதுபோல்தான் ஒருசிலரது காதலென்ற போர்வையிலான காமத்தை கண்டு வெறுத்தவர்களுக்கு உண்மைக் காதலும் போலியானதாகத்தான் தெரியும்.

காமம் என்ற சிற்றின்பத்துக்காக ஏன் வாழ்க்கை என்ற பேரின்பத்தை இழக்க வேண்டும்? ஐந்துநிமிட சுகத்தைத் தேடி காதலின் புனிதத்தைக் கெடுக்கலாமா? ஸ்பரிஷம் மட்டும்தான் காதலில் பெரிதென நினைப்பவர்களது காதல் வெறும் போலித்தனமானது. இது பாலியல் தூண்டல்களின் வெளிப்பாடேதவிர உண்மையான, தூய்மையான காதலாக இருக்க முடியாது.

அப்படியாயின் காதலில் வகைகள் இருக்கின்றனவா? என்ற கேள்வி ஒவ்வொருவருக்கும் எழும். காதலில் வகைகள் இல்லை. ஆனால், காதல் கொள்பவர்களில்தான் வகைகள் இருக்கின்றன. பலருக்கு பாலியல் தூண்டல்களால்தான் காதல் ஏற்படுகிறது. அதாவது ஒரு பெண்ணின் அங்க அசைவுகளை கண்டு, அவள்மீது ஏற்படுகின்ற தூண்டுதல்தான் அதிகமதிகம். அதேபோல் அழகான ஆண்களின் வெளித்தோற்றத்தைக் கண்டு அவர்களின் மீது ஏற்படுகின்ற மோகமும் காதலாகலாம். ஆனால், ஒருசிலர் மட்டும்தான் மனம்விட்டுப் பழகி இருமனம் இணைந்து காதல்கொள்கிறார்கள். இப்படியான காதல் நிச்சயம் வெற்றிபெறும் (சிலசமயம் காதல் வெற்றிபெறும், காதலர்கள் தோற்றுவிடுவார்கள்...). இல்லையேல் மரணத்தில் முடியும். வரலாறுகள் இதைத்தான் சொல்கின்றன.

ஆகையினால் காதலிக்குமுன் பலவற்றையும் சிந்தியுங்கள். எம் குடும்பம், எம் வாழ்க்கை, எம் சமூகம் என பலதையும் சிந்தியுங்கள். சிந்திக்க முடியாத கணப்பொழுதில் ஏற்படுவதுதான் காதல். இருப்பினும் அந்தக் கணத்தையும் மீறி மனதை கட்டுப்படுத்தி சிந்தித்துப் பாருங்கள். நீங்கள் சிந்தித்து முடிவெடுக்கின்ற நிலையில் காதல் உருவாகுமாக இருந்தால் அந்தக் காதல் நிச்சயம் வெற்றியில் முடியும். அதைவிடுத்து காதலித்துவிட்டு குடும்பம் ஒத்துவரவில்லை, பிரிந்துவிடலாம் என்ற தோரணையில் பிரிந்து செல்வதற்குப் பெயர் காதலல்ல. காதலென்ற புனிதத்தை தயவுசெய்து வார்த்தைகளால் கொச்சைப்படுத்தாதீர்கள்.

கனவுலகு...

2009-01-05T19:16:00.002+05:30

அணைப்பு...

2009-01-05T19:04:00.003+05:30

நினைவிழந்த நிஜம்...

2009-01-05T18:51:00.003+05:30

இதயம்...

2009-01-05T18:41:00.002+05:30

Shahrukh Khan's residence - MANNAT

2009-01-05T17:10:00.014+05:30

உலகின் பல முன்னணி நட்சத்திரங்கள் தங்களுக்கென சொந்தமாக பல மாளிகைகளைக் கட்டியிருக்கிறார்கள். இவர்களது மாளிகைகளைப்போலவே சர்ச்சைகளும் பெரிதானவைதான். அந்தவகையில் ஹிந்தியில் மட்டுமல்லாமல் தமிழிலும் கலக்கிய ஷாரூக்கான் சற்று வித்தியாசமானவர். இவரது மாளிகை மும்பை நகரத்திலே அமைந்திருக்கின்றது. இவரது மாளிகைக்கும் பல சர்ச்சைகள் எழுந்தன. இருப்பினும் அவை பெரிதாக பேசப்படவில்லை. சுமார் 8 தொடக்கம் 9 கோடி (இந்திய ரூபாய்) மதிப்புள்ளது இந்த மாளிகை. இதற்கு "மன்னாட்' என்று பெயர் சூட்டியிருக்கிறார். இதன் பொருள் "வாழ்த்து' என்பதாகும். மன்னர்கள் எப்படி வாழ்ந்தார்கள் என்பதை படங்களில் பார்த்திருக்கின்றோம். ஆனால் நிஜமாகவும் பல பிரபலங்கள், மன்னர்கள்போல் வாழ்கின்றார்கள் என்பதற்கு இந்த படங்கள் சாட்சி.

நிம்மதிதரும் கூடு..!

2009-01-05T12:16:00.008+05:30

மனதினைக் கவரும் பல விடயங்கள் பற்றிக் கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம். ஆனால் அவை அனைத்தும் மனதுக்கு அமைதியைத் தருவனவாக அமைவதில்லை. இருப்பினும் ஒருசில விடயங்கள் இதற்கு விதிவிலக்கானவை. அந்தவகையில் கனடாவில் உருவாகியிருக்கும் 'நிம்மதிதரும் கூடு' பற்றிய படங்களையே நீங்கள் இங்கு காண்கிறீர்கள். நகர வாழ்வில் உழைத்து சோர்ந்துபோனவர்கள் ஓய்வெடுப்பதற்கு பல வழிகளைத் தேடுகின்றனர். அவர்களுக்கு ஆறுதல் தரும் விதத்திலேயே இந்த கூடுகள் உருவாக்கப்பட்டிருக்கின்றன. யாருமற்ற காட்டுப் பிரதேசங்களில் அமைதியாக ஓய்வெடுப்பதற்கென்றே இந்த கோளவடிவ கூடுகள் உருவாக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

2.8 தொடக்கம் 3.2 மீற்றர் விட்டங்களைக் கொண்ட கூடுகள் உருவாக்கப்படுகின்றன. இதனுடைய சராசரி எடை 500 கிலோகிராம்களாகும். மரம் மற்றும் பைபர்கிளாஸ்களினால் உருவாக்கப்படும் இந்தக் கூடுகளுக்கு அமைதிதரும் சக்தி இருக்கிறதாம். இதனுள் அனைத்து வசதிகளும் இருக்கின்றன. இருவர் முதல் சிறிய குடும்பம்வரை தங்கக்கூடிய அளவுகளில் இந்தக் கூடுகள் இருக்கின்றன. மூன்று மரங்களை இணைத்து இந்தக் கூடுகள் தொங்கவிடப்படுகின்றன. இதில் ஒருநாள் தங்குவதற்கு 125 டொலர்கள்வரை அறவிடப்படுகின்றன. இதனை சொந்தமாக உருவாக்கவேண்டுமானால் 45,000 டொலர்கள்வரை செலவாகுமாம். எங்களால் இங்கு சென்று தங்குவதற்கு முடியாவிட்டாலும் பார்த்து மகிழமுடியுமல்லவா? இயற்கையில் அழகினை மரங்களில் உச்சியிலிருந்து ரசிக்கிறார்கள்.

ஓடம்...

2009-01-05T09:23:00.003+05:30

முக்காலம்...

2009-01-05T08:52:00.003+05:30

வார்த்தையால் வடித்திட்ட
வலிகளின் வலிமையை
உளிகொண்டு துளைத்திட்ட
பாறையின் பளிங்காய்
செவிப்பறையில் சொல்லிடும்
பிரிவின் துயர்தனில்...

அருகில் நீயிருந்தும்
அரவணைக்க முடிவதில்லை...
பிரிவின் துயரத்தை
எம்மையன்றி யாரறிவர்...
காலம்தான் வீணாகும்
கற்பனையில் வாழ்கையிலே...
சொற்பகால வாழ்வதனை
சொப்பனத்தில் வாழ்கின்றோம்...
வடிக்கின்ற கண்ணீரில்
நிலம்கூட ஈரமாகும்
உளம்மட்டும் கனியாமல்
காயாக இருப்பதேனோ...?

பாயாக விரித்துவைத்த
பாசங்கள் வீணாச்சு...
பாலாக ஊற்றிவைத்த
பாவங்கள் புளித்தாயிற்று...
புதுவாழ்வு தேடியின்று
நெடுந்தூரம் வந்தாயிற்று...
கொடுமையாய் இருக்குதடி
உனைப்பிரிந்து தவிக்கையிலே...

கனவான நம்வாழ்க்கை
நினைவாவதெப்போது...?
அக்கால நினைவெண்ணி
முக்காலமும் வாழ்ந்திடுவேன்...!

பட்டாம்பூச்சி...

2009-01-02T11:12:00.003+05:30

கண்ணே உன் நினைவுகளை
நெஞ்சுக்குள்ள வச்சிருக்கன்
கண்கள்தான் சாட்சியாக
பட்டாம்பூச்சி பறக்கவைக்கும்
வானவில்லை தொட்டிடவே...

விழிப்பாக நாமிருந்தால்
வலியேதும் தெரியாது...
பழிக்கின்ற உலகத்தை
பிழிந்தெடுத்து வதைத்திடவே
வாழ்ந்துதான் காட்டிடுவோம்...

வாய்ச்சொல்லில் வாழ்ந்திட்டோம்
நிஜவாழ்வை தேடாமல்...
நிழலுலகை நீக்கியின்று
நிஜத்தினை கண்டுவிட்டேன்
இருளகற்றும் முழுமதியாய்
வாழ்வெல்லாம் சேர்ந்துவா,
சோர்ந்துபோன எம்வாழ்வை
சேர்ந்துவாழ்ந்து புதுப்பிக்க...

குறுகிய வாழ்வதனில்
சிறகினால் சீண்டிவாழும்
பட்டாம்பூச்சி வாழ்வதுவாய்
எட்டிப்பார்க்கும் எம்வாழ்வை
எட்டவே வைத்துவிட்டு,
ஒட்டிவாழ ஓடிவா
நீண்டகாலம் வாழவேண்டும்...

புரியாயோ புத்தாண்டே...?

2009-01-01T18:10:00.002+05:30

விடிவொன்று காணாத
நிலைதனை எண்ணி
எத்தனைகாலம்தான்
தவிப்பினில் வாழ்வது..?

ஆழ்மனதில் அன்பிருக்க
அடிமடியில் தீச்சுவாலை
கொடிவிட்டு படருதடா...
வலிகளின் கொடுமைதனை
வாழ்வெல்லாம் அனுபவிப்பதா?
துளியேனும் விடிவின்றி
துயரத்தில் வாழ்வதா...?

தீர்வில்லா வலியிதனை
தீர்ப்பதற்கும் நாதியில்லை...
நதிமீது தனி ஓடமாக
காற்றோடு சேர்ந்து ஓடும்
வாழ்விதனை எண்ணி
வருத்தத்தில் வாழ்வதா...?

சிரிக்கின்ற முகமதனை
ஒருகணமும் காணவில்லை...
பூரிப்பில் பூத்துக்குலுங்க
உள்ளமனதில் இடமுமில்லை...
இதயத்தில் ஈரம் இருந்தும்
பாரமாய் ஏதோ குத்துதடி...

தேய்கின்ற முழுமதியில்
பிறையேனும் சேர்ந்துவர
துறையொன்றும் தோணுதில்லை...
கரைகாணா கப்பல்போல்
காலத்தின் ஓட்டத்தில்
கல்லறையாய் வாழ்வதா...?

கையேந்திப் பார்க்கின்றேன்
நீயோ தேய்கின்றாய்...
ஓய்வின்றி தவிக்கின்றேன்
ஆழ்மனதில் வலியோடு...
தூய்மை எம் காதலெனில்
தேயாது நம் வாழ்வு...

புதுமை படைப்பாய் புத்தாண்டே
புறமுதுகு காட்டாதே...
அகமனதின் துயரத்தை
துடைத்திடுவாய் புத்தாண்டே...
வலியதுதான் வாழ்க்கையென
வாழ்ந்தகாலம் போதுமடா...
உளமிணைந்த உருவங்கள்
உருக்குலைந்து போவதா...?
உன் ஓரத்திலிருக்கும் அருளதனை
எம்மீதுகாட்டாயோ புத்தாண்டே..!

விடைபெறு 2008

2008-12-31T15:20:00.004+05:30

எத்தனை துன்பங்கள்

அத்தனையும் தந்து

மொத்தமாய் பரிதவித்து

பித்தனாய் சுற்றவைத்தாயே...

யுத்தத்தின் கோரங்கள்

சத்தத்தின் அவலங்கள்

எத்தனை துன்பமடா...?

அத்தனையும் கடந்தங்கே

சந்தோஷ நினைவலைகள்

ஆழ்மனதில் நிழலாட

நிலாவொளியில் நீ வாடுகிறாய்...

தீராத வேதனைகள்

புரியாத சோதனைகள்

எத்தனைதான் தாங்குமெந்தன்

புண்பட்ட நெஞ்சமிது...

கொஞ்சமாவது இரக்கம் காட்டி

சொர்க்கமதை அருகில் காட்டு...

அநியாய கொலைகளால்

அநாதைகள் அதிகரிக்க

காதல் பிரிவுகளால்

இதயங்கள் சிதறடித்தாய்...

உருண்டையான உலகத்தை

இருண்டதாய் மாற்றிடவே

உலகத்து சமநிலையை

சிலநேரம் குழப்பிவிட்டாய்...

ஈரமில்லா நெஞ்சங்களை

கொஞ்சநேரம் குளிரவைக்க

கடலுக்குள் இழுத்துச் சென்றாய்...

இத்தனையும் செய்துவிட்டாய்

வாழ்க்கையின் இன்பமதை

திருப்பித்தாராயோ...?

நீங்காத சொந்தமதை

இவ்வாண்டில் மீட்டுவந்தாய்...

துன்பத்தை குழிதோண்டி

புதைக்கவைத்தாய்...

போகின்ற இரண்டாயிரத்தெட்டே

உன் உளம்தொட்டு வாழ்த்திவிடு

என்னவள் மனம்தொட்டதுபோல்

கரம்பிடித்து வாழவேண்டுமென...!

கஜினி...

2008-12-31T10:43:00.005+05:30

இந்த ஆண்டில் மிகவும் எதிர்பார்க்கப்பட்ட படம் கஜினி. தமிழ் மொழியில் ஏற்கனவே வெளிவந்த கஜினி திரைப்படம் ஹிந்தியில் உருவாகியிருக்கிறது. ஹிந்தியில் உருவாகிய கஜினி திரைப்படத்தினை இவ்வருடத்தில் அனைவரும் எதிர்பார்த்திருந்தனர். எதிர்பார்த்ததைப்போல் வெளியாகி பல சாதனைகளை முறியடித்திருக்கின்றது ஹிந்தி கஜினி.தமிழில் வெளியாகிய கஜினி திரைப்படத்தின் ரீமேக்காகவே ஹிந்தியில் கஜினி உருவாகியிருக்கிறது. தமிழில் இயக்கிய இயக்குநர் ஏ.ஆர்.முருகதாஸ், ஹிந்தி கஜினியையும் இயக்கியிருக்கின்றார். இந்த இருபடத்திற்கும் மூலமான படம் ஹொலிவூட்டில் வெளியாகிய Memento என்ற ஆங்கிலப்படமாகும். Memento படத்தினை Christopher Nolan என்பவர் இயக்கியிருந்தார். இதனுடைய தமிழாக்கமாகத்தான் கஜினி திரைப்படத்தினை முருகதாஸ் உருவாக்கியிருந்தார்.

Geetha Artsஇன் தயாரிப்பில் உருவாகியிருக்கும் ஹிந்தி கஜினியில் அமீர்கான் ஹீரோவாக நடித்திருக்கின்றார். இவருடைய காதலியாக அசினும் (Asin), மருத்துவக்கல்லூரி மாணவியாக ஜியா கானும் (Jiah Khan) நடித்திருக்கிறார்கள். வில்லனாக பிரதீப் ரவாட் (Pradeep Rawat), பொலிஸ் அதிகாரியாக றியாஸ் கான் ஆகியோரும் நடித்திருக்கிறார்கள்.

ஏ.ஆர்.முருகதாஸ் அவர்கள் ஏற்கனவே நான்கு படங்களை இயக்கியிருக்கின்றார். அஜித்குமார் நடித்த தீனா, விஜயகாந்த் நடித்த ரமணா, சூர்யா நடித்த கஜினி (தமிழ்), சிரஞ்சீவி நடித்த ஸ்டாலின் (தெலுங்கு) ஆகிய படங்களே முருகதாஸினால் இயக்கப்பட்டன. இப்பொழுது அமீர்கான் நடிப்பில் வெளிவந்திருக்கும் கஜினி, முருகதாஸின் 5ஆவது படமாகும். வெற்றிப்பட இயக்குநர் என பெயரெடுத்திருக்கும் இவரின் உழைப்பு இந்தப் படத்திலே அதிகமாகத் தெரிகின்றது. ஜதார்த்தமான படங்கள் என்பதற்கு அப்பாற்பட்டு, வணிகரீதியான மசாலா படமாக கஜினியை உருவாக்கியிருக்கிறார் முருகதாஸ். அதனால்தான் வணிகரீதியாக படம் சாதனை படைத்திருக்கிறது. சுமார் 45 கோடி ரூபாய் (இந்திய ரூபாய்) செலவில் உருவாகிய இத்திரைப்படம் வெளியாகி ஒருவாரத்திலேயே போட்ட முதலை மீளப்பெற்றிருக்கிறதாம்.

இந்தப்படத்திற்கு மற்றுமொரு பிளஸ் பொயின்ட், கமெரா தொழில்நுட்பம் என்றால் அது மிகையாகாது. ரவி கே.சந்திரன் அவர்களே இந்தப் படத்திற்கு ஒளிப்பதிவாளராக இருந்திருக்கிறார். ரவி கே.சந்திரனைப் பற்றிச் சொல்லியேயாகவேண்டும். தேசிய விருதுபெற்ற ஓர் ஒளிப்பதிவாளர். இயக்குநர் மணிரத்தினத்தின் அன்புக்குரிய ஒளிப்பதிவாளர். இதுவரை பல படங்களுக்கு ஒளிப்பதிவாளராக கடமையாற்றியிருக்கிறார். அதில் குறிப்பிட்டு சொல்லக்கூடிய சில படங்களாவன மின்சார கனவு, சிட்டிசன், கன்னத்தில் முத்தமிட்டால், ஆயுத எழுத்து, போய்ஸ். இந்தப்படங்களில் காட்சிகள் இப்போதும் மனக்கண்ணில் தோன்றும். அவ்வளவு அழகாக கமெராவினைப் பயன்படுத்தியிருப்பார் ரவி கே.சந்திரன். இவரது உழைப்பு கஜினியில் (ஹிந்தி) அதிகமாகவே இருக்கின்றது. குறிப்பாக பாடல் காட்சிகளைக் குறிப்பிடலாம்.

கஜினியின் அடுத்த பிளஸ் பொயின்ட் இசைப்புயல் ஏ.ஆர்.ரஹ்மான். தமிழ் கஜினியில் ஹரிஸ் ஜெயராஜ் புகுந்து விளையாடியிருந்தார். ஹிந்தி கஜினியில் ஏ.ஆர்.ரஹ்மான் புகுந்து விளையாடியிருக்கிறார். இருப்பினும் ஏதோ ஒன்று குறைவதுபோல் தோன்றுகிறது பாடல்களில். ஒருவேளை ஹிந்தி ரசிகர்களுக்கு இது பிடிக்கக்கூடியதாகவும் இருக்கலாம். ஹிந்தி கஜினியின் பின்னணி இசை பிரம்மாதமாக இருக்கிறது.

இவர்களது ஒட்டுமொத்த முயற்சிகளையும் ஒருங்கிணைத்து சுவைபட தொகுத்திருக்கின்றார் அன்டனி. எடிட்டிங்கில் தனக்கென தனிமுத்திரை பதித்திருக்கும் அன்டனி, இந்தப் படத்திலும் அதிகமாகவே உழைத்திருக்கின்றார். ஒவ்வொரு காட்சியின் தொகுப்பும் மனதைத் தொடுவனவாக இருக்கின்றன.

அமீர்கான் தனது உடலை வருத்தி நடித்திருக்கிறார். "6 பக்' உடம்பினை உருவாக்கி மிரளவைத்திருக்கிறார். தமிழில் சூரியாவா? ஹிந்தியில் அமீர்கானா? என்று பார்த்தால், சூரியா உயரத்தில் இருக்கிறார். சூரியாவின் யதார்த்தமான நடிப்பினை அமீர்கானிடம் காணமுடியவில்லை. அசினைப் பொறுத்தமட்டில் கொடுத்த பாத்திரத்தை சிறப்பாகச் செய்திருக்கிறார். அசினின் குறும்பு ரசிக்க வைக்கிறது. ஜியா கானும் நன்றாக நடித்திருக்கிறார். நயன்தாராவோடு ஒப்பிடும்போது ஜியா கானிடம் துடுக்குத்தனம் அதிகமாகவே இருக்கிறது எனலாம். வில்லனாக நடித்திருக்கும் பிரதீப் ரவாட், பொலிஸ் அதிகாரியாக நடித்திருக்கும் றியாஸ் கான் ஆகியோரும் தங்களுடைய பாத்திரங்களை உணர்ந்து நடித்திருக்கிறார்கள்.

தமிழ் கஜினியா? ஹிந்தி கஜினியா? சிறந்தது என பார்த்தால் தமிழ் கஜினி சிறப்பாக இருப்பதாகத் தெரிகிறது. இருப்பினும் பிரம்மாண்டத்தில் ஹிந்தி கஜினி விஞ்சி நிற்கின்றது. தமிழில் கிளைமாக்ஸ் காட்சி மிகவும் சினிமாத்தனமாக இருக்கும். அதனை உணர்ந்த இயக்குநர் முருகதாஸ், ஹிந்தியிலே யதார்த்தபூர்வமாக மாற்றியிருக்கிறார். இது ரசிக்கக்கூடியதாக இருக்கின்றது.

மொத்தத்தில் சினிமாத்தனமாக வெளிவந்திருக்கும் மசாலா திரைப்படம் கஜினி, மக்கள் மனதினை வெல்லும் என்றுதான் சொல்லத்தோணுகிறது.

என் சிறு கவிகள்...5

2008-12-30T14:09:00.008+05:30

என் சிறு கவிகள்...4

2008-12-30T08:50:00.004+05:30

நீ வாராயோ...?

2008-12-29T11:17:00.003+05:30

நிலவொளி...

2008-12-29T11:04:00.001+05:30

புதிதாய் ஒரு பூமி...

2008-12-27T19:06:00.003+05:30

பல்லில்லா பாலகனும்
ஷெல் சத்தம் கேட்டிங்கு
கொல்லையிலே நடுங்குகிறான்...
கொடுங்கோல் ஆட்சியென
கொக்கரிக்கும் ஐநாவும்
கைகட்டி வேடிக்கை பார்க்கையிலே
பகடைக்காய் நாங்களல்லோ...

யுத்தங்கள் வேண்டாமென
சத்தங்கள் பல எழுந்தும்
பொத்திய காதுகளை
திறக்காத அரசிதனை
யார்தான் கேட்பாரோ...?
கூக்குரலில் குதூகலிக்கும்
கலிகாலம் ஆகிப்போச்சு...
வெடிகுண்டு வாசனையில்
பூஜை அறை சாமிகளும்
ஒய்யார தூக்கமிங்கே...!

பதிவில்லா இறப்புகளின்
இறுக்கமான நினைவுகளை
நித்தமும்தான் சொல்கின்றோம்...
இரக்கமற்ற சர்வதேசம்
வெளிவேஷம் போடுதிங்கே...
புழுதியிலே பிணங்களிங்கே
கருவாடாய் காயுதய்யா...!

விதிவரைந்த பாதையென
விசராக கதைத்திங்கே
பதைபதைக்கும் உள்ளங்கள்
பாரிதனைத் தூற்றுகின்றனர்...
நித்தமும் வேதனையில்
சொத்துக்கள் சொந்தங்களை
பார்த்திருக்க பறிகொடுத்து
பரிதவிக்கும் உள்ளங்களின்
சோகங்களைத் துடைத்திடவே
புதிதாய் ஒரு பூமி
தோன்றாதோ நாளைதனில்...!

விரக்தி...

2008-12-27T11:54:00.002+05:30

பருவத்தின் சீற்றத்தில்
பார்ப்பதெல்லாம் காதலாகும்
பாழ்பட்ட காலந்தனை
கண்ணீரில் கடந்துவந்தேன்...
தீண்டாத காதலாக
ஆண்டுகள் கரைந்ததனால்
தீண்டத்தகாத ஆண்டியாய்
அவனியிலே அலைகின்றேன்..!

நொண்டிச்சாட்டு சொல்லிவாழ
தூண்டில்பட்ட மீனானேன்...
துடிக்கின்ற உள்ளந்தனை
அடக்கிவைக்க பழகிவிட்டேன்...
அன்பென்ற ஒன்றால் மட்டும்
அடக்கியாழ முடியுமென்னை!
அன்புமட்டும் போலியானால்
காலியாகும் எந்தனுள்ளம்...

பிழைகள் பலசெய்து
தளைத்துத்தான் வாழ்ந்திடவே
புதுவாழ்வை தேடிநின்றேன்...
புரியாத ஜென்மமென
புரையேற தட்டிவைப்பர்
புழுதியில் புழுவாக
துடிதுடித்து போயிடுவேன்...

புண்ணியம் பண்ணியதால்
கன்னியுன்னை கண்டுகொண்டேன்
கனகாலம் கழித்துன்னை...
இனிவாழ்ந்தால் உன்னோடு
சிறப்பாகும் என்வாழ்வென
உனை சிறைவைக்க நினைக்கிறேன்...
சிந்தையில் வேறொருவன்
சிலகாலம் பழகியதால்
சிகரத்தில் இருப்பதனை
பலநேரம் சொல்லிவைப்பாய்...

முழுமதியாய் உனைநம்பி
இருள்வாழ்வை அகற்றிடவே
இன்பமாய் நானிருந்தேன்...
சூரியனில் ஒளிவாங்கி
உலகத்து இருட்டதனை
சிலநேரம் நீக்கிவைக்கும்
நிலவாக நீயென்னை
அணைக்கின்றாய் இப்போது...
அந்தச் சூரியன் என்னைச் சுடுமென
சிறிதேனும் நினைக்காமல்
சிரிக்கின்றாய் வாழ்வெண்ணி...
அரிக்கின்றது இதயமிங்கு...!

எதிர்காலம்தனைமட்டும்
எதிர்க்காமல் சிந்தித்திடு...
நினைவென்ற நிழலோடு
அந்தரத்தில் வாழ்வதா...
நிஜமென்ற நினைவோடு
நிரந்தரமாய் இருப்பதா...?

நிர்ப்பந்த வாழ்வதனில்
சுத்தமாய் பிடிப்பில்லை...
உன் மனம்போல வாழவைக்க
மனதார துடிக்கின்றேன்...
அடிபட்ட உள்ளமிதை
இடியொன்றும் தாக்காது...
உன் இன்பத்திற்காய்
என் துன்பங்களை புதைத்திட
துயரமாய் துடிக்கின்றேன்...

உன்நினைவை வெல்லமுடியா
வீணான அன்பெனது என்பதனை
அப்பப்ப சொல்லிவைப்பாய்
ஷெல்வந்து வீழ்ந்ததுபோல்
சொல்லொணா துயரத்தில்
துடித்திடுமே எனதுள்ளம்...

உன் உளம்நோக நடக்கவில்லை
உள்மனதில் நானுமில்லை...
தள்ளியே நிற்கின்றேன்
தனிமையிலே தவிக்கின்றேன்...
சொல்லியழ சொந்தமில்லை,
குறைசொல்ல நானொன்றும்
புத்தனுமில்லை...

இழைக்கின்ற பிழைகளை
துளைக்கின்ற வார்த்தைகளால்
கிழிக்கின்றாய்...
நிம்மதியாய் நீ வாழ
நிரந்தரமாய் உறங்கிடலாம்,
உயிரோடு உறவாடும்
உன் நினைவுகள் என்னோடு
நித்தமும் இருப்பதனால்
சித்தம் கலங்கி தவிக்கின்றேன்...

சுனாமி...

2008-12-26T12:02:00.005+05:30

பாலகன் பிறந்த பரவசத்தில்

பிரசவித்த விடியலதை

கொடிய அஸ்தமனமாக்கிய

படுபாவி இயற்கையன்னையே...

பால்குடி மறவா பிஞ்சுகளை

பிய்த்தெடுத்த கொடுமைதனை

அரங்கேற்றிய இயற்கையே...

உன் சீற்றத்தை சிறுசுகளில்

காட்டிய கோரமென்ன...?

உன்னை அன்னையாக

அரவணைத்த உள்ளங்களை

ஆக்ரோஷ அலைகொண்டு

அழித்தொழித்த ஆவேசமென்ன?

வேஷம்போட்டு மோசம்பண்ணிய

பாவக்காறி நீயல்லவோ...?

உன்னையே நம்பிவாழ்ந்த

சொந்தங்களில் சொத்துக்களை

தும்புதும்பாய் துடைத்தெறிந்த

கோரம்தான் உனக்கெதற்கு..?

ஆழ்கடலில் முத்தெடுத்து

ஆனந்தமாய் வாழவைத்த
அன்பான அன்னை நீயே..!

அரையுயிர் போகும்முன்னே

குற்றுயிராய் குதறடித்த

குரோதக்காறியும் நீயல்லவோ?

பிரேதங்கள் பார்த்துத்தான்

மனங்குளிரும் என்றெண்ணி

பலபேரைக் கொன்றொழித்தாய்...

சாந்தமாய் இருந்துகொண்டே

தாண்டவமாடிய கோவமென்ன..?

நம்பிய உள்ளங்களை

நார்நாராய் கிழித்தெறிந்து

நாதியற்று அலையவிட்டாய்...

அலையாக வந்தெம்மை

அலைக்களித்து அநாதையாக்கினாய்...

அடங்கவில்லை உன்கோவம்!

அப்பாவி உயிர்கள்தான்

உனக்கான உணவென்று

தப்பாக எமையேன்

ஒப்பாரி போடவைத்தாய்...?

உன் கோர தாண்டவத்தின்

நான்காண்டு நிறைவாயிற்று...

அடிபட்ட உள்ளங்கள்

அலறித்துடிப்பதை

அலட்டிக்கொள்ளாமல்

வேடிக்கை பார்க்கின்றாய்...

அடங்கியே இருந்துவிடு,

ஆர்ப்பரித்து எழுந்துவந்து

கோபத்தை காட்டாதே...!

பிஞ்சுப்பாதம்...

2008-12-26T11:09:00.001+05:30

இதழ்கள்...

2008-12-25T15:40:00.001+05:30

மாற்றீடு...

2008-12-25T15:31:00.002+05:30

இயற்கையின் கைவண்ணம்

2008-12-25T15:12:00.005+05:30

ஆகாயம் என்றாலே அதிசயங்களுக்கு பஞ்சமிருக்காது. அதில் பல அதிசயங்கள் இருப்பினும், நாம் அடிக்கடி காண்கின்ற அதிசயம் முகில்கள் என்றால் அது மிகையாகாது. முகில் கூட்டங்களை உற்றுநோக்கினால் ஒவ்வொரு உருவம் நம்முள்ளத்திலே தோன்றும். சிறுவர் மாத்திரமல்ல பெரியவர்களும் இதனை அதிகம் நேசிப்பார்கள். நமக்குப் பிடித்த ஏதாவது ஒன்றினை நினைத்துக்கொண்டு முகிலைப் பார்த்தால் அந்த பிடிப்பான விடயம் போலவே முகில்கள் காட்சிதரும் சில சமயங்களில். சில மிருகங்களில் உருவங்கள், மனித முகம்போன்ற தோற்றங்கள் என பல அதிசயங்கள் முகில்களில் தோன்றும். அப்படி உலகளாவிய ரீதியில் தோன்றிய சில முகில்கூட்டங்களில் படங்களை இங்கு தருகின்றேன் பாருங்கள். ஒவ்வொன்றிலும் ஏதோவொரு உருவம் உங்களுக்குத் தோன்றும்.

மிகப்பெரிய தக்கை ஓவியம்...

2008-12-24T16:49:00.002+05:30

மொசைக் (Mosaic) கலைபற்றி அறிந்திருப்பீர்கள். இதுவும் அப்படியான ஒன்றுதான். வைன் போத்தல்களை அடைத்து வருகின்ற தக்கைகளைக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட உலகின் மிகப்பெரிய மொசைக் சித்திரமே (World’s Largest Cork Mosaic) இது. 229,764 தக்கைகளைக் கொண்டு Saimir Strati என்பவரால் 27 நாட்களில் உருவாக்கப்பட்டதே இந்த சித்திரம். இவர் ஒவ்வொரு நாளும் 14 மணித்தியாலங்கள் உழைத்திருக்கின்றார். இரண்டு மாடி உயரமும் 13மீற்றர் அகலமும் கொண்டது இந்த சித்திரம்.